မိုးေကာင္းကင္အိပ္မက္မ်ား (၁)

ဒီၿမိဳ႕ေလးသို႔ ေဒါက္တာ သင့္ေဇာ္ ေျပာင္းေရႊ႕ တာဝန္က်လာသည္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္၍ သုံးႏွစ္ထဲ ေရာက္လာၿပီ။ ၿမိဳ႕က သိပ္မႀကီးလွေပမဲ့ ေဆး႐ုံက ကုတင္ ၁၀၀ ျဖစ္၍ အထူးကုဆရာဝန္မ်ား ရွိ၏။ ေဒါက္တာသင့္ေဇာ္က အေထြေထြခြဲစိတ္အထူးကု၊ လက္ရွိအခ်ိန္မွာေတာ့ သားဖြားမီးယပ္၊ ေမ့ေဆး နဲ႔ ဓာတ္မွန္ အထူးကုတို႔သာ ရွိသည္။ OG ေဒါက္တာေမသူ က သူ႔ခင္ပြန္းနဲ႔ ကြဲေနသူမို႔ တစ္ေယာက္တည္းသမား၊ က်န္ အထူးကု ႏွစ္ေယာက္ကေတာ့ မိသားစုႏွင့္ျဖစ္သည္။ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြနဲ႔ နည္းနည္းေဝးၿပီး ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ရြာေတြကပါလာၾကေတာ့ လူနာေတာ္ေတာ္မ်ားသည္။

ေဒါက္တာသင့္ေဇာ္ အလုပ္သင္ဆရာဝန္ဘဝမွာ သူနာျပဳသင္တန္းဆင္း ေအးသက္ခိုင္ ႏွင့္ တာဝန္က် ေဆး႐ုံမွာေတြ႕ၿပီး ေမတၱာမၽွၾကသည္။ ေဒါက္တာသင့္ေဇာ္ အစိုးရအလုပ္မရခင္ျပင္ပအထူးကု ေဆး႐ုံမွာလုပ္ေတာ့လည္း ေအးသက္ခိုင္ ညဖက္ special nurse ဝင္လုပ္သည့္ေဆး႐ုံမွာ အတူတူပင္။ ေဒါက္တာသင့္ေဇာ္ အေထြေထြခြဲစိတ္ အထူးကုျဖစ္ေတာ့ ေအးသက္ခိုင္လည္း အလုပ္ထြက္၍ ခင္ပြန္း တာဝန္က်ရာ ၿမိ့ု ေတြ အတူလိုက္ေန၏။ သူနာျပဳလုပ္ခဲ့ဖူးေတာ့ ကိုယ္ပိုင္အျပင္ေဆးခန္းမွာ ဝင္ကူ၏။

ဖုန္းလာ၍ ေအးသက္ခိုင္ ထူးလိုက္သည္။

”ဟယ္လို“
“မမ၊ ဆရာႀကီး က accident တစ္ခုက အေရးေပၚလူနာေတြ ေရာက္လာလို႔ ေန႔လည္ ထမင္းျပန္မစားေတာ့ဘူးတဲ့ ရွင့္“
“ေအး၊ ခဏေန ခ်ိဳင့္လာပို႔ေပးလိုက္မယ္“

Ward ထဲက ဆရာမတစ္ေယာက္ျဖစ္မည္။ ကိုေဇာ္ က ပုံမွန္ ေန႔လည္ ၁၂ နာရီ ေက်ာ္ရင္ အိမ္ျပန္ ထမင္းစား၏။ ခုလို အေရးေပၚရွိရင္ ေဆး႐ုံကို ခ်ိဳင့္ပို႔ေပးရသည္။ ဆရာမေတြကေတာ့ ခ်ိဳင့္အျမဲ ထည့္လာၿပီး ေဆး႐ုံမွာပဲ စားၾက၏။ ေအးသက္ခိုင္ ငါးဆင့္ခ်ိဳင့္ ႏွင့္ ေဆး႐ုံပို႔ရန္ျပင္ဆင္လိုက္၏။ ဒီလိုအလုပ္မ်ားတဲ့ေန႔ဆိုရင္ ေန႔လည္စာကို ကိုေဇာ္က ဆရာမေတြ၊ လက္ေထာက္ဆရာဝန္ေတြနဲ႔ ဘဲ စုၿပီး ဟင္းခ်ိဳင့္ေတြ ပုံကာ အတူစားၾက၏။ အျခားသူေတြ အတြက္ပါဆိုေတာ့ ဟင္းကို မ်ားမ်ားထည့္ေပးလိုက္၏။ အထူသျဖင့္ အသားဟင္း။ ဆရာမေတြခ်ိဳင့္က အသားဟင္းပါတာ နည္းတယ္ေလ၊ ကိုယ္လည္း nurse လုပ္ဖူးေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းစာသည္။ ေဆး႐ုံအဝင္ဝ ေရာက္ေတာ့ ေဒၚေမသူ နဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မိသည္။ ကိုယ္ကအဝင္ သူကအထြက္။

ကိုေဇာ့္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္လည္းျဖစ္၊ အျပင္ေဆးခန္းကလည္း ကပ္လ်က္ ဆိုေတာ့ ခဏခဏလည္းေတြ႕ေနရ၊ ကိုယ့္ထက္လည္း အသက္ ငါးႏွစ္ေလာက္၊ ကိုေဇာ္ထက္ တစ္ႏွစ္ပိုႀကီးေတာ့ ေအးသက္ခိုင္ကဘဲ အရင္ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။

“မမ ထမင္းစားျပန္ေတာ့မလို႔လား၊”

ေရွ႕မွာေတာ့သူမ်ားေတြလိုဘဲ မမ ေခၚလိုက္သည္။ အျခားေနရာေတြမွာ သူ႔အေၾကာင္းေျပာရင္ေတာ့ ေဒၚေမသူ လို႔ဘဲ ေအးသက္ခိုင္သုံးသည္။

“ဟုတ္တယ္ သက္၊ အလုပ္လဲမရွိေတာ့တာနဲ႔၊ ကိုေဇာ္တို႔ေတာ့ ဒီေန႔ အလုပ္ေတာ္ေတာ္မ်ားေနတယ္၊”

အဲတာေတြ မုန္းတာ။ ကိုေဇာ့္ကို သက္ေခၚသလို ကိုေဇာ္ လို႔ေခၚသည္။ သူမ်ားေတြလို ဆရာႀကီး မေခၚခ်င္ရင္ေတာင္ ဆရာလို႔ ေခၚေခၚ၊ ကိုသင့္ေဇာ္ ေခၚေခၚေပါ့။ ကိုေဇာ့္ ကို ဒီအေၾကာင္းတစ္ခါ ေျပာေတာ့ ကိုေဇာ္က သူ႔ ေဒၚေမသူဘက္က။

“သက္ ကလဲကြာ၊ သူ ေခၚခ်င္သလိုေခၚေပါ့၊ ကိုယ္ကဒီလိုမေခၚပါနဲ႔လို႔ ေျပာလို႔မွ မရတာ၊ သက္ မႀကိဳက္ရင္ သက္ ကေျပာင္းေခၚေပါ့။ ရည္းစားဘဝကတည္းက ကိုေဇာ္ ခ်ည္းေခၚလာတာ၊ လင္မယားျဖစ္တာ ဘဲ ခုနစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေနၿပီ၊ ကိုကို တို႔၊ အခ်စ္ တိို႔၊ ဒါလင္ တို႔ တစ္ခုခု စမ္း ေျပာင္းေခၚ ၾကည့္ပါလား၊” ကိုေဇာ့္စကားဆုံးတာနဲ႔ “ေဩာ္၊ သူ႔ ဘက္ လိုက္တာေပါ့့၊ ေျပာင္းေတာ့မေခၚဘူး၊ ဒါပဲရမယ္” လို႔ စိတ္တိုတိုနဲ႔ေျပာၿပီး ကိုေဇာ့္ ဗိုက္ေခါက္ကို ဆြဲလိမ္ပစ္လိုက္သည္။

သက္ ကိုေဇာ္ကို မေက်နပ္လၽွင္ ခ်က္ခ်င္းေျပာ ခ်က္ခ်င္းလုပ္သည္။ ဗိုက္ဆြဲလိမ္ရင္ ကိုေဇာ္ ေျပာတာကို မႀကိဳက္သလို လက္လဲမခံနိုင္လို႔။ မႀကိဳက္ေပမဲ့ ကိုေဇာ္ေျပာတာေတြက အမွန္ျဖစ္တယ္လို႔ လက္ခံရင္ေတာ့ ကိုေဇာ့္ ေပါင္တြင္းေၾကာကို ဆြဲလိမ္သည္။ ေျပာတဲ့အေၾကာင္းအရာေပၚ မူတည္ၿပီး အသာဆြဲလိမ္တာရွိသလို တကယ္နာေအာင္ ဆြဲတာလည္းရွိ၏။ ဘယ္လိုဘဲဆြဲဆြဲ သက္ က ကိုေဇာ့္ ေပါင္ရင္းနားဆြဲတာဆိုေတာ့ သြားရာလမ္းေၾကာင္းမွာ လက္က ကိုေဇာ့္ေပါင္ၾကားက အတံေကာ ဥ ေကာ လက္နဲ႔ ထိ၊ပြတ္ ေဆာ့ကစားသြားစျမဲ။ ကိုေဇာ္ ကေတာ့ သက္ကို ကလိရ စရတာကိုေပ်ာ္သည္။

သက္နဲ႔ကိုေဇာ္ ဆက္ဆံေရးက တျခား ဆရာဝန္နဲ႔ သူနာျပဳ လင္မယားေတြနဲ႔ေတာ့ နည္းနည္း ကြာလိမ့္မည္။ သက္က ကိုေဇာ္နဲ႔ ေမတၱာရွိကတည္းက ဘာလုပ္လုပ္ ကိုေဇာ္ကို ဦးစားေပး စဥ္းစားလုပ္မွန္း ကိုေဇာ္သိသည္။ ကိုေဇာ္ကလည္း သက္ကို အထူး တန္ဖိုးထားသည္။ အေလးထားသည္။ သက္ နဲ႔ ကိုေဇာ္ စေတြ႕ေတာ့ သက္က ေဆး႐ုံမွာ အငယ္ဆုံး၊ အေခ်ာဆုံး။ ျဖဴေဖြးႏူးညံ ့ေခ်ာမြတ္တဲ့ အသားအေရ၊ နက္ေမွာင္ေျဖာင့္ဆင္းတဲ့ ဆံေကသာ၊ မ်က္ႏွာကလည္း ေခ်ာေမာလွပလြန္းသလို body ကလည္း သူ႔ အရပ္ ၅ေပ၅ နဲ႔ လိုက္ဖက္စြာပင္ ေတာင့္တင္းလွပ အခ်ိဳးအစားက်သည္။ သက္ေမတၱာကို လိုခ်င္သူေတြေကာ၊ သက္ကို အေပ်ာ္ႀကံခ်င္သူေတြပါဝိုင္းဝိုင္းလည္ခဲ့သည္။ ေဆး႐ုံလာတဲ့ ခ်မ္းသာ ႂကြယ္ဝ သူေတြ၊ ဆရာဝန္ႀကီးေတြကအစ ဆရာဝန္လတ္ ဆရာဝန္ငယ္ေတြ သာမက ေဆးေက်ာင္းသားေတြ အဆုံး။ ဆရာဝန္မေလးေတြ၊ ေဆးေက်ာင္းသူေတြ မနာလိုေလာက္ေအာင္ သူတို႔ေတြထက္ပင္ popular ျဖစ္တဲ့သူ။

ေရြးစရာေတြ အမ်ားႀကီးထဲကမွ သက္ က ကိုေဇာ္ ႏွင့္ တြဲခဲ့သည္။ သက္ က ကိုေဇာ္ရဲ့ အခ်စ္ဦး ျဖစ္သလို သက္ လည္း ကိုေဇာ္ နဲ႔မွ အခ်စ္ကို စေတြ႕ခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ သက္က ဝါသနာပါလို႔ သူနာျပဳ လုပ္တာ၊ မိဘေတြက ေခ်ာင္လည္သည္။ ရွမ္းျပည္နယ္က၊ လိေမၼာ္ၿခံ၊ လက္ဖက္ၿခံေတြရွိသည္။ သူတို႔ ေမာင္ႏွမေတြ အတြက္ဆိုၿပီး ၿခံႏွစ္ၿခံ ေပးၿပီး ႏွစ္တိုင္း ရတဲ့ အက်ိဳးအျမတ္ေတြ သားသမီးေတြကို ခြဲေပးသည္။ ကိုေဇာ္ကေတာ့ ငယ္ငယ္ကတည္းက အေဖဆုံးသည္။ အေမကေတာသူ၊ ဆင္းရဲသည္။ ကိုေဇာ့္အေဖဘက္ မိဘေဆြမ်ိဳးေတြက အေမကိုသေဘာမတူူ၊ အေမက ကိုေဇာ့္ပညာေရးကို ငဲ့ၿပီး အေဖ့မိဘေဆြမ်ိဳးေတြ နဲ႔ဘဲ သည္းခံၿပီး စိတ္ဆင္းရဲစြာ ေနလာခဲ့ရသည္။ ကိုေဇာ္ ကို ပညာေရးသာ ဂ႐ုစိုက္ခိုင္းသည္။ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ဆိုရင္လည္း အေမ့ဆီ လာမေနခိုင္း၊ ကိုေဇာ္က လည္း ကိုးတန္း ဆယ္တန္းေတြ ဂိုက္လိုက္ၿပီး ေငြရွာသည္။ အေမ လူပင္ပန္း စိတ္ပင္ပန္းတာ၊ က်န္းမာေရးမေကာင္းတာ၊ အေဖ့အမ်ိဳးေတြက လစ္လ်ဴ ရႈ ထားတာေတြ၊ ေဆးကုမေပးတာေတြ ကိုေဇာ္မသိခဲ့။ ကိုေဇာ္ ေဟာက္စ္ စဆင္းခ်ိန္ အေမ ဆုံးလို႔ ျပန္သြားေတာ့မွ သူမ်ားေတြက တစ္ဆင့္ အေမ့ အေၾကာင္းေတြ စုံစုံလင္လင္ သိရသည္။ အေမ ရက္လည္ၿပီး ကတည္းက အမ်ိဳးေတြနဲ႔ ကိုေဇာ္ အဆက္အသြယ္မလုပ္ေတာ့။

အေမ့အတြက္ ဝမ္းနည္းေၾကကြဲ ယူက်ဳံးမရ ျဖစ္ေနတဲ့ ကိုေဇာ့္ကို ႏွစ္သိမ့္ အားေပးသူက သူနာျပဳ ဆရာမေလး ေအးသက္ခိုင္။ ေနာက္ေတာ့ ခ်စ္သူေတြျဖစ္သြားသည္။ ကိုေဇာ္ လိုသမၽွ သက္ က စိတ္ပိုင္းဆိုင္ရာသာမက ႐ုပ္ပစၥည္းပိုင္းဆိုင္ရာပါ အစစ အရာရာ ပံ့ပိုးေပးသည္။ အလုပ္မရခင္ကာလအစ၊ ဆရာဝန္ေပါက္စဘဝအလယ္၊ေနာက္ဆုံး ဘြဲ႕လြန္တက္ခ်ိန္အထိ။ ခုေတာ့ ကိုေဇာ္ အေထြေထြခြဲစိတ္အထူးကုျဖစ္ေနၿပီ။

“မနက္ျဖန္ ေတာင္ႀကီး သြားၾကမလို႔ဆို”
ေဒၚေမသူ က ေမးလိုက္သည္။
“ဟုတ္တယ္ မမ၊ သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ wedding ရွိလို႔၊ မမ ဘာမွာအုန္းမလဲ။”
“မွာစရာ မရွိပါဘူး သက္ရယ္၊ ဒါေပမဲ့ ကိုေဇာ္တို႔ က ဒီေန႔ ေတာ္ေတာ္ အလုပ္မ်ားေနတာ ဆိုေတာ့ သူေတာင္ လိုက္နိုင္ပါေတာ့မလား ”
“မလိုက္နိုင္ရင္ေတာ့ သက္ တစ္ေယာက္တည္း သြားရေတာ့မွာေပါ့ မမ၊ ဟိုကလည္း အရမ္းခင္တာဆိုေတာ့၊ ကိုေဇာ့္ အတြက္က အလုပ္က ပိုအေရးႀကီးတာပဲေလ”
“ဟုတ္လို႔လား သက္ရဲ့၊ ေဆး႐ုံမွာ ေျပာေနၾကတာေတာ့ ဆရာႀကီးအတြက္ ပထမ က မမသက္ ဆိုၿပီးေတာ့၊ သက္ နဲ႔ စကားေကာင္းေနလိုက္တာ၊ သြားလိုက္အုန္းမယ္ေနာ္၊ lunch ၿပီးရင္ ေဆးခန္း သြားရ အုန္းမွာေလ၊ မမ လူနာေတြက ေဘးရြာေတြကပါေတာ့ ညဖက္ပဲ ဆိုရင္ အဆင္မေျပမွာစိုးလို႔ ေန႔ခင္းပါ ထို္င္ေပးေနရတယ္”
ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာ ႐ုံးဖြင့္ရက္ ေန႔လည္ အျပင္ထြက္ၿပီး ေဆးခန္း မထိုင္ဖို႔ ေျပာထားတယ္ဆိုတာနဲ႔ ကိုေဇာ္ လည္း စေန၊တနဂၤေႏြ ေတာ့ ေန႔ဖက္ ဖြင့္ၿပီး ၾကားရက္ဆိုရင္ ညဖက္သာ ေဆးခန္းထိုင္သည္။ ခရမ္းေရာင္ ပါတိတ္ဝမ္းဆက္ ဝတ္ထားၿပီး ေဒါက္ဖိနပ္သံ တခြပ္ခြပ္ႏွင့္ ထြက္သြားေသာ ေဒၚေမသူ႔ ေနာက္ေက်ာကို ၾကည့္ရင္း ေအးသက္ခိုင္ စဥ္းစားခန္း ဝင္ေနမိသည္။ ေဒၚေမသူ က အရပ္ ၅ေပရ ေလာက္ရွိမည္။ အသား နည္းနည္း ညိဳေပမဲ့ အခု အနီးကပ္ ၾကည့္ေတာ့ အသားအေရကႏူးညံ့ေခ်ာေမြ႕ေန၏။ မ်က္လုံးအစုံက လည္းထူးျခားသည္။ ဆန႔္က်င္ဖက္ လိင္အတြက္ေတာ့ ရႊန္းလဲ့ေတာက္ပသည္လို႔ ထင္ရမည္။ ေအးသက္ခိုင္ ကေတာ့ ကလက္သည္ လို႔ ထင္သည္။ ကျပားဆိုေတာ့ ႏွာတံေပၚ ၿပီး၊ ႐ုပ္က သိပ္ေခ်ာတယ္လို႔ မေျပာနိုင္ေပမဲ့ ၾကည့္လို႔ ေတာ္ေတာ္ႀကီးကိုေကာင္းသည္။ ေနာက္ ရင္ေတြ တင္ေတြလည္း ႀကီးသည္။ sexy ျဖစ္တဲ့႐ုပ္မ်ိဳး၊ ေယာက္်ားေတြကို ေကာင္းေကာင္းဆြဲေဆာင္နိုင္တဲ့ ႐ုပ္မ်ိဳး။
Ward ထဲ ေရာက္ေတာ့ ကိုေဇာ္တို႔ ခြဲခန္း က မထြက္လာနိုင္ေသး။ ဆရာမေလး အေျပာအရလည္း စိုးရိမ္ရတဲ့ အေျခအေနရွိသူေတြပါတာဆိုေတာ့ ေဒၚေမသူ ေျပာသလို မနက္ျဖန္ ကိုေဇာ္ ေတာင္ႀကီး လိုက္ဖို႔ လြယ္မည္မထင္။ ဒီေန႔ က ေသာၾကာ။ အစကေတာ့ စေနထြက္၊ တနဂၤေႏြ မဂၤလာေဆာင္ဝင္၊ တနလၤာ ည ျပန္လာရင္ ဒီကို အဂၤ ါ ေန႔လည္ဆို ျပန္ေရာက္ၿပီ။ ေဆး႐ုံအုပ္နဲ႔လည္း တနလၤာ၊ အဂၤ ါ ခြင့္ ႏွစ္ရက္ယူဖို႔ ညႇိၿပီးသား။ ကိုယ္ ခြင့္ယူၿပီး ခရီးသြားတုန္း ေရာက္လာတဲ့ လူနာေတြအတြက္ ဘာမွမလုပ္နိုင္ေပမဲ့ ကိုယ္ကုထားၿပီး စိတ္မခ်ရေသးခင္ ထြက္သြားလို႔ကေတာ့ မျဖစ္။ ခ်ိဳင့္ ထားခဲ့ၿပီး အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ သင္းသင္း ဆီဖုန္းဆက္ၿပီး ေတာင္ႀကီး သြားဖို႔ ကိစၥ ျပန္ စီစဥ္သည္။
ေအးသက္ခိုင္၊ သင္းသင္းေထြး နဲ႔ ေဝေဝ တို႔က သင္တန္းမွာေကာ၊ အလုပ္မွာေကာ အတူဆုံၿပီး အရမ္းခင္ၾကတဲ့သူေတြ။ သင္းသင္း က မန ၱေလး မွာ ကိုထင္ေအာင္ ႏွင့္ အိမ္ေထာင္က်သည္။ ေဝေဝ က အခု အသက္ သုံးဆယ္ နီးမွ ေတာင္ႀကီး မွာ မဂၤလာေဆာင္ မွာမို႔ မန ၱေလး က သင္းသင္း နဲ႔ ခ်ိန္းၿပီး အတူတူ သြားၾကမလို႔။ သင္းသင္း လည္း တစ္ေယာက္တည္း သြားမွာ၊ ကိုထင္ေအာင္ က ခေလး ေက်ာင္းမပိတ္လို႔ ေနခဲ့ရမည္။ သင္းသင္း နဲ႔ က မျပတ္ ဆက္သြယ္ျဖစ္သည္။ သင္းသင္း နဲ႔ ေအးသက္ခိုင္ က ႏွစ္ေယာက္စပ္ၿပီး အိမ္ေၿမ အေရာင္းအဝယ္ လုပ္ေနတာ။ သင္းသင္း ကေတာ့ ေဗဒင္ေတြ ယၾတာ ေတြ အကုန္ေမး အကုန္လုပ္သည္။ သင္းသင္း နဲ႔ ေအးသက္ခိုင္ က ေသာၾကာ နဲ႔ တနဂၤေႏြ မို႔ ကံစပ္တယ္လို႔ ဆရာ တစ္ေယာက္ က ေျပာဖူးသည္။ အဲတာေၾကာင့္ ဟုတ္မဟုတ္ေတာ့မသိ၊ အေရာင္းအဝယ္ေတြ ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္ အဆင္ေျပေနသည္။
သင္းသင္း နဲ႔ ဖုန္းေျပာၿပီးေတာ့ အရင္အပတ္က သင္းသင္း နဲ႔ ေျပာခဲ့ တာေတြ ျပန္ၾကားေယာင္ ေနမိသည္။ အဓိက ကေတာ့ ဒီေန႔ ေဒၚေမသူ ကိုေတြ႕ခဲ့လို႔။
“သက္၊ ကိုယ့္ေယာက္်ားက ေအးတယ္ဆိုၿပီး ဒီအတိုင္းေတာ့ သိပ္လြတ္မထားနဲ႔၊ အျမဲတမ္း ဂ႐ုေတာ့ စိုက္ထား”
“ကိုေဇာ္က ရိုးပါတယ္”
“သူကရိုးေပမဲ့ ေကာင္မေလး က သူ႔ေပါင္ေပၚ တက္ထိုင္လိုက္ရင္ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ၊ ခုေခတ္ ေကာင္မေလးေတြက ခပ္ကဲကဲ ရယ္”
“သင္းကလဲကြာ၊ ဘာလဲ၊ ကိုထင္ေအာင္ႀကီး အစြမ္းျပေနၿပီလား”
“ကိုထင္ေအာင္ က ဘာမွမလုပ္နိုင္ဘူး၊ သူ႔ေဘးမွာ all clear၊ သက္ လူ ကသာ ဆရာဝန္မေလးေတြ၊ ဆရာမေလးေတြ၊ လူနာမေလးေတြ နဲ႔ ေန႔တိုင္းေတြ႕ေနရမွာေလ”
“ကိုေဇာ္နဲ႔ ယူတာ ခုနစ္ႏွစ္ေတာင္ေက်ာ္ၿပီ၊ ဘာမွ မွ မျဖစ္ခဲ့တာ”
“အဲလိုၾကာသြားတာေေတြက ပိုေၾကာက္ရတယ္၊ သူတို႔ ေယာက္်ားေတြေျပာတာ ၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား၊ ေန႔တိုင္း ၾကက္သားဟင္း စားေနရရင္ေတာင္ တစ္ခါတေလ ဝက္သားဟင္း တို႔ ပဲ ဟင္းတို႔ ေျပာင္းစားခ်င္တယ္ ဆိုတာေလ၊ သင္း က ၾကဳံ လို႔ ေစတနာနဲ႔ ေျပာတာပါ”
အဲဒီတုန္းက အင္းပါ လို႔ စိတ္မပါတပါ အဆုံးသတ္ခဲ့ေပမဲ့ ခုေတာ့ ျပန္ ေတြးေနမိသည္။
ေဒၚေမသူ က ဝက္သားဟင္းလား၊ ပဲဟင္းလား။

အေရးႀကီးလူနာေတြ ထားသြားလို႔ မရတာ သက္ က သေဘာေပါက္သည္။ အလုပ္နဲ႔ ပတ္သက္ လာရင္ ကိုေဇာ့္စိတ္တိုင္းက်။ အျပင္ေဆးခန္းမွာ ဆိုရင္လည္း သင့္႐ုံသာယူသည္။ မတတ္နိုင္ရင္ ေဆး႐ုံ တက္ခိုင္းသည္။ ေဆး႐ုံမွာ မျပည့္စုံသူ ေတြကို ကူညီေပးေနတဲ့ ေစတနာရွင္ အဖြဲ႕အစည္းေတြ ရွိတယ္ေလ။ အရင္ ၿမိဳ႕တုန္းကေတာ့ အသက္အရြယ္ ႀကီးတဲ့လူေတြကို အခမဲ့ ကုေပးခဲ့ဖူးသည္။ အဲဒီမွာ ျပႆ နာက ေရာဂါေပ်ာက္ေတာ့ လူႀကီးေတြက သူတို႔ သားသမီးေတြကို သြားကန္ေတာ့ ခိုင္းသည္။ လာကန္ေတာ့တဲ့ ပစၥည္းတန္ဖိုးက ကိုယ္ ယူမဲ့ ေဆးကုခထက္မ်ားေနသည္။ ေနာက္ေတာ့ အခမဲ့ မျဖစ္ေတာ့။ စတိေတာ့ ယူေပး ရသည္။ ဒါေပမဲ့ ခုထိေတာ့ သံဃာေတာ္ေတြကို ကုသိုလ္ျဖစ္ ကုေပးေနတုန္း။ ကိုယ္က ေစတနာ အျပည့္နဲ႔ ေငြမ်က္ႏွာ မၾကည့္ဘဲ ကုေပးေတာ့ ေရာဂါေပ်ာက္သြားတဲ့အခါ လူနာေတြ၊ လူနာရွင္ေတြက တတ္နိုင္သလို လာ ကန္ေတာ့ၾကသည္။ ဒါကလုံးဝ ျငင္းလို႔မရ။ ရြာထြက္ စားစရာေတြ၊ တန္ဖိုးမမ်ား လွတာ ေတြ ကေန တန္ဖိုးႀကီး ပစၥည္းေတြအထိ သူတို႔တတ္နိုင္သေရြ႕။ အိမ္မွာ စားစရာ သုံးစရာကေတာ့ အလၽွံပယ္။
ညေန ကိုေဇာ္ျပန္လာေတာ့ မနက္ျဖန္ မလိုက္နိုင္ေတာ့ဘူးလို႔ ေျပာသည္။
“ေန႔လည္ ခ်ိဳင့္လာပို႔တုန္းကရင္း ကိုေဇာ္ မလိုက္နိုင္ေလာက္ေတာ့ဘူးလို႔ ေဒၚေမသူက သက္ကို ေျပာခဲ့ ၿပီးသား”
ကိုေဇာ့္ကို ေဒၚေမသူ ဂ႐ုတစိုက္ရွိလွတာကို သက္ သတိထားမိေၾကာင္း မသိမသာ အသိေပး လိုက္၏။
“ေန႔လည္က ေဆး႐ုံတစ္ခုလုံးရႈပ္ေနတာဆိုေတာ့ သူလည္းခန႔္မွန္းမိမွာေပါ့ေလ၊ သက္ တစ္ေယာက္တည္း ျဖစ္ေနရင္ အိအိစိုး ေခၚသြားပါလား၊ သုံးေလးရက္ကေတာ့ ၾကဳံသလို စားလို႔ရပါတယ္၊ ေဆးခန္းအတြက္လည္း ေဆး႐ုံက nurse တစ္ေယာက္ေခၚထားရင္ ျဖစ္ပါတယ္”
“သက္ က အဆင္ေျပပါတယ္၊ မႏၲေလးးေရာက္ရင္ သင္းသင္းလည္း ရွိၿပီ၊ ကိုထင္ေအာင္ လည္း မလိုက္နိုင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္း ႏွစ္ေယာက္တည္း လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားမယ္ေလ”
ကိုေဇာ္နဲ႔သက္ လက္ထပ္ၿပီးၿပီးခ်င္း သက္ဇာတိၿမိဳ႕သြားလည္သည္။ သက္ ေရာက္တယ္ၾကားေတာ့ သက္ ေက်ာင္းေနဖက္ ငယ္သူငယ္ခ်င္း နန္းခင္တင့္ သူ႔ရြာကေန လာၿပီး သက္ကို အကူအညီ ေတာင္းသည္။ ငယ္ငယ္ကရင္း အေဖမရွိတဲ့ သူ႔ ဝမ္းကြဲ ညီမေလး နန္းအိအိစိုး၊ အခု အေမက ဆုံးသြားျပန္သည္။ အသက္က ၁၂ႏွစ္၊ ေျခာက္တန္း ေအာင္ထားသည္။ နန္းခင္တင့္က အိမ္ေထာင္က်တာေစာေတာ့ ကေလးသုံးေယာက္နဲ႔ မို႔ သူလည္းေခၚမထားနိုင္။ မိန္းခေလးလည္းျဖစ္၊ ခိုင္းေကာင္းတဲ့ အရြယ္လည္း မဟုတ္ေတာ့ ဘယ္အမ်ိဳးကမွ တာဝန္မယူခ်င္။ ေတာရြာအေနနဲ႔ စာေတာ္တဲ့ ကေလးျဖစ္ေနေတာ့ နန္းခင္တင့္ က သူ႔ဝမ္းကြဲ ညီမေလးကို ပညာဆက္သင္ေစခ်င္သည္။ ကူေဖာ္ေလာင္ဖက္ အျဖစ္ သက္ အိမ္မွာ ေခၚထားၿပီး ေက်ာင္းထားေပးဖို႔။ ကိုေဇာ္ကိုေမးေတာ့ သက္ သေဘာဆိုတာနဲ႔ မႏၲေလး ေခၚလာ ခဲ့သည္။ အိမ္နားကေက်ာင္းမွာ ထားေပးသည္။ နန္းခင္တင့္ကို အစကတည္းက ရွင္းေအာင္ေတာ့ ေျပာထားသည္။ သူငယ္ခ်င္းရဲ့ ဝမ္းကြဲညီမကို အိမ္ေခၚထားတာ၊ ဒီကေလးမကိုေမြးစားတာ လုံးဝ မဟုတ္ဘူးလို႔။ သက္ ဒီလိုေျပာရတာက သက္တို႔က ခုမွ အ္ိမ္ေထာင္က်တာ၊ ကိုယ့္မိသားစု ကိုယ့္ရင္ေသြးေလးေတြ ရခ်င္သည္။ ဒါေပမဲ့ အိမ္ေထာင္သက္ ခုနစ္ႏွစ္ေက်ာ္လာ တာေတာင္ ကေလး မရေသး။ မသိသူေတြက နန္းအိအိစိုးကို သက္ ရဲ့ ညီမအရင္းထင္သည္။ သိသူ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အိမ္ေထာင္က်က်ခ်င္း ဒီကေလးမေလး ကို အိမ္ေခၚလာလို႔ ကေလးမရတာလို႔ေျပာေပမဲ့ သက္ ေကာ ကိုေဇာ္ေကာ ဒါကိုေတာ့ လက္မခံ၊ မယုံ။
သက္ တို႔က နန္းအိအိစိုးကို ညီမအရင္းလိုပဲ သေဘာထားပါသည္။ ကိုးတန္း တက္ရမဲ့ ႏွစ္ ကိုေဇာ္ နယ္ေျပာင္းရေတာ့ နယ္ကို ေခၚမသြားဘဲ နာမည္ႀကီး ေဘာ္ဒါ တစ္ခုမွာ ထားေပး၏။ နန္းအိအိစိုး ကလည္း လိမၼာၿပီး စာႀကိဳးစား၏။ ဆယ္တန္းကို ဂုဏ္ထူးေလးခုနဲ႔ ေအာင္ေပမဲ့ မိန္းခေလး ဆိုေတာ့ ေဆးေက်ာင္းမမွီခဲ့၊ သြား ကိုလည္း တစ္မွတ္နဲ႔ ကပ္လြဲခဲ့သည္။ ဒီႏွစ္ခု မရေတာ့ တစ္ျခားဘာသာေတြ ယူခိုင္းေပမဲ့ အေဝးသင္ အဂၤလိပ္ ပဲ တက္ၿပီး သက္ ကိုလိုက္ကူသည္။ ခု ေနာက္ဆုံးႏွစ္ ေရာက္ေနသလို အိမ္ထိန္း ခ်က္ျပဳတ္ ေဆးခန္းကူ တာေတြလည္း သက္ နားကေန ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား တတ္ေနၿပီ။ သက္ ကိစၥရွိလို႔ ခရီး ထြက္တိုင္း အိမ္မွာ စိတ္ခ်လက္ခ် လက္လႊဲ နိုင္ၿပီ။ သက္ က သင္းသင္း နဲ႔ အိမ္ေၿမ ဝယ္ေရာင္း လုပ္ ေနေတာ့ မႏၲေလး ခဏခဏ ဆင္းျဖစ္သည္။ အရင္ၿမိဳ႕တုန္းက ဘာမွမျဖစ္။ ခု ေဒၚေမသူ နဲ႔ေတြ႕တာ ၾကာ လာေတာ့ သက္ တစ္မ်ိဳး ျဖစ္ေနသည္။

ညစာစားၿပီး ေဆးခန္းသြားၾကသည္။ အေစာင့္ေကာင္ေလးက တံခါး ႀကိဳ ဖြင့္ထားလို႔ ထိိုင္ေစာင့္ေနတဲ့ လူနာ သုံးေလးေယာက္ေတာ့ ရွိေနသည္။ ကားရပ္လိုက္တာနဲ႔ နန္းအိအိစိုးက ေဆးအိပ္ယူၿပီး ေဆးခန္းထဲ ဝင္သြားသည္။ လုပ္စရာရွိတာေတြ ႀကိဳ လုပ္ထားေတာ့မည္။ ကိုေဇာ္ နဲ႔ သက္ ကားေပၚကဆင္းလာခ်ိန္ မွာ ေဘးခန္းက ေဒၚေမသူတို႔ ေဆးခန္းပိတ္ေနၿပီ။ ေဒၚေမသူ က ေန႔လည္ လည္းဖြင့္၊ ည လည္း ေစာဖြင့္ေတာ့ ကိုေဇာ္တို႔ နဲ႔ အဖြင့္ အပိတ္ အျမဲလိုလို ဆုံျဖစ္ၾကသည္။
“မမ၊ သိ္မ္းၿပီလား”
သက္ က အရင္ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။
“ဟုတ္တယ္ သက္၊ ကိုေဇာ္- သြားႏွင့္ေတာ့မယ္္၊ ဟိုမွာ ကိုေဇာ့္ လူနာေတြ ေစာင့္ေနၿပီ”
ေရွ႕ကျဖတ္ၿပီး ဆိုင္ကယ္ဆီ ေလၽွာက္သြားတဲ့ ေဒၚေမသူ႔ ကို သက္ ေနာက္ ကေန ၾကည့္ေနမိသည္။ အရပ္ျမင့္ေပမဲ့ သူ႔အရပ္နဲ႔လိုက္ဖက္ညီစြာ အခ်ိဳးအစားက်တဲ့ ခႏၶာကိုယ္ကို ပိုင္ဆို္င္ထားတာပဲ။ လမ္းေလၽွာက္ သြားလို႔ နိမ့္တုံျမင့္တုံ ျဖစ္ေနတဲ့ ေဒၚေမသူ႔ တင္ပါးဆုံကိုၾကည့္ရင္း အသက္ ၃၅ ဆိုေပမဲ့ တင္ ေတြက ေတာင့္တင္းလွပ စြဲမက္ဖြယ္ျဖစ္ေနဆဲလို႔ မွတ္ခ်က္ခ် မိသည္။ ဝတ္ထားတဲ့ ထဘီ အစိမ္းႏုေရာင္ ကလည္း ပါးပါးအိအိေလးမို႔ ေဒၚေမသူ႔ ေနာက္ပိုင္းအလွကို ပိုေပၚလြင္ေစသည္။ ဆိုင္ကယ္ေပၚ တက္ ထိုင္လိုက္ေတာ့ တင္ထြားထြားေလးက ေဘးကိုအိကားသြားသည္။ သက္ ေဘးက ကိုေဇာ္ ကို လွည့္ၾကည့္လိုက္သည္။ ကိုေဇာ့္ အၾကည့္ကလည္း အဲဒီေရာက္ေနတာ။ သက္ မ်က္ေစာင္းထိုး လိုက္သည္။ အျပင္မွာျဖစ္ေနလို႔။ အိမ္မွာဆို ဗိုက္ေခါက္ဆြဲလိမ္ လိုက္ၿပီ။
ေဆခန္းအျပန္ ေဆး႐ုံဝင္ၿပီး ေန႔လည္က အေရးေပၚခြဲထားရတဲ့ လူနာေတြ အေျခအေန ဝင္ၾကည့္၊ မွာစရာရွိတာ မွာၿပီးမွ ျပန္လာတာမို႔ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ည ဆယ္နာရွိေနၿပီ။ သက္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္သြားသည္။ ကိုေဇာ္ကေတာ့ ညဖက္ျပန္လာရင္ internet ဝင္ျဖစ္သည္။ အိမ္မွာ adsl line တပ္ထားသည္။ လူနာေဟာင္း တစ္ေယာက္က ဒီၿမိဳ႕မွာ public access center ဖြင့္လာတာၾကာၿပီ။ ခုေတာ့ ဖုန္းနဲ႔ internet သုံးတာ မ်ားလာေတာ့ အလုပ္က အဆင္မေျပေတာ့။ ဆိုင္ပိတ္ၿပီး ပစၥည္းေတြကို net game ဆိုင္ကို တစ္ဝက္ေဈး နဲ႔ေရာင္းသည္။ adsl line ကိုေတာ့ ဝယ္မဲ့သူမရွိ။ သူကလည္း ရန္ကုန္ေျပာင္းေတာ့မွာ ဆိုေတာ့ ဆရာ့ကို လက္ေဆာင္ေပးမယ္ဆိုၿပီး အိမ္မွာ လာဆင္သည္။ ကိုေဇာ္ အလကား မယူပါ။ သူ တျခား စက္ေတြေရာင္းသလိုပဲ ကြန္ျပဴ တာ သုံးလုံးအတြက္ တစ္ဝက္ေဈး အတင္းေပးလိုက္သည္။ server အထိုင္ အျဖစ္သုံးတဲ့ laptop ကို ကိုေဇာ္ ကိုင္ၿပီး အေပၚထပ္မွာ သက္ သုံးဖို႔ နဲ႔ ေအာက္ထပ္ မွာ နန္းအိအိိစိုး အတြက္ desktop တစ္လုံးစီ ဆင္ခိုင္းလိုက္သည္။ ကိုေဇာ္က internet ကို အေထြေထြသတင္းၾကည့္၊ ေနာက္ဆုံးေပၚ ေဆးပညာ သတင္း ေတြေလ့လာ၊ ေနာက္ မိတ္ေဆြ၊သူငယ္ခ်င္း၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ အျပင္ ဆရာေတြနဲ႔ပါ ဆက္သြယ္တာ၊ အႀကံေတာင္းတာ၊ တိုင္ပင္တာေတြ လုပ္သည္။ သက္ ကေတာ့ သင္းသင္း နဲ႔ အိမ္ပုံ၊ေျမကြက္ပုံ ေတြ ပိုု႔တာရယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ chatting ရယ္ေေပါ့။ နန္းအိအိစိုး အတြက္လည္း သူ႔ assignment ေတြလုပ္လို႔ လိုရင္ reference လုပ္ဖို႔၊ ေနာက္ ေလ့လာခ်င္တဲ့ ဘာသာရပ္ အသစ္ေတြ ေလ့လာခ်င္ရင္ ေလ့လာဖို႔၊ ဗဟုသုတ ရွာဖို႔ ဆိုၿပီး သူ႔အခန္းထဲ စက္တစ္လုံး ဆင္ေပးထားသည္။ ဒီေန႔ေတာ့ ေနာက္က်ေနၿပီ။ mail ပဲ စစ္ေတာ့မည္။
ေရွးအိႏၵိယ စာေပပညာရွင္ Chanakya ေျပာဖူးတာရွိသည္။
“ A good wife is one who serves her husband in the morning like a mother does, loves him in the day like a sister does and pleases him like a prostitute in the night.”
သက္ က ကိုေဇာ့္ အတြက္ မနက္ပိုင္းသာမက ေန႔လည္ ႏွင့္ ည ပါ အေမ တစ္ေယာက္လို ေကာင္းမြန္ ျပည့္စုံစြာ စီစဥ္ေကၽြးေမြးပါသည္။ ေမာင္ႏွမလိုသာမက သူငယ္ခ်င္းလိုပါ အျမဲတမ္း ခ်စ္ခင္ၿပီး တိုင္ပင္လို႔လည္း ရပါသည္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ prostitute ဆိုတာ ေငြနဲ႔ ကာမ လဲတာပါ။ သက္ က ကိုယ့္ ေယာက္်ားကို ကိုယ္ေရာ စိတ္ပါ ျပဳစု ဆက္ဆံသည္မွာ ညဖက္သာမဟုတ္။ ေန႔လည္ေန႔ခင္း ကိုေဇာ္ ျပန္ လာရင္း ဆႏၵရွိလို႔ သက္ ေရ တစ္ေခါက္ေလာက္ ဆိုရင္ သက္ က တစ္ကိုယ္လုံး ခၽြတ္ၿပီးသား။ ကိုေဇာ္ က သက္ မလုပ္ခ်င္တာ ဘာမွ လုပ္စရာမလိုဘူး လို႔ အျမဲေျပာေပမဲ့ သက္ ကေတာ့ ကိုေဇာ္ က လိုခ်င္ရင္ အျမဲတမ္း အဆင္သင့္။
ကိုေဇာ္ ထိုင္ရာက ထၿပီး လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သက္ က ပန္းႏုေရာင္ အကၤ် ီနဲ႔ ဒူးဖုံး႐ုံ ေဘာင္းဘီေလး ဝတ္ၿပီး ကိုေဇာ္ ကို ၾကည့္ေနသည္။ မနက္ျဖန္ သက္ ခရီးသြားမွာဆိုေတာ့ ႏႈတ္ဆက္ အခ်စ္ပြဲ ႏႊဲရအုန္းမည္။ ကိုေဇာ္ နဲ႔ သက္ တစ္ေယာက္ေယာက္ ခရီးထြက္ရင္ မသြားခင္ညေတာ့ သူတို႔လင္မယား တစ္နည္းနည္းႏွင့္ ခ်စ္ပြဲ ဝင္ၾကသည္။ ဒီအစဥ္အလာက အိမ္ေထာင္သက္ ခုနစ္ႏွစ္မွာ တစ္ခါမွ မပ်က္ခဲ့။ ကိုေဇာ္ က သက္ ကို ေနာက္ကေန သိုင္းဖက္ရင္း သက္ ပါးျပင္ ျဖဴျဖဴ ႏုႏု ေလးကို နမ္းကာ
“သက္၊ မနက္ေစာေစာ သြားရမွာ မဟုတ္လား” လို႔ ေမးလိုက္သည္။
“အင္းပါ၊ ဒီေန႔ ဘာေန႔လဲ ၾကည့္လိုက္အုန္း၊ ေတာ္ေတာ္ေတာင္ေနာက္က်ေနၿပီ၊ ေရအရင္ ခ်ိဳး လိုက္ေတာ့ေနာ္”
ျပကၡဒိန္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့မွ ဒီရက္ေတြက သက္ ရဲ့ period မွန္းသတိရမိသည္။ သက္ ရဲ့ ေနာက္ ပါးတစ္ဖက္ကို နမ္းၿပီး ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ကိုေဇာ္ ဝင္သြားေတာ့သည္။

ေရခ်ိဳးရင္း ဟိုဟိုဒီဒီ စဥ္းစားခန္း ဝင္ေနမိသည္။ ခ်စ္သူေတြဘဝမွာ ဖက္တာ၊နမ္းတာ အေပၚယံေလာက္သာ သက္ က ခြင့္ျပဳေပမဲ့ လက္ထပ္တဲ့ေန႔ကစ၍ ကိုေဇာ္ စိတ္တိုင္းက်။ သက္ ဘဝမွာ ဘယ္ေယာက္်ားမွ မရွိခဲ့တာ ကိုေဇာ္သိသည္။ ကိုယ္ကလည္း ဘယ္မွာမွ အေပ်ာ္မရွာခဲ့ဖူး။ မဂၤလာဦးညက သက္ ကို တစ္ကိုယ္လုံးခၽြတ္ၿပီး သက္ ရဲ့ အပ်ိဳစင္ ခႏၶာကိုယ္ေလးကို ေခါင္းကေန ေျခဖ်ားထိ ေနရာလပ္မက်န္ ျမတ္ျမတ္နိုးနိုး နမ္းခဲ့သည္။ ဒါက ကိုေဇာ္ရဲ့ ျပင္းျပတဲ့ ဆႏၵ။ ကိုယ့္ fantasies ထဲက တစ္ခု။ အပ်ိဳစင္သက္ ရဲ့ ကိုယ္မွာ ကိုေဇာ္ မျမင္ဖူး မနမ္းဖူးခဲ့တဲ့ ေနရာ မရွိခ်င္လို႔ပါ ဆိုေတာ့ ထိန္ထိန္လင္းေနတဲ့ မီးေရာင္ေအာက္မွာ အရမ္းရွက္ေနေပမဲ့ သက္ က ခြင့္ျပဳခဲ့၏။ သာယာၾကည္ႏူး ေပ်ာ္ရႊင္စြာ အနမ္းခံခဲ့သည္။ ကိုေဇာ္အတြက္ကေတာ့ a dream come true ေပါ့။ ေနာက္တစ္ခါ ျပန္မၾကဳံနိုင္ေတာ့ဘူးေလ။ အဲဒီရက္ေတြတုန္းက မိုးလင္းတာနဲ႔ ႏွစ္ေယာက္သား စား၊ ကာမ၊ အိပ္ ဒီသုံးခုနဲ႔ တစ္ေနကုန္ လည္ပတ္ေနသည္။ ပထမေန႔ ကတည္းက ကိုေဇာ္ သက္ ကို ပါးစပ္နဲ႔ ဆက္ဆံခဲ့သည္။ သက္ အတြက္ေတာ့ oral sex ကို လုပ္ေပးဖို႔ ေတာ္ေတာ္ အခ်ိန္ယူ ရသည္။ သက္ ရာသီလာခ်ိန္တို႔၊ မအီမသာျဖစ္ခ်ိန္၊ ပင္ပန္းေနခ်ိန္ေတြမွာ ကိုေဇာ္တင္းေနရင္ သက္ က သူ႔ရဲ့ ႏူးည့့ံတဲ့ လက္အစုံေလးနဲ႔သာ ကိုေဇာ့္ ကို ႏွိပ္နယ္၊ ပြတ္သတ္ၿပီး masturbate ေပးသည္။ ကိုေဇာ္ကလည္း သက္ မလုပ္ခ်င္တာ ဘာမွလုပ္ဖို႔မလိုဘူးလို႔ အျမဲေျပာေပမဲ့ အိမ္ေထာင္သက္ေလး ရလာေတာ့ သက္ oral ကို စမ္းပါသည္။ အစပိုင္းေတာ့ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းေပါ့။ သက္ သြားနဲ႔ ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းကို ကိုက္မိလို႔ ေအာ္ရတာလည္းရွိခဲ့သည္။ ကိုေဇာ့္ ပစၥည္း နဲ႔ သက္ အာေခါင္ကို ထိုးမိလို႔ ေနာက္ရက္ထိ သက္ နာေနတာလည္း ရွိခဲ့ေပမဲ့ ေနာက္ပိုင္းေတာ့ သက္ ေကာင္းေကာင္း ကၽြမ္းက်င္သြားၿပီ။ ကိုေဇာ့္ ပစၥည္း တစ္ေခ်ာင္းလုံး ပါးစပ္ထဲ အဆင္ေျပေၿပ ထည့္နိုင္ၿပီ။ ကိုက္မိတယ္ ဆိုရင္လည္း မေတာ္တဆ မဟုတ္။ သက္ က တမင္သက္သက္လုပ္တာ။
သက္ စုပ္တတ္သြားေတာ့ ဒုကၡေရာက္တာက ကိုေဇာ္။ ပုံမွန္ဆိုရင္ ကိုေဇာ္က ေတာ္ေတာ္နဲ႔မၿပီး။ သက္ ကို ပုံမွန္ဆက္ဆံရင္ အၾကာႀကီးဆက္ဆံနိုင္သည္။ သက္ ေတာင္ အရင္ၿပီးသြားတတ္လို႔ အတူတူၿပီးခ်င္ရင္ ေတာ္ေတာ္ ညႇိယူ ရသည္။ ဒါမွမဟုတ္ သက္ ေနာက္တစ္ခါၿပီးတဲ့အခါမွ အတူၿပီးၾကသည္။ သက္ လက္နဲ႔ masturbate လုပ္ေပးရင္လည္း ႏူးညံ့တဲ့ သက္ ရဲ့ လက္အစုံက စုန္ဆန္ လွည့္ပတ္ ဘယ္ေလာက္ပဲ ေဆာ့ကစားကစား အၾကာႀကီး လုပ္ရသည္။ ဒါေပမဲ့ ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းက သက္ ပါးစပ္ထဲ ေရာက္သြားၿပီး သက္ရဲ့လၽွာ၊ ႏႈတ္ခမ္းအစုံ တို႔နဲ႔ ေတြ႕တဲ့အခါ ၾကာၾကာေတာင့္ မခံနိုင္။ ခဏေလးနဲ႔ ၿပီးသြားသည္။ သက္ အစုပ္ ေတာ္လြန္းလို႔ေတာ့ မဟုတ္နိုင္။ သက္ oral စစမ္းခါစ ကတည္းက ကိုေဇာ့္ပစၥည္း သက္ ပါးစပ္ ထဲေရာက္တာနဲ႔ အလံျဖဴ ေထာင္ဖို႔ ျပင္ဆင္ေနသည္။ ခုအခ်ိန္ထိ သက္ ပါးစပ္နဲ႔ ဆက္ဆံေပးရင္ ကိုေဇာ္ ၿပီးတာ ျမန္ေနတုန္း။ တခ်္ို႔ကေတာ့ ပါးစပ္နဲ႔ဆို မၿပီးနိုင္လို႔ foreplay ကို ပါးစပ္နဲ႔ စၿပီး ေနာက္မွ ပုံမွန္ဆက္ဆံတာနဲ႔ အဆုံးသတ္တာ။ ကိုေဇာ္ က ေျပာင္းျပန္။ မၿပီးခ်င္ခင္ ထြက္တယ္လို႔ ဆိုရေအာင္ကလည္း သက္ကိုပုံမွန္ဆက္ဆံရင္ အၾကာႀကီးမွ ၿပီးတာေလ။ ၿပီးခါနီးတဲ့အခါ တျခားကိုအာ႐ုံေျပာင္းရင္ နည္းနည္းပိုၾကာနိုင္တယ္ဆိုေပမဲ့ သက္ က ကိုယ့္ကို စုပ္ေပးေနခ်ိန္မွာ ကိုေဇာ္အာ႐ုံေျပာင္းဖို႔ စိတ္မကူးခဲ့ဖူးပါ။ သက္ရဲ့ အထိအေတြ႕ အနမ္း အလ်က္ အစုပ္ေတြကို အျပည့္အဝ ခံစားေနမိသည္သာ။ အသက္ရႉတဲ့့ rhythm ကို ထိန္းၿပီး ႏွလုံးခုန္ႏႈန္း ေႏွးသြားေအာင္လုပ္ရင္ နည္းနည္းပိုၾကာ နိုင္တယ္ ဆိုေပမဲ့ သက္ ပါးစပ္ထဲ ကိုယ့္ဟာ ေရာက္သြားတာနဲ႔ ရင္ခုန္တာက မျမန္ဘဲ မေနနိုင္။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္၊ ၿပီးတာၾကာၾကာ မၾကာၾကာ ႏွစ္ေယာက္စလုံးက သာယာၾကည္ႏူး ေက်နပ္ေနၾကေတာ့ ဒါကအေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥမဟုတ္။ စိတ္နဲ႔ ဆိုင္တာလည္း ျဖစ္နိုင္တယ္။ သက္ကို ကိုေဇာ္က great respect မို႔ သက္ ပါးစပ္ထဲမွာ ၾကာၾကာ မထည့္ ထားခ်င္တာလား။ ဒါဆို တျခားမိန္းမေတြ ပါးစပ္ထဲဆိုရင္ ဘယ္လိုေနမလဲ။ မမေမသူက စုပ္ေပးရင္ေကာ ၿပီးတာ ျမန္မွာလား။ အၾကာႀကီး အစုပ္ခံနိုင္မလား။ စမ္းခြင့္ ရမယ္ဆိုရင္ေတာ့…..
အေထြေထြခြဲစိတ္ နဲ႔ OG က အလုပ္သေဘာအရ ပတ္သက္ေနရသည္။ မမေမသူ သူ႔လူနာေတြကို ဗိုက္ခြဲရင္း အူကပ္တာတို႔၊ OG အပိုင္းထက္ ေက်ာ္တာတို႔၊ အေရးေပၚအေျခအေနတို႔နဲ႔ ၾကဳံလာရင္ ကိုေဇာ္တို႔ကို လွမ္း ေခၚရသည္။ တစ္ခါတေလ အသည္းအသန္မို႔ အေျပးအလႊား သြားကူေပးရသည္။ ဗိုက္ခြဲေမြးတဲ့မိခင္ေလာင္းက အူအတက္ပါ ျဖတ္ခ်င္တယ္လို႔ ႀကိဳေျပာထားရင္လည္း ကိုယ္တိုင္မလုပ္၊ လက္ေထာက္ကိုမခိုင္း၊ ၿမိဳ႕ႀကီးေတြမွာလို အေထြေထြ ခြဲစိတ္ ျဖစ္တဲ့ ကိုေဇာ့္ကို ေခၚသည္။ အဲဒီေတာ့ ပိုရင္းႏွီးလာၾကသည္။ မနက္ျဖန္လည္း အူအတက္ လာျဖတ္ေပးဖို႔ ေျပာထားေသးသည္။ အလုပ္ထဲမွာေတာ့ ကိုေဇာ္က လုံးဝ ျပတ္သားပါသည္။ လုံးဝ စည္းရွိပါသည္။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ ေတြနဲ႔ေကာ၊ လူနာေတြနဲ႔ ပတ္သက္လို႔ေကာ ဘာအပိုစိတ္မွ မရွိ။ ကင္းရွင္းသည္။ ကိုယ့္အလုပ္ကို ေစတနာအျပည့္နဲ႔ လုပ္သည္။ ဒါေပမဲ့ မမ ရဲ့ အေျပာအဆို အျပဳအမူေတြကလည္း ကိုေဇာ့္ကို ဖိတ္ေခၚေနသေယာင္ ကိုေဇာ္ခံစားမိသည္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ပတ္က မမအိမ္မွာ မမ ၃၄ႏွစ္ျပည့္ ေမြးေန႔ ဆြမ္းကပ္ေတာ့လည္း သက္ပါတာေတာင္ မမက ကိုေဇာ္ကို ေနရာေပးလြန္းေနသည္။ အေရးေပးလြန္းေနသည္။ သက္က မိန္းမအခ်င္းခ်င္း ဆိုေတာ့ ရိပ္မိမည္္။ ဒါေၾကာင့္ ဒီရက္ပိုင္း သက္ စကားေျပာရင္ အေႏွာင့္အသြား မလြတ္ခ်င္။ မမက ကိုေဇာ္ထက္ အသက္တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေက်ာ္ ႏွစ္ႏွစ္နီးပါး ႀကီးေပမဲ့ ဒီတေလာ seminar ေတြမွာ ျပန္ေတြ႕ေနတဲ့ ကိုေဇာ့္ same batch ရြယ္တူ ဆရာဝန္မေတြထက္ မမက ပိုငယ္ ပိုႏုေနသည္။ ပိုလည္းလွေနသည္။ ညေနကလည္း မမကို ေနာက္က ၾကည့္ေနမိသည္။ သက္လည္း သတိထားမိသြားသည္။ ေတာ္ေတာ္လွတဲ့ ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္။ အရပ္လည္းျမင့္ေတာ့ model show ေလၽွာက္ရင္ ေတာ္ေတာ္ ၾကည့္ေကာင္းမည္။ Fashion အေနနဲ႔ ဘာအဝတ္မွ ဝတ္ဖို႔မလိုပါ။ High heels ေလး တရံ စီးထားရင္ ရၿပီ။ ထဘီ ဝတ္ထားရင္ေတာင္ မမရဲ့တင္ေတြက ေတာ္ေတာ္ ၾကည့္လို႔ေကာင္းတာ၊ ဘာမွမဝတ္ထားဘူး ဆိုရင္ေတာ့………
ကိုယ့္စိတ္ေတြ ဘယ္ေရာက္ ေနမိပါလိမ့္။ မဟုတ္တဲ့ အေတြးေတြ အရမ္း ဝင္ေနပါလား။ ဒီလိုမ်ိဳးေတြ စဥ္းစားေနတာ သက္ သိသြားလို႔ကေတာ့ မိုးၿပိဳလိမ့္မည္။ အိပ္မက္ထဲေတာင္ မမက္နဲ႔လို႔ ေျပာအုန္းမည္။ ေရခ်ိဳးေနတာ ေတာ္ေတာ္ ၾကာသြားၿပီ။ တစ္ကိုယ္လုံးလည္း အထူးသန႔္ရွင္းေနၿပီ။ သက္ ေစာင့္ေနေတာ့မည္ေပါ့။

ကိုေဇာ္ အိပ္ခန္းထဲ ေရာက္တာနဲ႔ သက္ ကို အသာအယာ ဖက္ရင္း သက္ ရဲ့ ႏူးည့ံေပ်ာ့ေပ်ာင္းတဲ့ ဆံေကသာ ေတြကို ဖြဖြေလးနမ္းလိုက္သည္။ သက္ က ကိုေဇာ္ကို၊ အခန္းထဲမွာ laptop ကိုင္တာတဲ့အခါ၊ စာဖတ္တဲ့အခါ တိို႔မွာ သုံးတဲ့ သားေရဆုံလည္ခုံေပၚ ထိုင္ခိုင္းလိုက္ၿပီး ကိုေဇာ့္ ဆံပင္ေတြကို hair dryer နဲ႔ မႈတ္ေပးသည္။ ကိုေဇာ္က ထိုင္ေနရင္း ဒူးႏွစ္ဖက္ကို ေဘးနည္းနည္းကားထားၿပီး မ်က္ႏွာခ်င္း အေနအထားကေန သက္ ရဲ့ ဖင္တစ္ဘက္တစ္ခ်က္ကို သိုင္းဖက္ ကိုင္တြယ္္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား ပိုနီးကပ္သြားေအာင္ သက္ ကို ေပါင္ၾကားထဲ ဆြဲသြင္းလိုက္ပါသည္။ ၿပီးေတာ့ သက္ ညဝတ္အက်ႌက ၾကယ္သီးေတြကို တစ္လုံးခ်င္းျဖဳတ္ေန၏။ သက္ရဲ့ ျဖဴေဖြး လုံးဝန္း တင္းရင္းတဲ့ ရင္သားႏွစ္မႊာက တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေပၚလာပါေတာ့သည္။ သက္ ဘရာစီယာ ဝတ္မထားပါ။ သက္ရဲ့ ညဝတ္အက်ႌကို ခၽြတ္ေတာ့လည္း သက္ က အလိုက္သင့္ပင္၊ ေခါင္းမႈတ္ေပးတာမပ်က္။ ကိုေဇာ္ မ်က္ႏွာကို သက္ ဗိုက္သားခ်ပ္ခ်ပ္ေလးမွာအပ္ရင္း သက္ ခ်က္တဝိုက္ကို လၽွာဖ်ားေလးနဲ႔ ရစ္ပတ္ေဆာ့ကစားေန၏။ သက္ ဗိုက္သားျဖဴျဖဴႏုႏုေလးေတြကို နမ္းလိုက္၊ လၽွာနဲ႔ လ်က္လိုက္ လုပ္ေနရင္း လက္ေတြကေတာ့ သက္ရဲ့ တင္းတင္းရင္းရင္း ရွိလွတဲ့ ဖင္လုံးလုံးေလးေတြကို တစ္ဖက္တစ္လုံးစီ ကိုင္ညႇွစ္ ပြတ္သတ္ေပးေနမိ၏။ သက္ရဲ့ တင္ ေတြက ခုထိ တင္းတင္းရင္းရင္း ရွိေနဆဲပါ။ လပ္ထပ္စ ကတည္းက ကိုင္လာ ညႇစ္လာ ေဆာ့လာခဲ့တာ ခုထိ မဝနိုင္ေသး။ ဘယ္အခ်ိန္ျဖစ္ျဖစ္ ကို္င္လို႔ေကာင္းတုန္း၊ ညႇစ္လို႔ေကာင္းတုန္း။
ကိုေဇာ္ ဆုံလည္ခုံရဲ့ အျမင့္ကို adjust လုပ္လိုက္သည္။ ကိုေဇာ္ ႏႈတ္ခမ္းအစုံ နဲ႔ သက္ နို႔ ႏွစ္လုံးက တစ္တန္းတည္း ျဖစ္သြားၿပီ။ ကိုေဇာ္ ညာဘက္လက္ကို သက္ ဘယ္ဘက္ နို႔ ေပၚတင္ၿပီး နို႔ တစ္လုံးလုံးကို အသာအယာေလး ဖ်စ္ညႇစ္ ေပးေနသည္။ ဘယ္ဘက္လက္ကေတာ့ သက္ရဲ့ တင္ကို သိုင္းဖက္ကိုင္တြယ္ထားဆဲပါ။ သက္ နို႔ေလးေတြကလည္း တင္းတင္းရင္းရင္း နဲ႔ ကို္င္လို႔ ေကာင္းလွသည္။ ဖင္ ကို ကိုင္တဲ့ အရသာနဲ႔ နို႔ကို ကိုင္ရတာ မတူေပမဲ့ ႏွစ္ခုစလုံးက ကိုင္လို႔ ညႇစ္လို႔ ေကာင္းလွတာကေတာ့ အမွန္။ သက္ရဲ့ ရင္ခြင္ထဲ ပါးအပ္ကာ သက္ ရဲ့ ေမႊးႀကိဳင္တဲ့ ကိုယ္သင္းန႔ံ ေလးကို ရွိုက္ရႉလိုက္သည္။ ကိုေဇာ့္ လၽွာဖ်ားေလးနဲ႔ သက္ရဲ့ ညာဘက္နို႔သီးေခါင္းေဘး တဝိုက္ကို တို႔လိုက္ လ်က္လိုက္ ဆယ္ခါေလာက္လုပ္ၿပီး သက္ရဲ့ ပန္းႏုေရာင္ နို႔သီးေခါင္းေသးေသးေလးကို ႏႈတ္ခမ္းအစုံနဲ႔ ငုံၿပီး အသံျမည္ေအာင္ အၾကာႀကီး ဆြဲစုပ္လိုက္သည္။ သက္က ေခါင္းမႈတ္ေပးေနတာေတာင္ ခဏတာတန႔္သြားၿပီး အသက္ရႉသံ အနည္းငယ္ျပင္းသြားသည္။ ကိုေဇာ္ လက္ေတြကို ဘက္ေျပာင္းကိုင္လိုက္သည္။ ဒီတစ္ခါ ကိုေဇာ္ ပါးစပ္က သက္ ဘယ္ဘက္နို႔ဆီသို႔။ လ်က္တာ စုပ္တာေတြမလုပ္ဘဲ သက္နို႔သီးေခါင္းေလးကို သြားနဲ႔ဖိကိုက္လိုက္သည္။
“အား”
လၽွာနဲ႔ လာလ်က္မယ္လို႔ ေမၽွာ္လင့္ေနတုန္း နာေအာင္ အကိုက္ခံလိုက္ရ၍ သက္ ကိုယ္လုံးေလးတြန႔္သြားသည္။ ငုံ႔ၾကည့္လာေသာ သက္ ကို ကိုေဇာ္ျပဳံးျပလိုက္သည္။ သက္က မ်က္ႏွာတည္တည္ႏွင့္ ေျပာသည္။
“မွတ္ထား၊ ျပန္ကိုက္မွာ”
သက္ hair dryer ကို ပိတ္၍ စားပြဲေပၚတင္လိုက္သည္။ ကိုေဇာ္ကို မထူလိုက္ၿပီး ရင္ခ်င္းအပ္ကာ ကိုေဇာ္ကို ဖက္ထားလိုက္သည္။ ကိုေဇာ္ကလည္း သက္ကို ျပန္ဖက္ထားလိုက္သည္။ သက္ က ကိုေဇာ္ လည္ပင္းတဝိုက္ ညင္ညင္သာသာေလး လိုက္နမ္းေနသည္။ ကိုေဇာ့္ နားဖ်ားေလးကို ႏႈတ္ခမ္းႏွင့္ ငုံလိုက္ၿပီး အသာေလးကိုက္လိုက္သည္။ ရင္ဘတ္တဝိုက္ ဖြဖြေလး လိုက္နမ္းျပန္သည္။ ၿပီးေတာ့ ကိုေဇာ္လုပ္ခဲ့ သလို နို႔သီးေခါင္းေဘး ဆယ္ခါေလာက္ လ်က္လိုက္ နမ္းလိုက္ လုပ္ၿပီး နို႔သီးေခါင္းကို ကိုက္လိုက္သည္။ ခုန နားဖ်ားေလးကို ကိုက္တုန္းကထက္ အားပိုပါေတာ့ ကိုေဇာ္လည္း တြန႔္သြားသည္။ သက္ ကိုေဇာ့္ခါးမွာ ပတ္ထားတဲ့ ပဝါကို ေျဖၿပီး ကုတင္ေပၚပစ္တင္လိုက္ကာ ခုံေပၚထိုင္၍ ခုံကို အနိမ့္ဆုံး ခ်လိုက္ေတာ့ သက္မ်က္ႏွာက ကိုေဇာ့္ ခါးေအာက္နားမွာ။
“ဒီတစ္ခါ အကိုက္ခံမဲ့ ေနရာကို ေရြးခြင့္ေပးမယ္”
ေမာ့ၿပီး ျပဳံးျပဳံးေလးႏွင့္ သက္ကေျပာသည္။ သက္ ပါးစပ္က ကိုေဇာ့္ ေပါင္ၾကားတဝိုက္ဝဲေနေလၿပီ။ တစ္ခါထက္ တစ္ခါ အားက ပိုျပင္းလာမွာဆိုေတာ့ အေရွ႕ဘက္ေတာ့မျဖစ္။ ကိုေဇာ္ ကိုယ္လုံးကို အျမန္လွည့္ေပးလိုက္သည္။ သက္ ကိုေဇာ့္တင္ပါးကို အားရပါးရကိုက္လိုက္သည္။
“အ….”
ၾကည့္စရာမလို။ ေသြးထြက္တာ။ေပါက္တာတို႔မျဖစ္ေပမဲ့ သက္ သြားရာကေတာ့ေကာင္းေကာင္းထင္ေနေတာ့မည္။ ကိုက္ထားတဲ့ေနရာကို သက္က ဖြဖြေလးနမ္းၿပီး ႏူးည့ံတဲ့ လက္ေလးနဲ႔ အသာအယာ ပြတ္ေပး၏။ ကိုေဇာ္ကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ျဖစ္ေအာင္ သက္က လွည့္လိုက္သည္။ ႏူးည့ံေသာသက္ႏႈတ္ခမ္းေလးေတြက ကိုေဇာ့္ ပစၥည္း ထိပ္ပိုင္းကို ငုံလိုက္သည္။ သက္ လႊတ္ထုတ္လိုက္တဲ့ အာေငြ႕ေလးက ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းထိပ္ကို ေလေျပေႏြးေလးလို လာတိုက္ခတ္သည္။ ထိပ္ပိုင္းကို ငုံထားရင္း သက္လၽွာဖ်ားေလးကလည္း ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းထိပ္ပိုင္းရဲ့ ေအာက္ဘက္ျခမ္းကို လ်က္ ေပးေနသည္။ ဖြဖြေလးလုပ္လိုက္၊ ဖိလိုက္၊ ကန႔္လန႔္ ေဒါင္လိုက္ အဝိုင္းလိုက္ အမ်ိဳးစုံေအာင္ လ်က္ေပးၿပီး ထိပ္ပိုင္း တစ္ခုလုံးကိုလည္း ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ ငုံစုပ္ေပးေနေတာ့ ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းကလည္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ေတာင့္တင္း မာေက်ာ ေထာင္မတ္ လာပါေတာ့သည္။ ေတာင္ေနတဲ့ ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းကို သက္က ႏူးညံ့တဲ့လက္ေလးနဲ႔ ကိုင္ေပးထားၿပီး သက္ ႏႈတ္ခမ္းအစုံက ကိုေဇာ့္ေပါင္အတြင္းဘက္ေတြကို လိုက္နမ္း၏။ သက္ လၽွာဖ်ားေလးက ကိုေဇာ့္ေပါင္ၾကား ဥေအာက္ပိုင္းကို လ်က္ေပးေနျပန္ရာ ကိုေဇာ္ကေတာ့ သက္ ဆံေကသာေတြကိုဖြလိုက္ သက္ ေက်ာျပင္ေလးကိုပြတ္လိုက္ သက္နို႔ကို ညႇစ္လိုက္ လုပ္ေနမိေတာ့သည္။ ကိုေဇာ့္ ဥတစ္လုံးကို သက္က ပါးစပ္နဲ႔ ငုံလိုက္ၿပီး တႁပြတ္ႁပြတ္နဲ႔ အသံျမည္ေအာင္ စုပ္ေပး ျပန္ရာ ကိုေဇာ္ကေတာ့ မွိန္းၿပီး အရသာခံ ေနေတာ့သည္။ ခဏေနေတာ့ ေနာက္ဥတစ္လုံးကို ေျပာင္းစုပ္ေပးျပန္သည္။ သက္ လၽွာက ေတာင့္မာေနတဲ့ ကိုေဇာ့္အတံ ေအာက္ပိုင္းတေလၽွာက္ လ်က္ေပးျပန္၏။ အတက္အဆင္းကို ေႏွးလိုက္ျမန္လိုက္္။ ကိုေဇာ္စိတ္ေတြလည္း လႈပ္ရွားေနလွၿပီ။ ကိုေဇာ့္လက္ေတြက သက္နို႔ေတြကို တစ္ဘက္တစ္လုံးစီ တင္းတင္းေလး ဆုပ္ကိုင္ ထားသည္။ သက္ က ကိုေဇာ့္ ပစၥည္း တစ္ေခ်ာင္းလုံးကို ငုံလိုက္သည္။ စိုစြတ္ႏူးညံ့ ေႏြးေထြးတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းအစုံကို ထက္ေအာက္စုန္ဆန္ လႈပ္ရွားၿပီး စုပ္ေပးျပန္ပါသည္။ Speed ကို အမ်ိဳးမ်ိဳးေျပာင္းလိုက္၊ ခဏနားလိုက္။ ပါးစပ္ထဲ ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းကို ငုံထားေနတဲ့ ၾကားထဲမွာ သက္ လၽွာကလည္း ဝင္လ်က္ေပးေနျပန္ရာ ကိုေဇာ္ၾကာၾကာေတာင့္ မခံနိုင္ေတာ့မွန္းသိသည္။ တျခားကို စဥ္းစားဖို႔ဆိုေတာ့ မမေမသူက စိတ္ကူးထဲ ဝင္လာျပန္သည္။ ဆုံလာၾကတာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္လာၿပီ။ ဒီရက္ပိုင္းေတြမွာမွ မမေမသူ ပိုၾကည့္ေကာင္းလာ သလိုပဲ။ ဒါမွမဟုတ္ ခုမွ ဂ႐ုစိုက္မိတာလား။ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ေအာက္မွာက သက္။ အာ႐ုံက သက္စုပ္ေပးေနတာကို ျပန္ခံစားလိုက္တာနဲ႔ ကိုယ့္ေကာင္က သစၥာေဖာက္ေတာ့သည္။ ကိုေဇာ္ ထြက္ေတာ့မွာကို အခ်က္ျပတဲ့ အေနနဲ႔ သက္ နို႔သီးေခါင္းေလး ေတြကို လက္မနဲ႔လက္ညိိႈးၾကား ဖိညႇစ္လိုက္သည္။ သက္ လက္တစ္ဘက္က ကိုေဇာ့္ ဥႏွစ္လုံးကို အုပ္ကိုင္လိုက္ၿပီး ညင္ညင္သာေလး ႏွိပ္ေပးေနကာ ေနာက္ လက္တစ္ဘက္ရဲ့ လက္မနဲ႔ လက္ညိိႈးက ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းအရင္းကို ပတ္ကာ ကိုင္လိုက္သည္။ သက္ပါးစပ္ကေတာ့ အရွိန္ျမႇင့္ၿပီး ထက္ေအာက္လႈပ္ရွား မနားတမ္း စုပ္ပြတ္ေပးေနရာ ကိုေဇာ္လည္း မေအာင့္နိုင္ေတာ့ပါ။ သက္ ပါးစပ္ထဲ လႊတ္ထည့္လိုက္ပါေတာ့သည္။ သက္က ႏႈတ္ခမ္းကို တင္းတင္းစိၿပီး ကိုေဇာ့္ ပစၥည္း အေပၚပို္င္း သုံးပုံတစ္ပုံ ေလာက္ကို ငုံထား၏။ အရင္းကိုေတာ့ သက္ လက္မနဲ႔ လက္ညိိႈးက ျဖည္းညႇင္းစြာ ပြတ္တိုက္ေပးေနၿပီး သက္ရဲ့ ႏူးညံ့တဲ့ ေနာက္လက္တစ္ဘက္ကေတာ့ ကိုေဇာ့္ ဥႏွစ္လုံးကို အသာအယာ ညႇစ္ေပး ေနေတာ့သည္။ အရည္ေတြကုန္ၿပီး ကိုေဇာ့္ ပစၥည္း စေပ်ာ့က်လာေတာ့ သက္က ေဘးက tissue ဘူး ထဲက tissue paper ေတြ ဆြဲထုတ္လိုက္ၿပီး ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းကို သုတ္ေပးရင္း ပါးစပ္ထဲက ထုတ္လိုက္သည္။ သက္ ႏႈတ္ခမ္းတဝိုက္ကိုလည္း သုတ္လိုက္သည္။ အစပိုင္းတုန္းကေတာ့ သက္က Kleenex Tissue ပဲ သုံးသည္။ ႏူးညံ့ၿပီး သုတ္ရတာအဆင္ေျပလို႔။ အထူးကုျဖစ္ၿပီး နယ္ထြက္ေတာ့ ကိုယ့္ speciality မွာ ကိုယ္က ဘုရင္။ ေဆး promotional tissue ဗူး ေတြကမ်ားေတာ့ ရွိတာပဲသုံးေတာ့သည္။ သက္ ကိုေဇာ့္အရည္ေတြကို ငုံထားရင္း ေရခ်ိဳးခန္းထဲ ဝင္သြားသည္။ ကိုေဇာ္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲ လိုက္ဝင္သြားေတာ့ သက္ ေဆးေၾကာသန႔္စင္ၿပီးေနၿပီ။ ကိုေဇာ့္ ပစၥည္းကို သက္ က ေရေဆးေပးၿပီး ေျခာက္သြားေအာင္ သုတ္ေပးသည္။ သက္ မ်က္ႏွာေလးက ကိုေဇာ့္ ေပါင္ၾကား တစ္ခ်က္ေဝ့ ဝင္လာၿပီး ကိုေဇာ့္ကို က်ီစယ္လိုက္ေသးသည္။ ခါတိုင္းဆိုရင္ second round ေတြ ရွိတတ္ေပမဲ့ မနက္ျဖန္ မနက္ေစာေစာ သက္ ခရီးထြက္မွာဆိုေတာ့ ဒီေလာက္နဲ႔ အိပ္ယာဝင္ၾကေတာ့မည္။

သက္ မနက္ေစာေစာ မႏၲေလးသြားၿပီ။ စေနေန႔ ဆိုေတာ့ အျပင္ေဆးခန္းမွာ လာအပ္ထားတဲ့ minor case ေတြ လုပ္ၿပီး ေဆး႐ုံဝင္စစ္။ ေနာက္ မမေမသူ ေျပာထားတဲ့ အူအတက္ ဝင္ျဖတ္ေပးေပါ့။ ခြဲခန္းထဲကေန အတူထြက္လာၾကၿပီး အဝမွာ မမက ႏွစ္ကိုယ္ၾကား
“ကိုေဇာ္ ေန႔လည္စာ ဘာစားခ်င္လဲ၊ မမ လိုက္ေကၽြးမယ္ေလ။”
စားခ်င္တာလည္းရွိ၊ မမကိုေကၽြးခ်င္တာလည္း ရွိေပမဲ့ မျဖစ္နိုင္ေသးပါ။
“ရၿပီ မမ၊ အိမ္မွာ သက္ စီစဥ္ထားခဲ့ၿပီးသား ျဖစ္ေနတယ္”
အစက ကိုေဇာ္မလိုက္ျဖစ္ရင္္ နန္းအိအိစိုးကို ေခၚသြားမယ္လို႔ ေျပာခဲ့ဖူးေပမဲ့ သြားခါနီး တကယ္ မလိုက္ျဖစ္ေတာ့ သက္က တစ္ေယာက္တည္း သြားခဲ့သည္။ ခါတိုင္း သက္ ကိုေဇာ့္ကို သဝန္တိုတာတို႔ မယုံသကၤာတို႔ မျဖစ္ဖူးေပမဲ့ မမေမသူ နဲ႔ေတြ႕ေတာ့ တစ္မ်ိဳးေျပာင္းသြားသည္။ ကိုေဇာ့္ စိတ္ထဲ ေတာင္ေတာင္အီအီေတြ ေတြးေနတာ ရိပ္မိလို႔လား။ ခုလည္း နန္းအိအိစိုးကို ထားသြားခဲ့သည္။ ကိုေဇာ္စိတ္လြတ္ကိုယ္လြတ္ လုပ္ခ်င္တိုင္းလုပ္မရေအာင္။ မမနဲ႔ စိတ္မခ်တာ ေသခ်ာသည္။
အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့ နန္းအိအိစိုးက
“အစ္ကိုႀကီး၊ မႏၲေလးက ပို႔လိုက္တာ ဆိုၿပီး ဖရဲသီးႏွစ္လုံးနဲ႔ ေဆးဘူးေလးတစ္ဘူး ေရာက္ေနတယ္၊ ပို႔တဲ့သူ နာမည္ေတာ့ မပါဘူး”
ဖရဲသီးက အေသးတစ္လုံး၊ အႀကီးတစ္လုံး။ စကၠဴဘူးေလးကေတာ့ tape ေတြနဲ႔ ပတ္ပိတ္ထားၿပီး ကိုေဇာ့္ လိပ္စာေရးထားသည္။ ဗိုလ္ေကာင္း ပို႔လိုက္တာေတြေတာင္ ေရာက္လာၿပီပဲ။
“ေဆးဘူးကို အေပၚထပ္ tv ေဘးမွာ သြားထားလိုက္၊ ဖရဲသီးက ေသးတဲ့အလုံးခြဲၿပီး ေရခဲေသတၱာထဲ ထည့္ထား၊ ညစာစားၿပီးမွ စားတာေပါ့”
ေဆးခန္းက ညေနသုံးနာရီခြဲဆိုေတာ့ ေန႔လည္စာစားၿပီးေတာ့ အခ်ိန္ပိုေနေသးသည္။ ဗိုလ္ေကာင္းက ပစၥည္းေတြပို႔မွာကို email နဲ႔ အေၾကာင္းၾကားခဲ့ၿပီးသား။ ေရာက္လာၿပီဆိုတာ email ျပန္ပို႔ရင္း ဗိုလ္ေကာင္းအေၾကာင္း စဥ္းစားခန္းဝင္ေနမိသည္။ ဗိုလ္ေကာင္းဆိုတာ ကိုေဇာ္တို႔က အကိုႀကီးလိုတစ္မ်ိဳး၊ ဆရာလိုတစ္သြယ္၊ ေလးစားခ်စ္ခင္ၿပီး ေခါင္းေဆာင္တင္ထားတဲ့ ေဒါက္တာေကာင္းလၽွံ။ ကိုေဇာ္တို႔ထက္ အသက္ေကာ၊အတန္းေကာ ပိုႀကီးသည္။ ေဆး႐ုံႀကီးတို႔၊ private school တို႔မွာ တာဝန္ခံဆရာႀကီးေတြကို ေရွ႕က ဗိုလ္တပ္ေခၚသလို ကိုေဇာ္တို႔တစ္ဖြဲ႕လုံးကလည္း ကိုေကာင္းလၽွံကို ဗိုလ္တပ္ၿပီး ဗိုလ္ေကာင္းလို႔ပဲ ေခၚၾကသည္။ ဗိုလ္ေကာင္းက နယ္ကေပမဲ့ မိဘဘိုးဘြားစဥ္ဆက္ ခ်မ္းသာသည္။ ဗိုလ္ေကာင္းရဲ့ အဘိုးက မိသားစုထဲ ဆရာဝန္တစ္ေယာက္ ျဖစ္ေစခ်င္တဲ့ဆႏၵ အထူးျပင္းျပေပမဲ့ ဘယ္သား ဘယ္ေျမးမွ မျဖစ္ခဲ့။ ဗိုလ္ေကာင္းက စာေတာ္သလို အဘိုးကလည္းသိပ္ခ်စ္တဲ့ေျမးဆိုေတာ့ အဘိုးဆႏၵ ျပည့္ေအာင္ ႀကိဳးစားသည္။ ပထမအႀကိမ္ ဆယ္တန္းေျဖေတာ့ စိတ္တိုင္းမက်လို႔ အက်ခံၿပီး ေနာက္တစ္ႏွစ္ ဂုဏ္ထူး ငါးဘာသာနဲ႔ ေအာင္ခဲ့သည္။ ေအာင္တဲ့ အထိမ္းအမွတ္ ရည္းစားကို ခိုးေျပးခဲ့သည္။ အဲဒီအခ်ိန္က မမထိုက္ ဆယ့္ေျခာက္ႏွစ္္ေတာင္ မျပည့္ေသး။ ႏွစ္ဖက္လူႀကီးေတြက ရင္းႏွီးလြန္းလို႔ ၿပ ႆ နာ မျဖစ္ခဲ့။ လက္ထပ္ ေပးခဲ့ေပမဲ့ ေဆးေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ မႏၲေလးကိုေတာ့ မမထိုက္ကို လိုက္ေနခြင့္မေပး။ နယ္မွာပဲေန။ ေက်ာင္းအားရင္ ဗိုလ္ေကာင္း ျပန္လာ။ လက္ထပ္ၿပီး တစ္ႏွစ္အၾကာ သားေလးတစ္ေယာက္ ေမြးသည္။ ဗိုလ္ေကာင္းတို႔က မႏၲေလးမွာ အိမ္ႀကီးေတြ ရွိေပမဲ့ သြားမေန။ အဌားခ်ထားၿပီး အေဆာင္မွာ ကိုေဇာ္တို႔နဲ႔ လာေနသည္။ ေခ်ာင္လည္သူဆိုေတာ့ အေကၽြးအေမြး အေပးအကမ္းလည္း ရက္ေရာသည္။ မိန္မနဲ႔၊ ကေလးနဲ႔။ လူကလည္း ေပ်ာ္ေပ်ာ္ေနသူဆိုေတာ့ ေက်ာင္းမွာလည္း အၾကာႀကီးေနသြားသည္။ ေဆးခြင့္တင္လိုက္၊ စာေမးပြဲက်လိုက္၊ ျပန္ေျဖလိုက္နဲ႔။ ဒါေပမဲ့ ဗိုလ္ေကာင္းက အဘိုးဆႏၵ ျပည့္ေအာင္ေတာ့ လုပ္သည္။ ေက်ာင္းထုတ္ခံရတဲ့ အဆင့္ထိ မေရာက္ခဲ့။ ကိုေဇာ္တို႔ထက္ တစ္ႏွစ္ပဲ ေစာၿပီး ဆရာဝန္ျဖစ္သည္။ ဗိုလ္ေကာင္း အဘိုးက ဆုခ်တဲ့အေနနဲ႔ မႏၲေလးမွာရွိတဲ့ သူပိုင္ေျမကြက္က်ယ္ႀကီးကို ေဆး႐ုံ ေဆာက္ေပးခဲ့သည္။ ပစၥည္းအစုံျဖည့္ေပးခဲ့သည္။ ေကာင္းထိုက္ေဆး႐ုံ ဆိုၿပီး ဗိုလ္ေကာင္းနဲ႔ မမထိုက္ကို အပိုင္ေပးခဲ့သည္။ ခုေတာ့ သူတို႔ရဲ့တစ္ဦးတည္းေသာသား ေကာင္းထိုက္ ေတာင္ Final PartII ေရာက္ေနၿပီ။ သားက စာေတာ္ၿပီး တစ္ႏွစ္တစ္တန္းမွန္မွန္ ေအာင္သည္။ ေအးေအးေဆးေဆးလည္းေနသည္။ အေဖနဲ႔ မတူ။ ဗိုလ္ေကာင္းကေတာ့ မိန္းမရွိတာေတာင္ ကိုေဇာ္တို႔နဲ႔ အေဆာင္ေနတုန္းက အျပင္ထြက္ရွာသည္။ က်န္တဲ့ သူေတြကိုလည္း နည္းေပး လမ္းညႊန္သည္။ ဘယ္မွာဘာရွိသည္။ ဘယ္ပစၥည္းက ေကာင္းသည္။ က်န္းမာေရးေတာ့ ဂ႐ုစိုက္။ အကာအကြယ္ေတာ့ မေမ့ဖို႔။ မမထိုက္က ငယ္ငယ္ႏုႏုေခ်ာေခ်ာေလး။ သားတစ္ေယာက္ အေမလို႔မထင္ရ။ ကိုေဇာ္က ဗိုလ္ေကာင္းကို “မမထိုက္က ဒီေလာက္ခ်စ္စရာေကာင္းတာ ဘာလို႔ အျပင္သြားေသးတာလဲ” လို႔ေမးဖူးသည္။ “ထိုက္ က ငါ့နား အျမဲရွိတာမွမဟုတ္တာ။ ငါ့ေျပာင္း မပိတ္ေအာင္ မွန္မွန္ run ေပးရတယ္” လို႔ ဆင္ေျခေပးခဲ့သည္။ “style မတူတာေလးေတြလည္း စမ္းၾကည့္ခ်င္ေသးတယ္ေလ” လို႔ေျပာခဲ့သည္။ ခ်မ္းသာေပမဲ့ အငယ္ မထားလို႔သာ ေတာ္ေတာ့သည္။ ဗိို္လ္ေကာင္း ေက်းဇူးေၾကာင့္ အေပါင္းအသင္းေတြထဲမွာ ကိုေဇာ္က လြဲရင္ က်န္တဲ့သူ အားလုံးက အနည္းဆုံး တစ္ေခါက္ေတာ့ သြားစမ္းဖူးၿပီးသား ျဖစ္ေနသည္။ ဗိုလ္ေကာင္းက ေဆးလိပ္၊ အရက္၊ စားေကာင္း ေသာက္ေကာင္း အကုန္ႀကိဳက္ၿပီး စားေသာက္တာမွန္သမၽွ သူ တကာခံေပမဲ့ အေပ်ာ္အပါးလိုက္တာေတာ့ ကိုယ့္စားရိတ္ ကိုယ္ရွင္းခိုင္းသည္။ “မင္းတို႔ ဖာခ်တာေတာ့ ငါမေပးနိုင္ဘူး” လို႔ ေျပာသည္။ ဗိုလ္ေကာင္း စည္း႐ုံးလို႔မရတာက ကိုေဇာ္တစ္ေယာက္တည္း။ ဘယ္လိုဆြယ္ဆြယ္ ကိုေဇာ္မလိုက္။ ေနာက္ေတာ့ ဗိုလ္ေကာင္း တစ္ထစ္ေလၽွာ့သည္။ ကိုေဇာ္ သြားလို႔ကေတာ့ ဘယ္ေလာက္ေၾကးႀကီးႀကီး သူထုတ္မည္ေပါ့။ ဒါလည္းမေအာင္ျမင္။ ေနာက္ဆုံး ကိုေဇာ့္ကို ပါေအာင္ေခၚသြားတဲ့သူ အတြက္ပါ ရွင္းေပးမယ္ဆိုတာေတာင္ ဘယ္သူငယ္ခ်င္းကမွ ကိုေဇာ့္ကို လိုက္ေအာင္ မလုပ္နိုင္ခဲ့ပါ။ ကိုေဇာ္ ကိုယ့္ရဲ့မျပည့္စုံတဲ့ဘဝ ကိုယ္သိသည္။ မုဆိုးမအေမကိုလည္း ျမင္ေယာင္ေနမိသည္။ သက္နဲ႔ ရည္းစားျဖစ္ေတာ့လည္း “ငါအခန္းစီစဥ္ေပးမယ္၊ မင္းေကာင္မေလးကို ရေအာင္ေခၚခဲ့” လို႔ေျပာေပမဲ့ ကိုေဇာ္တို႔က ေစာင့္ထိန္းခဲ့ပါသည္။ “ငါ့တပည့္ေတြထဲမွာ မင္းကအညံ့ဆုံး” လို႔ အမ်ားေရွ႕မွာေျပာေပမဲ့ အားလုံးထဲမွာ ဗိုလ္ေကာင္းက ကိုေဇာ္ကို အခင္ဆုံး။ သံေယာဇဥ္အရွိဆုံး။ ခုေတာ့ သက္ နဲ႔ မမထိုက္ ကလည္း အလြန္ ခင္မင္ရင္းႏွီးၿပီး အဆက္အသြယ္ ပုံမွန္ရွိေနသည္။ ခုုလို ၾကဳံတာေလးေတြ အျပန္အလွန္ ပို႔ေပးေနၾကသည္။

တစ္ေယာက္တည္း computer သုံးေနရင္း စက္ေတြလာဆင္တုန္းက ကိုဝင္း ေျပာခဲ့တာေတြ ျပန္သတိရလာသည္။
“ဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ့္ဒီ laptop က ဆိုင္မွာ server အေနနဲ႔ သုံးတာ၊ tracking software ေတြလည္း ထည့္ထားတယ္၊ ဆရာ ဒီလိုဝင္၊ ဒီကေနဆိုရင္ တျခားစက္ေတြ ဘယ္ site ေတြဝင္ထားတာတို႔၊ browsed history တို႔ကို ၾကည့္လို႔ရတယ္”
“မင္းကလည္းကြာ၊ တျခားစက္သုံးမွာက ငါ့မိန္းမေလ၊ မင္းဆိုင္မွာတုန္းကလို သိတဲ့သူေကာ မသိတဲ့သူေကာ လူစုံလာတာမွ မဟုတ္တာ။ အိမ္မွာ ဒါေတြမလိုပါဘူး”
“ေၾသာ္၊ ဆရာကလည္း၊ တစ္ခါတေလက်ေတာ့ ဆရာကေတာ္ ဘာစိတ္ဝင္စားတယ္၊ ဘာလိုခ်င္တယ္ သိထားရင္ ဆရာက ျဖည့္ဆည္းေပးလို႔ရတာေပါ့”
သူတစ္ပါး privacy ေတြဆိုေတာ့ ၾကည့္ဖို႔မသင့္မွန္း သိေပမဲ့ သက္လည္းမရွိတုန္း၊ ဒီတေလာ သက္ က သူ႔ကို မမေမသူနဲ႔ နည္းနည္း သံသယ ဝင္ေနခ်ိန္လည္း ျဖစ္ေနေတာ့ သက္ ထူးထူးျခားျခား စိတ္ကူး တာေတြမ်ား ရွိေလမလားဆိုၿပီး ကိုဝင္း သင္ေပးခဲ့သလို လိုက္စမ္းၾကည့္ေနမိသည္။ ဟိုဝင္ ဒီၾကည့္ လုပ္ေနရင္း စိတ္ဝင္းစားစရာေတြ ေတြ႕လာေတာ့ ဆက္ၾကည့္ေနမိလိုက္တာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ကုန္သြားသည္။ နာရီ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ သုံးနာရီဆယ့္ငါး။ ေဆးခန္းသြား ရေတာ့မည္။ အဝတ္လဲ၊ ယူစရာရွိတာ ယူၿပီး ေအာက္ဆင္း လိုက္ေတာ့ နန္းအိအိစိုးက အဆင္သင့္ ေစာင့္ေနသည္။
ေဆးခန္းေရာက္ေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း မမေမသူ အျပန္နဲ႔ ဆုံျဖစ္ျပန္သည္။ ႏွစ္ေယာက္သား ျပဳံးၿပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္သည္။ ခါတိုင္းဆိုရင္ နန္းအိအိစိုးက ေရာက္တာနဲ႔ ေဆးခန္းထဲဝင္ၿပီး လိုတာေတြႀကိဳ ျပင္ဆင္ထားသည္။ ဒီေန႔ ေကာင္မေလးက အထဲမဝင္ဘဲ ကိုေဇာ့္ေနာက္နားမွာ ရပ္ေစာင့္ေနေတာ့ စိတ္ထဲ ေထာင္းကနဲျဖစ္သြားသည္။ သက္ ခ်န္ထားေပးခဲ့တဲ့ တာဝန္ကို ေက်ပြန္ေအာင္ ထမ္းေဆာင္ေနသည္ေပါ့။ မမ နဲ႔ စကားမ်ားမ်ား မေျပာျဖစ္ေတာ့။ ေဆးခန္းထဲေရာက္ေတာ့ ဘယ္သူ႔ကိုမွ အပိုစကားမေျပာ။ မ်က္ႏွာတင္းတင္းနဲ႔ လုပ္စရာရွိတာလုပ္ၿပီး ျပန္လာသည္။ ဒီညေနပိုင္း စိတ္နည္းနည္းတိုေနသည္။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ နန္းအိအိစိုးက ညစာ ငါးကို ဘယ္လိုခ်က္စားမလဲေမးေတာ့ ေၾကာ္လိုက္ လို႔ တိုတိုေျပာၿပီး အေပၚထပ္ တက္လာလိုက္သည္။
နန္းအိအိစိုးလည္း အရန္ဟင္းေတြ အရင္ျပင္ဆင္ၿပီး ငါးေၾကာ္ ကာ ေရအျမန္ခ်ိဳးလိုက္သည္။ ညစာအတြက္ ပန္းကန္ေတြထုတ္ေနရင္း ေန႔လည္ ေဆးခန္းက အေၾကာင္းေတြျပန္စဥ္းစားမိေနသည္။ အစ္ကိုႀကီး နဲ႔ ေဒၚေမသူ တို႔ ေဆးခန္းေရွ႕ ဆုံတုန္း ရပ္ၿပီး checking လုပ္သလို ျဖစ္သြားတာကို အစ္ကိုႀကီး စိတ္ဆိုးသြားပုံရသည္။ ေဆးခန္းထဲမွာ အစ္ကိုႀကီး ဒီေလာက္ မ်က္ႏွာတည္တာတစ္ခါမွ မၾကဳံဖူး။ မမသက္က အစ္ကိုႀကီး လိုက္လိုက္ မလိုက္လိုက္ သူ႔ကို ေတာင္ႀကီးေခၚသြားမယ္ေျပာခဲ့ၿပီးသား။ ခု ထားခဲ့တာက ေဒၚေမသူကို အဟန႔္ျဖစ္ေအာင္ ဆိုတာ မမသက္ မေျပာေပမဲ့ သေဘာေပါက္ၿပီးသားေလ။ စိတ္ကလည္း ဟိုဟိုဒီဒီေတြးေနရင္း ပန္းကန္ေတြကို အျမန္ထုတ္လိုက္တာဆိုေတာ့ လက္က ႐ုတ္တရက္ ေခ်ာ္သြားၿပီး ပန္းကန္ေတြ ေအာက္က်ကြဲသြားသည္။ နန္းအိအိစိုး ေခါင္းနားပန္း ႀကီးသြား၏။ ပန္းကန္ေတြက်ကြဲတာ အစ္ကိုႀကီးမႀကိဳက္လို႔ သတိထားကိုင္ဖို႔ မမသက္ေျပာဖူးသည္။ မမသက္ တစ္ခါက်ကြဲတုန္းက နန္းအိအိစိုးက အသံၾကားလို႔ အခန္းထဲက ထြက္သြား ၾကည့္ေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက မမသက္ကို္ နားရြက္ဆြဲၿပီး ထိုင္ထလုပ္ခိုင္းေနသည္။ မမသက္ ပါးစပ္ကလည္း လုပ္ၿပီးတဲ့အေခါက္ကို တိုးတိုးေလး ရြတ္ေနသည္။ နန္းအိအိစိုး လည္း စိတ္ဝင္းစားလို႔ မသိေအာင္ ေခ်ာင္းၾကည့္ၿပီး နားေထာင္ေနမိသည္။ ထိုင္ထအခါ ၂၀။ ဒါ ပထမ အေခါက္မို႔လို႔၊ ေနာက္တစ္ခါဆို ဒီထက္ ပိုမယ္ လို႔ အစ္ကိုႀကီးကေျပာေတာ့ မမသက္က ဘယ္လိုပိုမွာလဲ ျပန္ေမးတယ္။ အခါေလးဆယ္လုပ္ရမယ္၊ ၿပီးေတာ့ ဒီအတိုင္းမဟုတ္ဘူး၊ Nude လုပ္ရမွာ လို႔ အစ္ကိုႀကီးကေျပာေတာ့ မမသက္က ျပဳံးစိစိနဲ႔ ခုေတာင္ ထပ္ခြဲခ်င္လာၿပီ လို႔ေျပာရင္း အစ္ကိုႀကီး ရင္ခြင္ထဲဝင္သြားသည္။ ၿပီးေတာ့ ႏွစ္ေယာက္သား တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဖက္ၿပီး နမ္းေနၾကေတာ့ နန္းအိအိစိုး လည္း အသာေလးျပန္လွည့္ထြက္လာခဲ့သည္။
ပန္းကန္ကြဲေတြကို သိမ္းဆည္းၿပီးမွ အစ္ကိုႀကီး အေပၚထပ္က ဆင္းလာသည္။ အစ္ကိုႀကီး က wireless headphones တပ္ထားသည္။ အေပၚမွာ tv ၾကည့္ေနတာျဖစ္မည္။ အိမ္မွာက tv ၾကည့္ရင္ ေဘးလူ အေႏွာင့္အယွက္ မျဖစ္ေစခ်င္ရင္ headphones တပ္ၾကည့္သည္။ wireless ဆိုေတာ့ တပ္ၿပီး ေလၽွာက္သြားေနလည္း အသံၾကားရသည္။ Headphones က သုံးခုရွိေတာ့ အဆင္ေျပသည္။ အသံနားေထာင္ခ်င္ရင္ ေကာက္တပ္လိုက္။ မဟုတ္ရင္ေတာ့ အ႐ုပ္ပဲျမင္ရမည္။
“ညစာကို အေပၚထပ္မွာျပင္လိုက္” လို႔ေျပာၿပီး အေပၚျပန္တက္သြားသည္။ Live ထုတ္လႊင့္တာတို႔၊ တျခားစိတ္ဝင္စားစရာ အစီအစဥ္တို႔ရွိရင္ ဒီလို အေပၚထပ္မွာ tv ၾကည့္ရင္း ညစာစားေနၾကဆိုေတာ့ နန္းအိအိစိုး လည္း ညစာကို အေပၚထပ္မွာ ျပင္ဆင္လိုက္သည္။ အစ္ကိုႀကီးက ပုံမွန္သတင္းၾကည့္ေနတာ။ အားလုံးျပင္ၿပီး စားဖို႔ အဆင္သင့္ျဖစ္ေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက
“အိအိစိုး၊ ေန႔လည္က ပို႔လာတဲ့ ေဆးဘူးထဲမွာ dvd ေခြေတြရွိတယ္။ အဲဒီအထဲက တစ္ကားဖြင့္လိုက္”
လို႔ေျပာလို႔ tv ေဘးသြားၿပီး ေန႔လည္က ထားထားတဲ့ဘူးက tape ေတြကိုခြာၿပီး ဘူးကိုဖြင့္လိုက္သည္။ အထဲမွာ ပလပ္စတစ္ အိပ္အေနာက္ထဲမွာ ထည့္ထားတဲ့ dvd အခ်ပ္သုံးခ်ပ္။ ထုတ္လိုက္ေတာ့ အေပၚဆုံးအခ်ပ္ cover ပုံကို ျမင္တာနဲ႔ နန္းအိအိစိုး မ်က္လုံးေတြျပာသြားသည္။ ဆရာဝန္နဲ႔ nurse နဲ႔ ပုံ၊ ဒါေပမဲ့ nurse က အေပၚပိုင္းဘာအဝတ္မွ မပါေတာ့ သူ႔ နို႔ႀကီးႀကီးေတြက အထင္းသား။ ဘာကားလည္းဆိုတာ ေျပာဖို႔မလို၊ ပုံၾကည့္႐ုံနဲ႔ သိသည္။ ေနာက္တစ္ခ်ပ္ကေတာ့ ဂ်ပန္ကားနဲ႔တူသည္။ မင္းသားေကာ မင္းသမီးေကာ အေပၚပိုင္း အဝတ္မပါ။ ေန႔လည္က အစ္ကိုႀကီးနဲ႔ ေဒၚေမသူနား ရပ္ၿပီး လူစြာလုပ္သလို ျဖစ္မိလို႔ အစ္ကိုႀကီးက ဒီလိုျပန္လုပ္တာလား၊ ပန္းကန္ေတြက်ကြဲလို႔ အျပစ္ေပးတာလားလို႔ ေတြးမိေနတုန္း အစ္ကိုႀကီး ေျပာလိုက္သည္။
“နင္က လူႀကီးသိပ္ျဖစ္ခ်င္ေနတယ္ မဟုတ္လား၊ လူႀကီးကိစၥလည္း ဝင္ပါခ်င္တယ္။ ေက်ာင္းစာလုပ္ဖို႔၊ ဗဟုသုတရွာဖို႔ internet ခ်ိတ္ေပးထားေတာ့ ၿပီးခဲ့တဲ့ တစ္လလုံးလည္း ျပည္တြင္းျပည္ပ 18+ site ေတြပဲဝင္ၾကည့္ေနတယ္။ ေန႔လည္ကလည္း တစ္ခ်ိန္လုံးအဲဒီ site ေတြဝင္ၿပီး ၾကည့္ေန၊ chat ေန၊ down ေနတယ္။ ေတာ္ေတာ္ရြေနတယ္မဟုတ္လား။ Net က down တဲ့ file ေသးေသးေတြ ၾကည့္မေနနဲ႔ေတာ့၊ ဒီမွာ screen ႀကီးႀကီးနဲ႔ blu-ray ေခြၾကည့္”
သူ 18+ ေတြဝင္ေနတာ အစ္ကိုႀကီး သိသြားတာပါလား။ Adsl က လေပးဆိုေတာ့ ဘယ္ေလာက္သုံးသုံး fixed rate ပဲေပးရေတာ့ နန္းအိအိစိုးလည္း ဖုန္းနဲ႔မသုံးေတာ့။ Adsl internet က အစ္ကိုႀကီး စက္ ကေနျပန္ခြဲထားတာဆိုေတာ့ နန္းအိအိစိုး ဘာေတြ ဝင္ထားသလဲဆိုတာ အစ္ကိုႀကီး အကုန္သိသြားၿပီေပါ့။ နန္းအိအိစိုး တစ္ကိုယ္လုံး တုန္တုန္ရင္ရင္ျဖစ္သြားသည္။
“ဘာလုပ္ေနတာလဲ၊ တစ္ကားဖြင့္လိုက္”
နန္းအိအိစိုး ေၾကာက္လည္း ေၾကာက္ေနသည္။ ဂ်ပန္ကားဆိုရင္ ဟိုေနရာေတြကို computer effect နဲ႔ ဖုံးထားတတ္လို႔ ဂ်ပန္ကားကိုပဲ dvd စက္ထဲ အျမန္ထည့္ကာ ဖြင့္ေပးလိုက္သည္။ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ဘာေတြလုပ္ေနမိမွန္းေတာင္ သတိမထားမိေတာ့ပါ။ ထမင္းစားပြဲမွာ ထိုင္ရင္း ေခါင္းငုံ႔စားေနမိသည္။ ဟင္းခြက္ေတြ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အလယ္က ငါးေၾကာ္။ စာသားတစ္ခု ေခါင္းထဲဝင္လာသည္။
“ငါးေၾကာ္ မႀကိဳက္ ေၾကာင္မိုက္”
ဒါဆို အစ္ကိုႀကီးသာ ေၾကာင္မိုက္ မဟုတ္ဘူးဆိုရင္…….

ရွက္ရွက္နဲ႔ေခါင္းငုံ႔ၿပီး ထမင္းစားေနရင္း ဖြင့္ထားတဲ့ ႐ုပ္ရွင္ကားကို တစ္ခ်က္ေလာက္ေတာ့ ခိုးၾကည့္ခ်င္တဲ့ စိတ္ေလး ေပၚလာသည္။ မသိမသာ မ်က္လႊာေလးပင့္ ၾကည့္လိုက္ေတာ့ မင္းသမီးကို မင္းသားက အဝတ္ေတြ ခၽြတ္ေနတဲ့အခန္း။ ခၽြတ္ရင္း ခၽြတ္ရင္း မင္းသမီးကိုယ္ေပၚမွာ ဘာမွမက်န္ေတာ့။ ဂ်ပန္မင္းသမီးေလးက ေတာ္ေတာ္ေခ်ာသည္။ ႏုပ်ိဳလွပၿပီး ကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္ကလည္း အခ်ိဳးအစားက်သည္။ ေဘးက စားပြဲေပၚမွာ သစ္သီးပန္းကန္တစ္ခ်ပ္။ မင္းသမီးက ဝတ္လစ္စလစ္ျဖစ္သြားၿပီဆိုေတာ့ ေရွ႕ဆက္လာမည့္ အခန္းကို နန္းအိအိစိုး မၾကည့္ရဲေတာ့။ ေခါင္းျပန္ငုံ႔လိုက္သည္။ ေဘးမွာ အစ္ကိုႀကီး ရွိေနတယ္ေလ။ တစ္ေယာက္တည္းဆိုရင္ေတာ့ ဆက္ၾကည့္ျဖစ္ေနမလား မေျပာတတ္ပါ။
ထမင္းတစ္ပန္းကန္ ဘယ္လိုကုန္သြားမွန္းလည္း မသိ။ အစ္ကိုႀကီးလည္း စားၿပီးၿပီဆိုေတာ့ ေခါင္းငုံ႔ၿပီး ထမင္းပြဲကို သိမ္းေနမိသည္။ ေတာ္ပါေသးသည္။ အစ္ကိုႀကီးက headphones တပ္ၿပီးၾကည့္လို႔။ ဒီအတိုင္းၾကည့္လို႔ အသံေတြၾကားေနရရင္ ဘယ္လိုေနရမွန္းေတာင္ သိေတာ့မည္မဟုတ္။ သိ္မ္းၿပီး ေအာက္ထပ္ကို ဆင္းေတာ့
“ဖရဲသီး ပန္းကန္ အေပၚယူခဲ့” လို႔ အစ္ကိုႀကီးက ေျပာလိုက္ျပန္ပါသည္။

သက္ နဲ႔ နန္းအိအိစိုး အတူ ေတာင္ႀကီး သြားျဖစ္ရင္ တစ္ေယာက္တည္း က်န္ခဲ့လို႔ကေတာ့ မမေမသူကို ေရွာင္လႊဲရခက္မည္ကို ကိုေဇာ္ ကိုယ္တိုင္သိေနသည္။ မမေမသူကလည္း သိသိသာသာႀကီးကို လမ္းဖြင့္ ေပးေနတာဆိုေတာ့။ မထင္ဘဲ နန္းအိအိစိုးက က်န္ခဲ့သည္။ ေန႔လည္ internet ဝင္ရင္း သက္ history ေတြလိုက္ၾကည့္တာ ဘာမွထူးျခားတာ မရွိေပမဲ့ နန္းအိအိစိုး ကို အမွတ္မထင္ စစ္ၾကည့္လိုက္ေတာ့ ဒီကေလးမေလးက 18+ ေတြ ေတာ္ေတာ္ႀကီး စြဲစြဲျမဲျမဲ ဝင္ေနတာ သိလိုက္ရ၏။ အပ်ိဳျဖစ္ခါစ စိတ္ကစားတဲ့အရြယ္၊ ရည္းစားလည္းမရွိ၊ အိမ္နဲ႔ ေဆးခန္း ပဲ သြားလာေနရလို႔လည္း ျဖစ္နိုင္သည္။ သက္ ျပန္လာရင္ေတာ့ အသိေပးလိုက္မယ္လို႔သာ စိတ္ကူးခဲ့သည္။ ညေနခင္း ေဆးခန္းေရွ႕ မမေမသူနဲ႔ ေတြ႕ေတာ့ လူတတ္လုပ္ၿပီး အနားမွာ လာရပ္ေနတဲ့ အခ်ိန္က စိတ္တိုၿပီး နားရင္း ရိုက္လိုက္ခ်င္စိတ္ ေပါက္လာသည္။ ေဆးခန္းထဲ ေရာက္ေတာ့မွ သတိထားမိသည္။ တစ္ခ်ိန္လုံး ကိုယ္က ကေလးေလးလို႔ ထင္ခဲ့သူက အပ်ိဳေခ်ာေလး ျဖစ္ေနၿပီ။ ႏူးည့ံေဖြးဥေနတဲ့ အသားအေရ၊ ပါးျပင္ႏွစ္ဖက္စလုံးမွာ ပါးခ်ိဳင့္ေလးေတြနဲ႔ ခ်စ္စရာ ေကာင္းလြန္းတဲ့မ်က္ႏွာ၊ မမေမသူတို႔လို အဖြံ့အထြားစားႀကီးမဟုတ္ေပမဲ့ သူ႔ေနရာနဲ႔သူ အခ်ိဳးအစားက်စြာ လွလွပပ ေတာင့္ေတာင့္တင္းတင္းရွိတဲ့ ကိုယ္လုံးေလး။ ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္ရဲ့ အဖြံ့ၿဖိဳးဆုံး၊ အလွပဆုံးအခ်ိန္။ အိမ္ျပန္ေရာက္ေတာ့လည္း ေန႔လည္က ေရာက္ေနတဲ့ ဗိုလ္ေကာင္းပို႔ထားတဲ့ dvd ေခြေတြက အဆင္သင့္။ ဘာကားေတြ ဆိုတာ ဗိုလ္ေကာင္းက trailer ေတြကို email နဲ႔ ႀကိဳပို႔ေပးၿပီးသား။
အမွန္ေတာ့ နန္းအိအိစိုး 18+ ေတြ ဝင္ေနတာလည္း အျပစ္ႀကီးတစ္ခု မဟုတ္ပါ။ မမေမသူ နဲ႔ သူ႔နား လာရပ္ေစာင့္တာလည္း သက္ ျဖစ္ေစခ်င္တာကို ကိုယ္စား လုပ္ေပးျခင္းသာ။ ပန္းကန္ေတြက်ကြဲတာလည္း အေရးႀကီးတဲ့ ကိစၥမဟုတ္။ သက္ က်ကြဲတုန္းက ကိုယ္က ကစားခ်င္လို႔သာ ထိုင္ထလုပ္ခိုင္းခဲ့တာပါ။ ဒီကေလးမေလးက ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္အရြယ္ကတည္းက ကိုယ့္ကို မွီခိုႀကီးျပင္းလာခဲ့သူ။ ခ်စ္စရာေကာင္းၿပီး လိမၼာတဲ့သူ။ ဒီလိုအျပဳအမူမ်ိဳး ကိုယ္ကမလုပ္သင့္မွန္း သိေပမဲ့ ကိုေဇာ့္ စိတ္ေတြက ေဖာက္ျပန္ေနသည္။ တကယ္ေတာ့ နန္းအိအိစိုးသာ အိမ္မွာ မက်န္ခဲ့ရင္ မမေမသူနဲ႔ တစ္ပြဲ၊ ႏွစ္ပြဲေလာက္ အကဲစမ္းဖို႔ အခြင့္အေရး ရနိုင္မွာကို နန္းအိအိစိုး ရွိေနလို႔ အေႏွာင့္အယွက္ျဖစ္ၿပီး ကေလးမေလးကို မဆီမဆိုင္ ေဒါသထြက္ကာ မလုပ္သင့္တာေတြ လုပ္ေနမိတာပါ။ လူနာေတြ အေပၚ ေစတနာထားေသာ၊ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဘက္ေတြအေပၚ မၽွတစြာဆက္ဆံေသာ၊ ဇနီးအေပၚ ခ်စ္ခင္ျမတ္နိုးေသာ ေဒါက္တာသင့္ေဇာ္။ ရွိတဲ့ဂုဏ္သိကၡာေတြ ေဘးခ်ိတ္ထားလိုက္သည္။ အခြင့္အေရးရေတာ့ ေဖာက္ျပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ကေပၚလာသည္။ မိမိကလည္း သာမန္လူ တစ္ေယာက္သာ။ မေကာင္းမွန္း၊ မလုပ္သင့္မွန္း သိေနလ်က္ကပင္ ေနာက္မဆုတ္နိုင္။ ကိုယ့္ရဲ့ dark side က လႊမ္းမိုးသြားေလၿပီ။
နန္းအိအိစိုးကိုေတာ့ ေနာက္ဆုံးအေနနဲ႔ ေရြးခ်ယ္ဆုံးျဖတ္ခြင့္ ေပးလိုက္ပါသည္။ ေအာက္ထပ္
ဆင္းၿပီး ဖရဲသီး သြားယူဖို႔။ ဆင္းသြားၿပီး ျပန္မတက္လာရင္လည္းရပါသည္။ ကိုယ္္ကေတာ့ ေအာက္ထိလိုက္ၿပီးေတာ့ အတင္းႀကံလိမ့္မည္မဟုတ္။ ေအာက္ေရာက္လို႔ သတိရၿပီး သက္ ကို ဖုန္းဆက္တိုင္လို႔လည္း ရပါသည္။ ကိုေဇာ္က သက္ မသိမွ ဆက္သြားရဲမွာပါ။ သက္ သိ္တာနဲ႔ game over ျဖစ္သြားပါၿပီ။
ဒါေပမဲ့ ကေလးမက ဒီေလာက္စိတ္ကစားေနမွေတာ့ ဖတ္ထားၾကည့္ထားတာေတြကို လက္ေတြ႕ စမ္းခ်င္ေနလိမ့္မည္။ ခုနတုန္းကလည္း တစ္ခ်က္ေမာ့ၿပီး ႐ုပ္ရွင္ကို္ခိုးၾကည့္ လိုက္ေသးသည္။ ေနာက္ ေတာင္းဆိုေနသူကလည္း သူမ ေလးစားခ်စ္ခင္ေနၿပီး ေက်းဇူးရွိသူလို႔ သတ္မွတ္ထားတဲ့သူ။ အဲဒီေတာ့ နန္းအိအိစိုး ျပန္တက္လာမည္လို႔ တထစ္ခ် ယုံၾကည္ေနမိသည္။ အိမ္ေခၚလာတုန္းကလည္း ကိုယ္က ေခၚခ်င္လို႔ ေခၚခဲ့တာ။ ေက်းဇူးရွိတယ္လို႔ေတာင္ နန္းအိအိစိုးကို မထင္ေစခ်င္။ ဒီလိုအေျခအေနထိ ေရာက္လာမယ္ လို႔လည္း ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးခဲ့ဖူးေပမဲ့ ခုေတာ့ စိတ္မထိန္းနိုင္ေတာ့ပါ။
သက္ နဲ႔ စမ္းဖူးခဲ့တာေတြလည္း ျပန္လုပ္ၾကည့္ခ်င္ေနသည္။
သက္ နဲ႔ မလုပ္ဖူးတာေတြလည္း စမ္းၾကည့္ခ်င္ေနမိသည္။
တစ္ခုေတာ့ ရွိသည္။ ကိုယ္ နဲ႔ သက္ တို႔ ရဲ့ အိပ္ခန္းထဲေတာ့ မျဖစ္။ သက္ မရွိတုန္း သက္အခန္းထဲေတာ့ တျခားမိန္းမတစ္ေယာက္ ေခၚမဝင္နိုင္ပါ။ အဲဒါကိုေတာ့ လုံးဝမလုပ္နိုင္။ အေပၚထပ္မွာ ေဆြမ်ိဳးဧည့္သည္ေတြ လာရင္ ေပးေနတဲ့ အိပ္ခန္းအပိုရွိသည္။ ကိုေဇာ္ အဲဒီအခန္းထဲဝင္ ခင္းက်င္းျပင္ဆင္ထားၿပီး ျပန္ထြက္လာသည္။

နန္းအိအိစိုး ေအာက္ထပ္ေရာက္ေတာ့ ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ စဥ္းစားေနမိသည္။ ဖရဲသီး ပန္းကန္ယူၿပီး ျပန္တက္သြားရင္ ဂ်ပန္မင္းသမီးလိုျဖစ္သြားမွာ ေသခ်ာသည္။ ႐ုပ္ရွင္ထဲမွာလည္း ေဘးမွာ အသီးပန္းကန္ တစ္ခ်ပ္ ခ်ထားတာ ျမင္ခဲ့သည္။ ဂ်ပန္မင္းသမီး နဲ႔ ကိုယ္နဲ႔ ဘယ္သူ ပိုၾကည့္ ေကာင္းသလဲ စိတ္ထဲ ႏွိုင္းယွဥ္လိုက္သည္။ ေရခ်ိဳးတဲ့အခါ မွန္ထဲမွာ ကိုယ့္ကိုယ္လုံး ကိုယ္ျပန္ၾကည့္ေနက်ဆိုေတာ့ မိမိကိုယ္လုံးကိုယ္ေပါက္က ဂ်ပန္မင္းသမီးနဲ႔ ေကာင္းေကာင္းၿပိဳင္နိုင္မွန္းသိသည္။ ႐ုပ္ရည္လည္း နန္းအိအိစိုးက ေဘာ္ဒါတုန္းက ဆိုရင္ အေဆာင္အတူေနေကာ၊ day ေက်ာင္းသူေတြကပါ ကိုရီးယား မင္းသမီးနဲ႔တူတယ္၊ အရမ္းေခ်ာတယ္လို႔ ဝိုင္းေျပာတာခံရတဲ့သူ။ ဂ်ပန္မင္းသမီးေလးက ဘယ္ေလာက္ပဲ ငယ္တယ္ေခ်ာတယ္ေတာင့္တယ္ေျပာေျပာ သူ႔နို႔သီးေခါင္းေတြကေတာ့ နည္းနည္းႀကီးေနသည္။ အဲဒါက နို႔သီးေခါင္းကို ေတာ္ေတာ္ အစုပ္ခံရၿပီးၿပီ ဆိုတဲ့သေဘာ။ မိမိကေတာ့ အပ်ိဳစင္။ ဇာတ္လမ္းေတြဖတ္၊ အပိုင္းတိုေလးေတြ ၾကည့္ရင္ေတာင္ ကိုယ့္ကိုယ္လုံးကို လက္နဲ႔ အသာအယာ ပြတ္သတ္ေပး႐ုံေလာက္သာ လုပ္ဖူးသည္။ ခပ္တင္းတင္းေတာင္ မကိုင္ မညႇစ္ဖူးေသးပါ။
တစ္ခ်ိန္ေတာ့ ခ်စ္သူေတြ႕မယ္လို႔ ေမၽွာ္လင့္ထားပါသည္။ ၿပီးေတာ့ ဖက္တာ၊ နမ္းတာ၊ ဆက္ဆံတာေတြက တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္ ၾကဳံမယ္ဆိုတာလည္း သိၿပီးသားပါ။ ဘယ္လို ေယာက်္ားမ်ိဳးနဲ႔ ေတြ႕မလဲ၊ ကိုယ့္ခ်စ္သူက ဘယ္လိုလူလဲ၊ ကိုယ့္အိမ္ေထာင္ဖက္က ဘယ္လိုျဖစ္မလဲ ဆိုတာေတြ စိတ္ကူးထဲ ဟိုဟိုဒီဒီ စဥ္းစားေနေပမဲ့ ဆန႔္က်င္ဖက္လိင္နဲ႔ ပထမဆုံးအေတြ႕အၾကဳံကို အစ္ကိုႀကီးနဲ႔ ျဖစ္မယ္လို႔ေတာ့ ဘယ္တုန္းကမွ မေတြးမိခဲ့။ အိမ္ေပၚျပန္မတက္ဘဲ ေရွာင္ေျပးရမလား။ ခု ေအာက္ထပ္ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ကစလို႔ ေၾကာက္တဲ့စိတ္လည္း လုံးဝမရွိေတာ့။ ထြက္ေျပးခ်င္ စိတ္လည္းမရွိ။ မမသက္ကို အေၾကာင္းၾကားလိုက္ရင္ေကာင္းမလား။ Mobile phone က ေဘးမွာ။ One touch နဲ႔ မမသက္ဆီ ေရာက္သြားမွာ။ ခရီးသြားေနတဲ့ မမသက္ကိုလည္း အေႏွာင့္အယွက္ မေပးခ်င္ပါ။ ခုကိုင္ေနတဲ့ note 3 ကလည္း အစ္ကိုႀကီးကို လာကန္ေတာ့ထားတာ။ အစ္ကိုႀကီးက အေဟာင္းဆက္ကိုင္ၿပီး သူ႔ကိုအသစ္ေပးသုံးခဲ့သည္။ အစ္ကိုႀကီး နဲ႔ မမသက္ တို႔ဆီ ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ကစလို႔ နန္းအိအိစိုးဘဝ အစစအရာရာ အဆင္ေၿပ ျပည့္စုံခဲ့သည္။ သာယာေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့သည္။
နန္းအိအိစိုးကိုယ္တိုင္လည္း မေရာက္ဖူးတဲ့ နယ္ပယ္သစ္ကို သြားၾကည့္ခ်င္သည္။ မၾကဳံဖူးတဲ့ အေတြ႕အၾကဳံသစ္ေတြ ရခ်င္သည္။ ဒီကိစၥေတြက တစ္ခ်ိန္ေတာ့ ၾကဳံရမည္။ အဲဒါေတြရဲ့ ပထမဆုံးက တစ္ျခားသူတစ္ဦးမျဖစ္ဘဲ အစ္ကိုႀကီး နဲ႔ဆိုရင္ နန္းအိအိစိုး ဘာမွျငင္းစရာမရွိပါ။ ကိုယ္ေရာစိတ္ပါ လွိုက္လွဲၾကည္ျဖဴပါသည္။ တျခားဘာကိုမွ ထပ္မစဥ္းစားေတာ့။ ေရခဲေသတၱာကို ဖြင့္္၍ ေန႔လည္ကတည္းက အခြံေတြ၊ အေစ့ေတြဖယ္ထားၿပီး အေနေတာ္ အတုံးေလးေတြတုံးထားတဲ့ အဝါေရာင္ဖရဲသီးေတြ ထည့္ထားတဲ့ ပန္းကန္ကိုယူလိုက္သည္။ ေလွကားရင္း၌ စီးထားတဲ့ ေက်ာက္စိမ္းေရာင္ ကတၱီပါဖိနပ္ကိုခၽြတ္ၿပီး အေပၚထပ္သို႔ တစ္လွမ္းခ်င္း တက္သြားလိုက္ပါေတာ့သည္။
အေပၚထပ္ေရာက္ေတာ့ tv ပိတ္ထားၿပီးၿပီ။ ဖရဲသီးပန္းကန္ကို အစ္ကိုႀကီးေရွ႕က စားပြဲပုေလးေပၚ တင္လိုက္သည္။ အစ္ကိုႀကီးကိုေတာ့ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ မၾကည့္ရဲေသးပါ။ ေခါင္းေလးငုံ႔၍ ေကာ္ေဇာေပၚပဲ ထိုင္လိုက္သည္။ အစ္ကိုႀကီးက စေျပာပါသည္။
“တ႐ုတ္ျပည္မွာေတာ့ ဖရဲသီးအနီကိုပဲ စားၾကတာမ်ားတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေအးခံၿပီး ညစာစားၿပီးမွ စားရင္လည္း က်န္းမာေရးအတြက္ မေကာင္းဘူး လို႔ ထင္ၾကတယ္။”
ခုဟာက ဖရဲသီးအဝါ၊ ၿပီးေတာ့ ေရခဲေသတၱာထဲက ထုတ္လာတာ။
“ဒါေပမဲ့ ဂ်ပန္ေတြကေတာ့ အဝါေရာင္ကို ႏွစ္ႏွစ္ခ်ိဳက္ခ်ိဳက္ စားၾကတယ္။ ေနာက္ၿပီး ေျပာၾက လုပ္ေနၾကတာလည္း တစ္ခုရွိတယ္။ သစ္သီးေတြကို birthday suit နဲ႔ မိန္းကေလးရဲ့ ဗိုက္ေပၚတင္ၿပီးစားရင္ က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္တယ္တဲ့”
Birthday suit ဆိုေတာ့…
Birthday က ေမြးဖြားတဲ့ေန႔၊ suit က ဝတ္စုံ။ ေမြးေမြးခ်င္းေန႔တုန္းကေတာ့ ဘာဝတ္စုံမွ ပါတာမွမဟုတ္တာ။ ဒါဆိုရင္ birthday suit နဲ႔ မိန္းကေလးဆိုေတာ့ ခုနက ဂ်ပန္မင္းသမီးေလးလိုေပါ့။ ၿပီးေတာ့ ဗိုက္ေပၚအသီးတင္ၿပီးစားမွာ။ ခုဒီမွာရွိတဲ့ ဖရဲသီးအဝါကလည္း အေအးခံထားတာ။ ဂ်ပန္နည္းနဲ႔ က်န္းမာေရးနဲ႔ ညီညြတ္ေအာင္ စားမယ္ဆိုရင္။ နန္းအိအိစိုး ဆက္ မေတြးရဲပါ။ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ျဖဴေဖြးေသာ ပါးျပင္ေလးေတြက နီေရာင္သမ္္းသြားျပန္ပါသည္။

ကိုေဇာ္ နန္းအိအိစိုးကို ၾကည့္လိုက္သည္။ ရွက္ေနသည္မို႔ ေခါင္းေလးကိုငုံ႔ထားသည္။ စိတ္လႈပ္ရွား ေနေတာ့ သူ႔လက္ေလးႏွစ္ဖက္ကိုလည္း ပူးၿပီးစုပ္ကိုင္ထားသည္။ စိတ္ထဲလည္း တင္းၾကပ္ေနမႈေတြေတာ့ ရွိမွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ ကိုေဇာ္သိပါသည္။ နန္းအိအိစိုး အေပၚထပ္ျပန္တက္လာ ကတည္းက မိိမိ ဦးေဆာင္မႈေနာက္ လိုက္ေတာ့မည္ဆိုတာ။ ေယာဂ ေလ့က်င့္ခန္းေတြလုပ္ရင္ သုံးတဲ့ ေယာဂဖ်ာကို ေကာ္ေဇာေပၚ ခင္းလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ မွီအုံးေလး တစ္ခုကိုလည္း ေယာဂဖ်ာေပၚ ခ်ထားလိုက္သည္။
ကိုေဇာ္က သက္ကို ေျပာထားတာေတြရွိသည္။ ဆံပင္ အတိုမႀကိဳက္၊ ေဆးမဆိုးရ၊ မေကာက္ရ။ ေျခသည္းလက္သည္းကိုလည္း ႀကိဳက္ရာအေရာင္ ဆိုးလို႔ရေပမဲ့ ဒီဇိုင္းပုံေဖာ္ထားတာေတြကို ၾကည့္လို႔မရ။ စကပ္တိုေတြ ဝတ္တာလည္းခြင့္မျပဳ။ နန္းအိအိစိုးလည္း သက္ဆီက ကိုေဇာ္မႀကိဳက္တာေတြကို သိထားေတာ့ ဝတ္စားေနထိုင္တာေတြက ဒီေဘာင္အတြင္းပဲ ျဖစ္ေနသည္။ နက္ေမွာင္ေျဖာင့္စင္းတဲ့ ဆံေကသာေတြကိုေတာ့ ေရာင္စုံ ေခါင္းစည္းႀကိဳးေလးနဲ႔ စုစည္းထားသည္။ နီနီရဲရဲေလး ဆိုးထားတဲ့ ေျခသည္းလက္သည္းေတြကလည္း နန္းအိအိစိုးရဲ့ ျဖဴေဖြးေသာ အသားနဲ႔ေတာ့ ၾကည့္လို႔ေကာင္းလွသည္။ အိမ္မွာဆိုေတာ့ နန္းအိအိစိုးက နက္ျပာေရာင္ အကြက္ေလးေတြနဲ႔ ရွပ္ပုံစံ ခ်ည္သားအကၤ်ီေလးနဲ႔ အျဖဴေပၚအနက္ပြင့္ေလးေတြပါတဲ့ ထဘီေလး သာ ဝတ္ထားသည္။ အျဖဴေပၚ အနက္ပြင့္ေလးေတြ…. ခုလည္း အျဖဴေပၚအနက္စြန္းထင္းမည့္ ကိစၥကို လုပ္ေနမိေလၿပီ။ ပညာတတ္ေတြ ေဖာက္ျပန္လၽွင္ ပိုေၾကာက္ဖို႔ေကာင္းသည္။ (ပညာတတ္ပဲ ဆိုပါေတာ့၊ ဘြဲ႕လြန္လည္းရၿပီးၿပီ၊ ပါရဂူဘြဲ႕ ဝင္ခြင့္ေတာင္ ေျဖရေတာ့မည့္သူ။) မေကာင္းမွန္း မလုပ္သင့္မွန္း မသိ၍ မဟုတ္။ သိေနလ်က္ကပင္ မိမိ လိုအင္ဆႏၵျပည့္ဖို႔ ေရွ႕ဆက္ေနျခင္းသာ။
ကိုေဇာ္ နန္းအိအိစိုးေရွ႕ ထိုင္ခ်လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ နန္းအိအိစိုးရဲ့ အကၤ်ီ ၾကယ္သီးမ်ားကို တစ္လုံးၿပီး တစ္လုံး ျဖဳတ္ကာ နန္းအိအိစိုးရဲ့ အကၤ်ီကို ခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ နန္းအိအိစိုးက ေခါင္းေလးသာ ငုံ႔ေနသည္။ ကိုေဇာ္ နန္းအိအိစိုးရဲ့ အသားေရာင္ ဘရာစီယာကိုပါ လ်င္ျမန္စြာ ခၽြတ္လိုက္ပါသည္။ နန္းအိအိစိုးလည္း သတိရလာၿပီး သူ႔လက္ႏွစ္ဖက္ကို ေရွ႕တြင္ယွက္၍ ရင္သားႏွစ္မႊာကို ဖုံးကြယ္လိုက္ပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ကိုေဇာ္ကေတာ့ ေကာင္းေကာင္းေတြ႕ျမင္လိုက္ပါသည္။ အထိအေတြ႕ မရွိေသးတဲ့ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလးဆိုေတာ့ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ျဖဴေဖြးေသာ ရင္သားအစုံက သိပ္မဖြံံၿဖိဳးေသးေပမဲ့ ၾကည့္လို႔ေကာင္းသည့္ အေနေတာ္အရြယ္ေလးျဖစ္သည္။ ကိုေဇာ့္အႀကိဳက္ပင္။ ကိုေဇာ္က ရင္သားေတြ သိပ္ႀကီးလြန္းတဲ့သူကို မႀကိဳက္။ တင္ ကေတာ့ ကန႔္သတ္ခ်က္မရွိ။ ႀကီးခ်င္သေလာက္ႀကီးလို႔ရသည္။ တင္းတင္းရင္းရင္းေလးနဲ႔ လွလွပပ အခ်ိဳးက်ဖို႔ပဲလိုသည္။ ေခါင္းစည္းႀကိဳးေလးကို ျဖဳတ္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ နန္းအိအိစိုးကို ေဖးမထိန္းကိုင္လိုက္ကာ မွီအုံးေလးေပၚ ေခါင္းတင္၍ ခင္းထားတဲ့ ဖ်ာေပၚ ပက္လက္ အေနအထား လဲေလ်ာင္းေစလိုက္သည္။
နန္းအိအိစိုး မ်က္လုံးေတြကို ဖြင့္မၾကည့္ရဲေသးပါ။ အစ္ကိုႀကီးနဲ႔ မ်က္လုံးခ်င္းဆုံရမွာကို မဝံ့ရဲေသး။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္အေျခအေနလည္းကိုယ္သိသည္။ ေနာက္တစ္ဆင့္ဆိုရင္ ဘာလာမလဲဆိုတာ။ စိတ္ထဲက အစ္ကိုႀကီးရယ္ topless နဲ႔ပဲ ေတာ္ပါေတာ့။ အိအိစိုး ရွက္လွပါၿပီ၊ က်န္တာေတြေတာ့ ခ်န္ထားေပးပါ လို႔ ေျပာေနမိေပမဲ့ ႏႈတ္ကေတာ့ ဘာသံမွ မထြက္မိ။ ခႏၶာကိုယ္ကလည္း ႐ုန္းကန္ျငင္းဆန္မႈ အလ်ဥ္္းမရွိ။ မသိစိတ္က ေရွ႕ဆက္လာမွာကို ေမၽွာ္လင့္ေနတာလား။ ခါးမွာ ဝတ္ထားတဲ့ ထဘီေလးက ေျပေလ်ာ့သြားတာ၊ မိမိကိုယ္နဲ႔ ေဝးကြာသြားတာကို သိလိုက္သည္။ မိမိရဲ့ ေပါင္တံသြယ္သြယ္ေလးေတြကို ေလေအးေလး တိုက္ေနတာကို ခံစားေနမိတုန္းမွာပဲ ေနာက္ဆုံးက်န္တဲ့ နန္းအိအိစိုးရဲ့ အသားေရာင္ panties ေလးက အစ္ကိုႀကီးလက္ထဲ ပါသြားခဲ့ေလၿပီ။ အျပည့္အဝ လုံျခဳံေအာင္ ဖုံးမထားနိုင္မွန္း သိေပမဲ့ နန္းအိအိစိုး မိမိရဲ့ ေပါင္တံႏွစ္ဖက္ကို စိထားၿပီး လက္တစ္ဖက္ကို အေပၚမွာ အုပ္ထားမိလိုက္ပါသည္။
ဗိုက္ေပၚမွာ ေအးတဲ့အထိအေတြ႕ေတြ ခံစားရေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက ဖရဲသီးေတြကို စီေနမွန္းသိလိုက္သည္။ ေနာက္ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေပၚ ဖရဲသီးတုံးေလးေရာက္လာသည္။ အစ္ကိုႀကီးက ခြံ့ေကၽြးေနတာပါလား။ နန္းအိအိစိုး ပါးစပ္ကိုအသာေလးဟေပးလိုက္သည္။ ပက္လက္အေနအထားနဲ႔ အစာစားဖို႔ အဆင္မေျပနိုင္ဘူး ထင္ေပမဲ့ လြယ္လြယ္ကူကူ စားလို႔ရ၏။ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္တုံးစားၿပီးေတာ့ တင္းၾကပ္ေနတာေတြလည္း အနည္းငယ္ ေလ်ာ့သြားသည္။ ရင္သားေတြကို ကြယ္ထားတဲ့ နန္းအိအိစိုးရဲ့ လက္ကို အစ္ကိုႀကီးက အသာအယာကိုင္၍ ေဘးဖယ္လိုက္သည္။ နန္းအိအိစိုးရဲ့ နို႔သီးေခါင္းေဘးတဝိုက္ ဖရဲသီးတုံးေလး ပြတ္သတ္ ေရြ႕ရွားေနျပန္ပါသည္။ ဒီတစ္တုံးကိုေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက စားလိုက္သည္။ ေနာက္ထပ္ တစ္တုံးလည္း ထိုနည္းလည္းေကာင္းပင္။ ၿပီးေတာ့ ေနာက္ နို႔တစ္ဖက္ ကိုေျပာင္းၿပီး ဖရဲသီးတုုံးေလးေတြနဲ႔ ပြတ္လိုက္၊ နန္းအိအိစိုးကိုလည္း ေကၽြး၊ အစ္ကိုႀကီး ကိုယ္တိုင္လည္းစားလိုက္ လုပ္ေနသည္။
ႏွစ္ေယာက္သား တစ္လွည့္စီ စားေနၾကတာဆိုေတာ့ ဖရဲသီးေတြလည္း ကုန္သြားၿပီ။ နန္းအိအိစိုး စိတ္ထဲ တင္းၾကပ္ေနတာေတြလည္း လုံးဝမရွိေတာ့။ အစ္ကိုႀကီး ဘာ ဆက္လုပ္မလဲ ဆိုတာကိုပဲ ေစာင့္ေမၽွာ္ေနမိေတာ့၏။

အစ္ကိုႀကီး ေဘးကေနထသြားေတာ့ ဘယ္မ်ားသြားတာပါလိမ့္ဆိုၿပီး ေခါင္းေလးေစာင္းၿပီး ၾကည့္လိုက္၏။ အေပၚထပ္မွာ ထားတဲ့ ေရခဲေသတၱာ အေသးေလးကို ဖြင့္ၿပီး ေရခဲတုံးေတြ ယူေနတာ ေတြ႕လိုက္သည္။ ေနာက္ snow towel ေတြကို ထုတ္ေနတာ။ နန္းအိအိစိုး မ်က္စိကို ျပန္မွိတ္လိုက္သည္။ လက္ေတြကိုေတာ့ ရင္သားေပၚတစ္ဖက္၊ ခါးေအာက္မွာတစ္ဖက္ တင္ထားလိုက္သည္။ အစ္ကိုႀကီးက ေဘးမွာျပန္လာထိုင္၏။ လက္တစ္ဖက္နဲ႔ ကြယ္ထားေပမဲ့ လြတ္တဲ့ေနရာေတြရွိတဲ့ နန္းအိအိစိုးရဲ့ နို႔ေလးကို ေရခဲတုံးေအးေအးေလးက ဖိလိုက္ ပြတ္လိုက္ လုပ္တဲ့အခါ နန္းအိအိစိုး လန႔္သြားၿပီး ဆတ္ကနဲေတာ့ တြန႔္သြား၏။ စိတ္ထဲကေတာ့ ေပ်ာ္သလိုလို ၾကည္ႏူးသလိုလိုနဲ႔။ ဒါေပမဲ့ မ်က္ႏွာေပၚမွာေတာ့ မေဖာ္ျပပါ။ ရွက္ေနေၾကာက္ေနသလိုပဲ မ်က္လုံးေတြကို မွိတ္ထားလိုက္သည္။ ေရခဲတုံးေလးက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ခ်က္ေလးကို ကလိၿပီးေတာ့ ဗိုက္ေပၚတစ္ဝိုက္ ေရြ႕ရွားေနျပန္သည္။ ခပ္စိုစိုေလး ျဖစ္သြားေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက towel ေလးနဲ႔ သုတ္ေပးသည္။ ခုနက ဖရဲသီးေတြတင္ထားေတာ့ ကပ္စီးစီးေလး ျဖစ္ေနတာကို သန႔္ေပးေနတာပါလား။ ေရခဲတုံးေလးက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေပါင္အတြင္းဖက္ကေန တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေအာက္ဖက္သို႔ ဆင္းသြားျပန္သည္။ ေပါင္၊ ေျခသလုံးကေန ေျခဖမိုးထိ။
ေနာက္ေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုး မထင္ထားတာကို လုပ္ျပန္သည္။ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေျခေထာက္ေလးကို အသာအယာကိုင္ၿပီး နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေျခဖဝါးေလးကို towel ေလးနဲ႔ သန႔္ရွင္းေအာင္ သုတ္ေပးေနသည္။ အိမ္အေပၚထပ္မွာ ေကာ္ေဇာခင္းထား၍ ဖိနပ္မစီးေတာ့ နန္းအိအိစိုးေျခဖဝါးေလးေတြကေတာ့ ေပေနမွာေပါ့ေလ။ ဒါကို အစ္ကိုႀကီးက သန႔္စင္ေအာင္ လုပ္ေပးေနတာ။ ေရခဲတုံးေလးနဲ႔ စိုေအာင္ပြတ္လိုက္ towel နဲ႔ သုတ္ေပးလိုက္နဲ႔ နန္းအိအိစိုး ရဲ့ ေျခဖဝါး ႏွစ္ဖက္စလုံးလည္း သန႔္ရွင္းသြားေလၿပီ။ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ျဖဴေဖြးလွပတဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကိုလည္း towel နဲ႔ တစ္ေခ်ာင္းခ်င္းသုတ္ေပးသည္။ နန္းအိအိစိုးက ဘုန္းနိမ့္မယ္၊ ငရဲႀကီးေတာ့မွာပဲ လို႔လည္းမေျပာမိ။ စိတ္ထဲကေတာ့ သာယာေက်နပ္ေနသည္။ တစ္ခုကိုပဲ ရွက္ေနမိသည္။ မိမိ ရဲ့ပစၥည္း၊ ရတနာေလးက အရည္ေတြနဲ႔ စိုစိစိေလး ျဖစ္လာတာကို။
နန္းအိအိစိုးရဲ့ ဆံေကသာေတြကို ႏႈတ္ခမ္းတစ္စုံက ဖြဖြေလး လိုက္နမ္းေနတာကို ခံစားလိုက္ရျပန္သည္။ ေနာက္ ပါးျပင္ ႏုႏုေလးေတြထဲ တိုးဝင္ရွိုက္လိုက္တဲ့ အစ္ကိုႀကီး ရဲ့ႏွာေခါင္း။ နန္းအိအိစိုးရဲ့ နားရြက္ေလး ေတြကိုလည္း အစ္ကိုႀကီးက ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ စုပ္လိုက္၊ လၽွာဖ်ားေလးနဲ႔ တို႔လိုက္ ေဆာ့ကစားေနျပန္သည္။ ႏွာေခါင္းခ်င္း ပြတ္တိုက္မိၿပီးတဲ့ေနာက္ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းအစုံက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ႏွာေခါင္း၊ နဖူး၊ ပါးျပင္ႏွစ္ဖက္ နဲ႔ ေမးေစ့ေလးေတြကိုပါ အသာအယာ လိုက္နမ္းေနျပန္ပါသည္။ မ်က္လုံးေတြ မွိတ္ထားဆဲ နန္းအိအိစိုးရဲ့ မ်က္ခြံေလးေတြကို အသာအယာ ဆက္တိုက္ အနမ္းခံရၿပီးခ်ိန္မွာေတာ့ နန္းအိအိစိုး မ်က္လုံးဆက္မမွိတ္နိုင္ေတာ့။ အလြန္အမင္း သာယာေနသလို စိတ္လႈပ္ရွားၿပီး ရင္ခုန္သံေတြလည္း တအားျမန္ေနသည္။ အနမ္းခံ႐ုံႏွင့္ အားမရေတာ့။ ကိုယ္ကျပန္နမ္းခ်င္တဲ့စိတ္ ျဖစ္လာသည္။ မ်က္လုံးဖြင့္ၿပီး ျပန္ဖက္နမ္းဖို႔ လုပ္ေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုး လည္တိုင္ေက်ာ့ေက်ာ့ကို နမ္းေနျပန္သည္။ လွမ္းဖက္ဖို႔ လုပ္လိုက္တဲ့ နန္းအိအိစိုးလက္ကို အစ္ကိုႀကီးက အသာအယာကိုၿပီး ေနရာမလပ္ နမ္းလိုက္၊ လၽွာဖ်ားေလးနဲ႔ တို႔လိုက္၊ လ်က္လိုက္ လုပ္ေနသည္။ နန္းအိအိစိုး ရွက္တဲ့စိတ္လည္း လုံးဝမရွိေတာ့။ အထိအေတြ႕ေတြ အနမ္းခံရတာေတြကို ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္စြာ ခံစားေနမိသည္။ ပက္လက္အိပ္ေနတဲ့ အေနအထားကေန ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက သူ႔ sport shirt ကို ဘယ္အခ်ိန္က ခၽြတ္ထားမွန္းမသိ။ အေပၚပိုင္းေတာ့ ဘာမွဝတ္မထားေတာ့။ နန္းအိအိစိုးရဲ့့ ရင္သားႏွစ္မႊာကိုလည္း လၽွာေလးနဲ႔လ်က္ၿပီး ဖြဖြေလး လိုက္နမ္းေနျပန္ပါသည္။ လက္နဲ႔လည္း နို႔ကို အသာအယာ ကိုင္ညႇစ္လိုက္ေသးသည္။ ဖတ္ဖူး ၾကည့္ဖူးတဲ့ ဇာတ္လမ္းေတြလို နို႔ကို တင္းတင္းကိုင္ညႇစ္ နမ္းစုပ္တာမ်ိဳး မဟုတ္ေပမဲ့ ခုလို ဖြဖြနဲ႔ အသာအယာေလးကလည္း နန္းအိအိစိုးစိတ္ကို ေကာင္းေကာင္းလႈပ္ရွားေစၿပီး ခံစားရတာလည္း ေက်နပ္စရာေကာင္းလွပါသည္။ ဆက္ၿပီး အနမ္းခံရတာကေတာ့ နန္းအိအိစိုး ဗိုက္သားျဖဴျဖဴႏုႏုေလး နဲ႔ ခ်က္တစ္ဝိုက္။
နန္းအိအိစိုး သတိထားမိလိုက္တာက အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုး ကိုယ္လုံးကို ေနရာလပ္ မက်န္သေလာက္ နီးပါး နမ္းေနတာ။ ခု ခါးထိေရာက္ၿပီ။ နမ္းဖို႔က်န္ခဲ့တာက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေလးနဲ႔ ပက္လက္အိပ္ေနလို႔ နမ္းလို႔မရေသးတဲ့ ေက်ာျပင္သာ။ အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေျခဖမိုးေလးကို စနမ္းလိုက္ေတာ့ နန္းအိအိစိုး တကယ္ကို အံ့ၾသတုန္လႈပ္မိပါသည္။ ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေျခဖဝါးေလးကို ဆက္ နမ္းျပန္သည္။ ဒါေၾကာင့္ ခုနတုန္းက ေသခ်ာ သန႔္ရွင္းေအာင္ လုပ္ေပးေနတာ။ နန္းအိအိစိုးရဲ့ အသားအေရက ေခ်ာေမြ႕ ႏူးညံ့လွသည့္ အတြက္ ေျခဖဝါးေလးေတြကလည္း ႏုႏုအိအိေလး။ အဲဒါကို အနမ္းခံရတဲ့ အရသာကို ဘယ္လို အတိအက် ေျပာရမွန္း မသိေပမဲ့ ခံစားရတာေတာ့ ေကာင္းလွသည္။ အစ္ကိုႀကီးကို ဒီလို အၾကာႀကီး ဆက္နမ္းေနေစခ်င္ေပမဲ့ ႏႈတ္ကေတာ့ ေျပာမရဲပါ။ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလး ေတြကိုလည္း တစ္ေခ်ာင္းခ်င္း ငုံစုပ္ေပးခံရျပန္သည္။ ေနာက္ေတာ့ နန္းအိအိစိုးကို ေဘးေစာင္းေလး ျဖစ္ေအာင္ အသာထိန္းလွည့္လိုက္ၿပီး နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေက်ာျပင္ေတြကို လိုက္နမ္းရင္း တဆက္တည္း နန္းအိအိစိုးရဲ့ တင္ေတြကိုပါ အနမ္းခံလိုက္ရပါသည္။ ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုး ေက်ာျပင္ေနရာေလာက္မွာ မွီအုံးေလး ေနာက္တစ္လုံးခု၍ နန္းအိအိစိုးကို ပက္လက္အေနအထား ျပန္ပို႔လိုက္ပါသည္။

အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ဒူးႏွစ္ဖက္ကို ေထာင္ၿပီး ေျခေထာက္ေတြကို အနည္းငယ္ ဟကာ ၾကားထဲ ဝင္ၿပီး နန္းအိအိစိုးေျခသလုံးသားေတြကို ဖက္နမ္းျပန္သည္။ နန္းအိအိစိုးက ပက္လက္အိပ္ေနတဲ့ အေနအထား တစ္ကိုယ္လုံးလည္း ဘာအဝတ္အစားမွမက်န္၊ ေခါင္းနဲ႔ ကိုယ္အေပၚပိုင္းေအာက္ မွာလည္း မွီအုံးေလးေတြ ခုထားတာ ဆိုေတာ့ ၾကားထဲမွာ ရွိေနတဲ့ အစ္ကိုႀကီး အေနနဲ႔ မိမိရဲ့ အမ်ိဳုးသမီးမ်ားအတြက္ တန္ဖိုးအထားဆုံး အဖုံးကြယ္ဆုံးေသာ အေရွ႕၊အေနာက္ ႏွစ္ဖက္စလုံးကို အနီးကပ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ျမင္ေန ေတြ႕ေနၿပီေပါ့။ စာအုပ္ေဟာင္း တစ္အုပ္မွာ ဖတ္ဖူးတာ ရွိိသည္။ ခ်စ္သူစုံတြဲေတြက သမီးရည္းစား ဘဝမွာ အခ်စ္ ကုန္တယ္၊ အိမ္ေထာင္သည္ဘဝမွာ အရွက္ကုန္တယ္တဲ့။ ခုေခတ္က အရင္တုန္းကလို မဟုတ္ေတာ့ေပမဲ့ မိမိ အေျခအေနက ဘာဘဝမွ မဟုတ္ဘဲ ရွက္ဖို႔မက်န္ေတာ့သလို ျဖစ္ေနၿပီ။ အဝတ္ေတြ အကုန္အခၽြတ္ခံရၿပီး ဖရဲသီးကို ဗိုက္ေပၚတင္ၿပီး စားခဲ့ၿပီးၿပီ။ ဆက္ၿပီးေတာ့လည္း တစ္ကိုယ္လုံး ထိေတြ႕ ပြတ္သတ္ ခံရသည္။ အနမ္းခံရသည္။ လၽွာနဲ႔ လ်က္ေပးတာခံရသည္။ ရွက္ဖို႔ မက်န္ေတာ့ဘူး ဆိုေပမဲ့ ရွက္တာေတာ့ ရွက္တာေပါ့။ တခ်ိန္တည္းမွာ မိမိရဲ့ လွပတဲ့ခႏၺာကိုယ္ကို ေပးၾကည့္ရတဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူေနမိသည္။ ခံစားေနရတာေတြ အတြက္လည္း အလြန္သာယာတဲ့ စိတ္ေတြျဖစ္ေနသည္။ တကယ့္ကို ေနမထိ ထိုင္မသာ။ ကိုယ့္ကို ဖက္ေန နမ္းေနတာကို ျပန္လည္ တုန႔္ျပန္ခ်င္တဲ့စိတ္ေတြ ေပၚလာသည္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ လက္ရွိ အေနအထားက ဘာမွျပန္မလုပ္နိုင္။
တစ္ဆင့္တက္လာၿပီး နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေပါင္အတြင္းသားေလးေတြကို ဖက္နမ္းေနခ်ိန္မွာေတာ့ နန္းအိအိစိုး လည္း လက္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ေခါင္းကို ကိုင္ထားမိလိုက္သည္။ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကလည္း ကိုယ့္ ေပါင္ၾကားထဲေရာက္ေနတဲ့ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ကိုယ္ေပၚဝိုက္တင္ၿပီး ပြတ္သတ္ေပးေနမိသည္။ ေပါင္အတြင္းပိုင္းကို နမ္းေပးတာ၊ လ်က္ေပးတာ၊ ႏႈတ္ခမ္းအစုံနဲ႔ စုပ္ေပးတာၾကာလာေတာ့ နန္းအိအိစိုးလည္း ကိုယ့္ေပါင္ႏွစ္ဖက္နဲ႔ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ မ်က္ႏွာကို ပြတ္ေပးတာ ညႇပ္ေပးတာေတြ အလိုလို တုန႔္ျပန္ေနမိသည္။ လက္ကလည္း အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ေခါင္းကို ညႇစ္ကိုင္လိုက္၊ ဆံပင္ေတြၾကားထဲ ထိုးေဆာ့လိုက္ လုပ္ေနမိသည္။
မိမိရဲ့ အကြဲေၾကာင္းတေလၽွာက္ အစ္ကိုႀကီးက လၽွာနဲ႔ ထက္ေအာက္ စုန္ဆန္ ညႇင္သာစြာ လ်က္ေပးေနျပန္ပါသည္။ ဆက္ၿပီးေတာ့ မိမိရဲ့ ေပါင္ေတြကို အနည္းငယ္ထပ္ခ်ဲလိုက္ၿပီး အသာအယာဟကာ မိမိရဲ့ အတြင္းသားေတြကို နမ္းလိုက္၊ စုပ္လိုက္၊ လ်က္လိုက္ လုပ္ေပးေနပါသည္။ ခုလိုထိေတြ႕ခံစားေနရတာ အရမ္းေကာင္းပါသည္။ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္လွပါသည္။ မိမိတစ္ကိုယ္လုံး တြန႔္ခါလႈပ္ရွား ေနတာက ႐ုန္းထြက္ခ်င္လို႔ မဟုတ္။ ခုလိုလုပ္ေပးေနတာ၊ ၾကဳံေတြ႕ေနရတာေတြ ရပ္သြားမွာေတာင္ စိုးရိမ္ေနမိသည္။ မိမိရဲ့ အေစ့တဝိုက္ကို ငုံၿပီး စုပ္ေပးေန႐ုံမက လၽွာနဲ႔ပါ အေစ့ကို လ်က္လ်က္ေပး ေနေတာ့ ခံစားလို႔အရမ္းေကာင္းၿပီး ၾကည္ႏူးလွပါသည္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒီတဝိုက္ ဆက္တိုက္ စုပ္တာ လ်က္တာေတြခံရေတာ့ နန္းအိအိစိုး တစ္ေယာက္ ဘယ္လိုေနရမွန္းမသိေတာ့။ ရင္ခုန္သံေတြလည္း ျမန္သထက္ျမန္လာသည္။ စိတ္လည္း အရမ္းလႈပ္ရွားေနသည္။ အသက္ရႉသံေတြလည္း ျပင္းလာသည္။ မိမိတစ္ကိုယ္လုံး အတြင္းပိုင္းေကာ အျပင္ပိုင္းပါ တင္းၾကပ္လာၿပီး ေပါက္ကြဲထြက္ေတာ့မယ္လို႔ ေတာင္ ထင္မိသည္။ အစ္ကိုႀကီးကလည္း ခုမွ စုပ္ေပးတာ ပိုျမန္လာသည္။ မိမိ ကိုယ္မွ တစ္ခုခု လႊတ္ထုတ္ေတာ့မည္ကို ခံစားေနမိသည္။ အစ္ကိုႀကီးက ေပါင္ၾကားထဲမွာ ရွိေနတုန္းဆိုေတာ့ တတ္နိုင္သေလာက္ေအာင့္ထားေပမဲ့ ၾကာရွည္ မျဖစ္နိုင္။ အစ္ကိုႀကီးကို အေပၚဖက္ ဆြဲေခၚလိုက္သည္။ ေဘးကို အစ္ကိုႀကီး ေရာက္လာၿပီး မိမိကို သိုင္းဖက္ထားတုန္းမွာ မိမိတစ္ကိုယ္လုံးက တုန္ခါေနၿပီ။ ဘယ္တုန္းကမွ မၾကဳံဘူးခဲ့သလို ဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိတဲ့ ထူးထူးျခားျခား ေကာင္းမြန္လွတဲ့ ခံစားမႈအသစ္တစ္ခု ကို ၾကဳံေတြ႕ ခံစားလိုက္ရသည္။
မိမိရဲ့ တင္းၾကပ္ေနတာေတြလည္း တျဖည္းျဖည္း ေျပေလ်ာ့သြားၿပီ။ တအားခုန္ေနတဲ့ ႏွလုုံးခုန္မႈကလည္း တျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပုံမွန္ျဖစ္လာၿပီ။ ႏြမ္းနယ္သြားသလို ရွိေပမဲ့ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္ၿပီး သာယာၾကည္ႏူးမႈကေတာ့ အျပည့္။ အစ္ကိုႀကီးက ေဘးမွာ လဲေလ်ာင္းေနၿပီး ေနာက္က အသာအယာဖက္ထားေတာ့ နန္းအိအိစိုးလည္း ေအးေအးေဆးေဆး ၿငိမ္ၿငိမ္သက္သက္ေလး ဆက္ေနၿပီး ေလာေလာလတ္လတ္ ၾကဳံေတြ႕ခဲ့ရတာေတြကို ျပန္လည္ေတြးေတာ ခံစားေနမိပါေတာ့သည္။

နားေနတာေတာင္ အတန္ၾကာသြားၿပီပဲ။ အစ္ကိုႀကီးက ေဘးကထသြားၿပီး ဆိုဖာေပၚသြားထိုင္လိုက္သည္။
“အိအိစိုး၊ အိပ္ခန္းထဲက ေဆးဗီရို ေအာက္ဆုံးဆင့္ ဘယ္ဘက္ေနာက္မွာရွိတဲ့ KY Brand ဆိုတဲ့ ေဆးဗူးေတြ သြားယူလာခဲ့”
အိအိစိုးလည္း လဲေလ်ာင္းေနရာမွထၿပီး အစ္ကိုႀကီးတို႔အိပ္ခန္းထဲ ဝင္သြားလိုက္သည္။ မမသက္ နဲ႔ အိမ္သန႔္ရွင္းေရးလုပ္ရင္ ဝင္ဖူးေနက်ဆိုေတာ့ ဘယ္မွာဘာရွိတာကိုသိၿပီးသား။ ေဆးဗီရိုေရွ႕ ဒူးေထာက္ထိုင္ခ် လိုက္ၿပီး တံခါးကိုဖြင့္၊ ေအာက္ဆုံးဆင့္ ဘယ္ဘက္ေနာက္က ေဆးဗူးေတြကို ထုတ္ၾကည့္လိုက္သည္။ K Y BRAND JELLY။ Johnson & Johnson ကထုတ္တာ။ Personal Lubricant တဲ့။ ကိုယ္ ေျခာက္ေသြ႕ရင္သုံးဖို႔ လို႔ ေရးထားတာ။ သြားတိုက္ေဆးလို ဗူးႀကီး ႏွစ္ဗူး။ ဗီရိုတံခါးကိုျပန္ပိတ္၊ လက္တစ္ဖက္ကို ေဆးတစ္ဗူးစီ ကိုင္၊ ထိုင္ရာကထၿပီး ကိုယ္လုံးေလးကို လွည့္လိုက္ေတာ့ ဆိုဖာေပၚထိုင္ၿပီး မိမိကို ၾကည့္ေနတဲ့ အစ္ကိုႀကီးနဲ႔ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မိသည္။ နန္းအိအိစိုးက အခန္းတံခါးမပိတ္မိခဲ့။ မိမိ ေလၽွာက္ဝင္လာတဲ့ လမ္းေၾကာင္း၊ အခန္းတံခါးေပါက္နဲ႔ ေဆးဗီရို ေနရာက အစ္ကိုႀကီး ထိုင္ေနတဲ့ ေနရာနဲ႔ တစ္တန္းတည္း။ ဒါဆို ခုနတုန္းက မိမိ အခန္းထဲဝင္သြားတုန္းက အစ္ကိုႀကီးက မိမိရဲ့ေနာက္ပိုင္းအလွကို ထိုင္ၾကည့္ေနတာေပါ့။ လမ္းေလၽွာက္သြား ေနတုန္း အခ်က္က်က် ေဝ့ရမ္းလႈပ္ခါေနမဲ့ မိိမိရဲ့ တင္သားေတြကိုလည္း အဖုံးအကြယ္ မရွိျမင္ေနသည္ေပါ့။ မၾကဳံဖူးတဲ့ အေတြ႕အၾကဳံနဲ႔ ထူးဆန္းၿပီး သာယာမိန္းေမာဖြယ္ ခံစားမႈေတြေၾကာင့္ ဘာမွေကာင္းေကာင္း မစဥ္းစားနိုင္ခဲ့။ အခုမွ မိမိကိုယ္ေပၚ ဘာမွ မဝတ္ထားမွန္း ျပန္သတိထားမိၿပီး အရမ္း ရွက္မိျပန္သည္။ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကိုက ဘာအဝတ္မွျပန္မဝတ္မိဘဲ ဒီအတိုင္းထလာမိခဲ့တာကိုး။

ခုအျပန္ဆိုရင္လည္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆို္င္။ Full frontal nudity ျဖစ္ေနၿပီ။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ရက္က နာမည္ႀကီး Hollywood သ႐ုပ္ေဆာင္ေတြရဲ့ full frontal nudity scene ေတြကို net ထဲကေန ၾကည့္ခဲ့သည္။ ခုေတာ့ ကိုယ္ကျပန္အၾကည့္ ခံရေတာ့မည္။ ခ်က္ခ်င္းကို ဝဋ္လည္တာလို႔ေတြးမိၿပီး ျပဳံးမိသည္။ မလုံမွန္းသိေပမဲ့ လက္တစ္ဖက္ကအေပၚပိုင္း၊ေနာက္တစ္ဖက္ကေအာက္ပိုင္းကို ကြယ္ၿပီး အစ္ကိုႀကီးေဘးနား ျပန္လာလိုက္သည္။ ေဆးဗူးေတြကို လွမ္းေပးလိုက္ေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက
“ အိအိစိုး၊ ဒါဘာအတြက္ သုံးတာလဲ သိလား”
“ ဟို…ေျခာက္ေနရင္ သုံးဖို႔ လို႔ ေရးထားတာ”
“KY Gel က vaginal dryness အတြက္လို႔ဆိုေပမဲ့ အဓိက ကေတာ့ သူ႔ကို anal sex မွာ lube အေနနဲ႔ အမ်ားဆုံးသုံးတာ”
ၾကားလိုက္ရတဲ့ စကားေၾကာင့္ နန္းအိအိစိုး ထိတ္လန႔္တုန္လႈပ္သြားပါသည္။ Anal sex ဆိုတာက အေနာက္ဘက္ကို ေျပာတာ။ အဲဒီအတြက္ သုံးတဲ့ ေခ်ာဆီေပါ့။ စစခ်င္းအေတြ႕အၾကဳံကို ဒီေနရာနဲ႔ စရလိမ့္မယ္လို႔ လုံးဝမေတြးမိဖူးပါ။ စဥ္းစားမိလိုက္တာနဲ႔ ေက်ာထဲ စိမ့္လာသည္။ ေရွ႕မွာကြယ္ထားတဲ့ လက္ႏွစ္ဖက္က အလိုလိုေနရင္း ေနာက္ကိုေရာက္သြားၿပီး မိိမိရဲ့ အေနာက္ဘက္ကို ဖုံးေနမိသည္။ ခုနတုန္းက ၾကဳံေတြ႕ ခံစားထားရတဲ့ သာယာၾကည္ႏူးမႈေတြ ဘယ္ေရာက္ကုန္မွန္း မသိေတာ့။ စိုးရိမ္စိတ္ေတြေပၚလာသည္။ ေၾကာက္စိတ္ေလးလည္းဝင္လာသည္။ အိမ္ေပၚတက္လာၿပီးတဲ့ေနာက္ ထြက္ေျပးခ်င္စိတ္လည္း ပထမဆုံးအႀကိမ္ ေပၚလာမိသည္။ ဒီေနရာေလးေတာ့ ခ်မ္းသာေပးပါဆိုတဲ့ ေတာင္းပန္ အသနားခံတဲ့ အၾကည့္နဲ႔ အစ္ကိုႀကီးကို ေမာ့ ၾကည့္လိုက္သည္။

စိုးရိမ္ ေၾကာက္လန႔္တဲ့ မ်က္ႏွာနဲ႔ ေမာ့ၾကည့္လာတဲ့ နန္းအိအိစိုး။ ဘာမွ လက္ေတြ႕မၾကဳံဖူးေတာ့ ဒီလို ျဖစ္မွာေပါ့ေလ။ ကိုေဇာ္အေနနဲ႔ ေနာက္ဘက္ကို စမ္းၾကည့္ခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ တစ္ခါက ဒီ gel ဗူးေတြယူလာၿပီး သက္ကို စမ္းၾကည့္ဖို႔ စကားစေတာ့ အိမ္ေထာင္သက္ေလး ေတာ္ေတာ္ရေနၿပီျဖစ္တဲ့ သက္ ကေတာင္ လက္မခံနိုင္ေသး။ သက္ ရဲ့ အေနာက္ဘက္က ဒီလိုကိစၥ အတြက္ေတာ့ မျဖစ္နိုင္ေလာက္ပါဘူး ဆိုၿပီးျငင္းခဲ့သည္။ အိပ္မက္ထဲေတာင္ ထည့္မမက္နဲ႔လို႔ ေျပာခဲ့ေသးသည္။ အိပ္မက္ေတာင္ မက္လို႔မရဘူးလားလို႔ ဆက္ေမးေတာ့ သက္ နဲ႔ ကိုေဇာ္ က အိပ္ယာတစ္ခုတည္း အတူအိပ္တာေလ။ ကိုေဇာ္အိပ္မက္ထဲမွာ ဒါမ်ိဳးေတြ မက္ေန၊ တကယ္ထင္ၿပီး ေဘးမွာအိပ္တဲ့ သက္ကို စမ္းလိုက္မွျဖင့္ ဆိုၿပီး သက္က မလိုက္ေလ်ာခဲ့။့ ကိုေဇာ္လည္း ဒီအေၾကာင္းကို ဆက္မေဆြးေႏြးေေတာ့။ သက္မလုပ္ခ်င္တာ ဘာမွမလုပ္ခိုင္းဘူးလို႔ ကတိေပးခဲ့တာမို႔ ဒီ gel ႏွစ္ဗူးက ေဆးဗီရို ေနာက္ထဲမွာ သိမ္းထားခဲ့ရတာၾကာၿပီ။
“ႏွစ္ေယာက္ ဆက္ဆံတယ္ဆိုတာက တစ္ဖက္သတ္ ကိုယ့္ဆႏၵရွိသလို လုပ္ခ်င္တိုင္း လုပ္ဖို႔ မသင့္ေတာ္တဲ့ ကိစၥပါ။ ႏွစ္ေယာက္စလုံး သာယာမႈကို ခံစားနိုင္မွ၊ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ရမွ အဓိပၸာယ္ရွိမွာေပါ့။ ကိုယ့္အလိုျပည့္ရင္ ၿပီးေရာဆိုၿပီး က်န္တဲ့တစ္ေယာက္က မလုပ္ခ်င္တာကိုေတာ့ အတင္းအၾကပ္ မလုပ္ခိုင္းပါဘူး။ အခုအေျခအေနမွာ ရပ္လိုက္ဖို႔ ခက္ေပမဲ့ အိအိစိုး လက္မခံနိုင္ရင္ေတာ့ ဘာမွဆက္မလုပ္ပါဘူး”
ဘာမွမေျပာဘဲ ေရွ႕ဆက္ရင္လည္း မိမိက ျငင္းဆန္မွာမဟုတ္ေပမဲ့ ခုေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက ေအးေအးသက္သာ ေျပာေနသည္။ မိမိအေနနဲ႔လည္း ဒီအတိုင္းႀကီးေတာ့ မရပ္ခ်င္ပါ။ မိမိက တစ္ေခါက္ ေက်နပ္မႈကို ရရွိခံစားခဲ့ရေပမဲ့ ဒီေလာက္နဲ႔လည္း မတင္းတိမ္ခ်င္ေသးပါ။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ ခုနက အစ္ကိုႀကီးေျပာခဲ့သလို ႏွစ္ေယာက္စလုံး ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈရဖို႔ အစ္ကိုႀကီး ဆႏၵလည္း ျပည့္ေစခ်င္သည္။ ဒါေပမဲ့ ေရွ႕မွာရွိေနတဲ့ မိမိရဲ့ပစၥည္းကို ဒီအတိုင္းထားၿပီး ဘာလို႔ ေနာက္ဘက္ကို အစ္ကိုႀကီးက စခ်င္တာပါလိမ့္လို႔ စဥ္းစားေနမိသည္။
“အိအိစိုး၊ နင္လည္း တစ္ခ်ိန္ခ်ိန္မွာ အိမ္ေထာင္ဖက္ ဘဝခရီးေဖာ္နဲ႔ ေတြ႕မွာပါ။ အဲဒီအခါက်ရင္ နင့္ရဲ့ တန္ဖိုးထားအပ္တဲ့ ရတနာေလးက တစ္ျခားသူရဲ့ ပစၥည္း ထည့္သြင္းဆက္ဆံၿပီးသား မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ေနာက္ နင့္ရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းအစုံေလးကေတာင္ အနမ္းခံရၿပီးသား မျဖစ္ေစခ်င္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ခုနက တစ္ကိုယ္လုံး နမ္းတာေတာင္ ႏႈတ္ခမ္းအစုံကိုေတာ့ မနမ္းဘဲခ်န္ထားေပးခဲ့တာ။ အဲဒီလိုပဲ ေရွ႕ဘက္ကိုလည္း ဆက္ဆံမွာ မဟုတ္ဘူး။”
အစ္ကိုႀကီးက ဒါမ်ိဳးေတြေတြးလို႔ ခုနက မိမိကို ႏႈတ္ခမ္းခ်င္း မနမ္းခဲ့တာကိုး။ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ေစတနာက နန္းအိအိစိုး အတြက္ ေနာက္ေပါက္က ေရွာင္လို႔ မလြတ္ေတာ့ သလိုျဖစ္ေနသည္။ ဒါေပမဲ့ စိုးရိမ္တဲ့ စိတ္က ေလ်ာ့မသြားေသးေတာ့ ဖတ္ဖူး မွတ္ဖူးတာေလး ရွိတာကို ျပန္ေမးလိုက္မိသည္။
“တအားနာတာဆို”
“ Anal sex မွာ အေရးႀကီးတာက အေလာတႀကီး မလုပ္ရဘူး၊ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ေလးေပးၿပီး ျဖည္းျဖည္းခ်င္းသြားရမွာ။ ႏွစ္ေယာက္လုံး relax ျဖစ္ေနဖို႔လည္း လိုတယ္။ စိတ္ေတြတင္းၾကပ္ေနရင္ေတာ့ မေကာင္းဘူးေပါ့။ အေရးအႀကီးဆုံးက lube ကို မ်ားမ်ားသုံးေပးရမယ္။ ေနာက္ မိန္းကေလးကလည္း control လုပ္ခြင့္ ရွိရမွာေပါ့။ ေနရတာ သိပ္ခက္တယ္ဆိုရင္လည္း ရပ္ခိုင္းလို႔ ရရမယ္။ ဂ႐ုစိုက္ရမဲ့ဟာေတြကို သတိထားေပးရင္ ဆိုးဆိုးဝါးဝါး နာတာ၊ ထိခိုက္တာေတြ မရွိပါဘူး။ လုံးဝမနာဘူးလို႔ ေျပာတာမဟုတ္ဘူးေနာ္။ ဒါေပမဲ့ ခံစားရတဲ့ နာက်င္မႈက တျခားဟာေတြနဲ႔ တူမွာမဟုတ္ဘူး။ အဲဒါနဲ႔ တြဲၿပီး သာယာၾကည္ႏူးမႈေတြလည္း ရမွာပါ။ ေသခ်ာတာက ထူးျခားတဲ့ အေတြ႕အၾကဳံ နဲ႔ ခံစားမႈအသစ္ေတြေတာ့ ရလိမ့္မယ္။”
ခါတိုင္းဆိုရင္ အစ္ကိုႀကီးက မိမိကို ဒီေလာက္စကားမ်ားမ်ား မေျပာပါ။ ခုေတာ့ ေသခ်ာရွင္းျပေနသည္။ အစ္ကိုႀကီး အမွန္အတိုင္းေျပာေနတယ္ဆိုတာ နန္းအိအိစိုး လုံးဝယုံၾကည္သည္။ နာက်င္မႈရွိေပမဲ့ ထူးျခားတဲ့ ၾကည္ႏူးစရာ ခံစားမႈတဲ့။ နယ္ပယ္သစ္တစ္ခု၊ အေတြ႕အၾကဳံသစ္တစ္ခုဆိုေတာ့ သြားခ်င္လာသည္။ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ရွိခဲ့ေပမဲ့ ဦးေဆာင္သြားမဲ့သူက မိမိ ယုံၾကည္စိတ္ခ်နိုင္တဲ့ အစ္ကိုႀကီးျဖစ္ေနတဲ့အတြက္ ရဲရဲႀကီး ေလၽွာက္လွမ္းလိုက္မည္။ ဒီတစ္ခါ အစ္ကိုႀကီးကို နန္းအိအိစိုး ေမာ့ၾကည့္လိုက္တဲ့အခါမွာေတာ့ ေခါင္းေလးကို အသာၿငိမ့္လိုက္မိသည္။
“ဧည့္သည္ထားတဲ့ အခန္းကို ျပင္ထားတယ္။ ေရအရင္သြားခ်ိဳးလိုက္ေနာ္”

နန္းအိအိစိုး ေရခ်ိဳးၿပီးေတာ့ ကိုယ္မွာ တဘက္ကို ပတ္ကာ အိပ္ခန္းထဲ ျပန္ဝင္လာသည္။ ကုတင္ေပၚ ထိုင္ေနသည့္ အစ္ကိုႀကီး ေဘးမွာ ဝင္ထိုင္လိုက္တာနဲ႔ အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုးကို ကုတင္ေပၚ ဖက္လွဲလိုက္ရင္း တဘက္ကိုပါ တစ္ခါတည္း ခြာခ်လိုက္သည္။ ေနာက္ကေန ဖက္ရင္း လက္ေတြက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ရင္သားႏွစ္မႊာကို အသာအယာ ဆုပ္ကိုင္ထားၿပီး နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေက်ာျပင္တေလၽွာက္ ဖြဖြေလးနမ္းေနသည္။ ခဏၾကာေတာ့ နန္းအိအိိစိုးကို ကုတင္ေပၚ ေမွာက္ရက္အေနအထား ေျပာင္းေပးလိုက္သည္။ နန္းအိအိစိုးလည္း ေခါင္းအုံးေလးကို ဖက္ၿပီး ေရွ႕ဆက္ၾကဳံလာမွာေတြကို ေစာင့္ေနမိသည္။
ေမွာက္ရက္အေနအထား ေရာက္သြားေတာ့ စေတာ့မယ္ထင္ၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားလာသလို တင္းၾကပ္လာသလို ျဖစ္သြားလို႔ ေခါင္းအုံးကို တင္းတင္း ဖက္လိုက္မိေပမဲ့ အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေပါင္တံသြယ္သြယ္ေလးေတြကိုသာ လက္ေလးနဲ႔ အသာအယာ ပြတ္သတ္ေပးေနသည္။ ေပါင္အတြင္းသားေလးေတြကို ပြတ္ေပးလိုက္၊ နို႔ေလးကို အသာ ညႇစ္လိုက္ လုပ္ေပးေနရာက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ဖင္ျဖဴျဖဴ တင္းတင္းလုံးလုံးေလးေတြကိုပါ ပြတ္သတ္ကိုင္တြယ္ရင္း ႏွိပ္ေပးေနေတာ့ နန္းအိအိစိုး ရင္ခုန္သံေတြ ပိုျမန္လာသည္။ U.S. က စိတ္ကူးယဥ္ ကာတြန္းသ႐ုပ္ေဆာင္ Fry ေျပာသြားတာ သတိရမိသည္။ If you can’t resist rape, lie down and enjoy it တဲ့။ အဲဒီတုန္းက သူတို႔ဆီမွာေတာင္ ေတာ္ေတာ္ပြက္ေလာရိုက္ၿပီး ျပင္းျပင္းထန္ထန္ေဝဖန္ခံခဲ့ရသည္။ ခု နန္းအိအိစိုးက အေျခအေနခ်င္း မတူပါ။ မိမိက အလိုတူ အလိုပါ။ အဲဒီေတာ့ lie down and enjoy လိုက္ေတာ့မယ္။ စိတ္ကိုလုံးလုံး ေလၽွာ့ထားလိုက္သည္။ အစ္ကိုႀကီး ကိုင္တြယ္ ပြတ္သတ္ ႏွိပ္နယ္ေပးတာေတြကို မွိန္းၿပီး အျပည့္အဝ အရသာခံေနလိုက္သည္။ နန္းအိအိစိုး စိတ္ေလၽွာ့ထားၿပီး အထိအေတြ႕ ေတြကို ခံစား သာယာေနမွန္း အစ္ကိုႀကီးလည္း ရိပ္မိသည္ ထင္ပါရဲ့။ ေရွ႕တစ္ဆင့္ တိုးဖို႔ စကားစလာသည္။
“ခု လက္ေခ်ာင္းေလး တစ္ေခ်ာင္း စ ထည့္ၾကည့္မယ္။ ဘယ္အခ်ိန္ပဲ ျဖစ္ျဖစ္ အဆင္မေျပဘူး၊ ေနလို႔ထိုင္လို႔ မေကာင္းဘူးဆိုရင္ ရပ္လိုက္ဖို႔ ခ်က္ခ်င္းေျပာ”
“ဟုတ္”
ေဘးနားမွာ လႈပ္ရွားသံေလးေတြၾကားလို႔ အစ္ကိုႀကီး ဘာေတြမ်ားလုပ္တာလဲ ဆိုၿပီး ငဲ့ေစာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ condom ေဖာက္ေနတာ။ လက္ေခ်ာင္းကို condom စြပ္ KY Gel ဘူး ဖြင့္ၿပီး gel ေတြ လူးေနသည္။ Gel လူး၊ condom စြပ္ထားတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေလး မိမိရဲ့ အဝကို လာထိတာ၊ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အထဲကိုဝင္လာတာကို ခံစားမိလိုက္သည္။ နည္းနည္းေလး ဝင္လာၿပီးေတာ့ ရပ္သြားသည္။
“လက္တစ္ဆစ္ အရင္ထည့္ထားတယ္။ အဲဒီအတြင္းပိုင္းက ႂကြက္သားေတြကို တင္းလိုက္ ေလၽွာ့လိုက္ စမ္းၾကည့္လိုက္”
နန္းအိအိစိုးလည္း ေျပာသည့္အတိုင္း အထဲဝင္ေနတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေလးတဝိုက္ကိုယ့္ ကိုယ္အတြင္းပိုင္းက ႂကြက္သားေတြကို ညႇစ္လိုက္ ေလၽွာ့လိုက္လုပ္ၾကည့္သည္။ တင္းလိုက္ေတာ့ လက္ေခ်ာင္းေလးကို ညႇစ္လိုက္သလိုျဖစ္သြားၿပီး ေစးေစးပိုင္ပိုင္ေလး ေနလို႔တစ္မ်ိဳး ေကာင္းသည္။ ေလၽွာ့လိုက္ေတာ့ ဟာတာတာေလးျဖစ္သြားသည္။ အစ္ကိုႀကီးကလည္း လက္ေခ်ာင္းေလးကို အသာအယာ ထုတ္လိုက္ သြင္းလိုက္၊ ေဘးကို ေဝ့ကစားလိုက္လုပ္ေပးသည္။ နန္းအိအိစိုးလည္း အတြင္းပိုင္း ႂကြက္သားေတြကို တင္းတာ ေလၽွာ့တာေတြ အႀကိမ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေလး စမ္းလိုက္ေတာ့ ကိုယ့္ ကိုယ္တြင္း လမ္းေၾကာင္းကို အက်ဥ္း အက်ယ္ လိုသလို နည္းနည္းေတာ့ ထိန္းေပးနိုင္သလိုေလး လုပ္တတ္လာသည္။
နည္းနည္းအသားက်လာေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက လက္ေခ်ာင္းႏွစ္ေခ်ာင္း သြင္းသည္။ ပို ႀကီးလာေပမဲ့ နန္းအိအိစိုးက စိတ္ကိုလည္း ေျဖေလၽွာ့၊ ႂကြက္သားေတြကိုလည္း အလိုက္သင့္ ေလၽွာ့ ေပးနိုင္ေတာ့ ၿပ ႆ နာ မရွိ။ အ ဆင္ေျပေၿပ ဝင္လာသည္။ အစ္ကိုႀကီးက လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းပူးေလးနဲ႔ အတြင္းမွာ လွည့္ကစားေပးေနသလို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အသြင္းအထုတ္ကိုလည္း မွန္မွန္ေလး လုပ္ေပးေနသည္။ တစ္ကယ့္ ပစၥည္း မထည့္ခင္ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေနာက္ေပါက္ကို အသားက်ေအာင္ က်င့္ေပးေနသည္။ နန္းအိအိစိုးအတြက္ေတာ့ လက္တစ္ဆစ္ခ်င္း၊ လက္ေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းခ်င္း၊ Gel ေတြ ေကာင္းေကာင္းလိမ္းၿပီး အခ်ိန္ယူ သြင္းထုတ္ ေဆာ့ကစားေပးေနတာမို႔ ေအးေအးေဆးေဆး ႏွင့္ သက္ေတာင့္သက္သာ ရွိပါသည္။ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ပစၥည္း အစစ္ကို လက္ခံဖို႔ လိုတာထက္ကို ပိုၿပီး အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။

ကုတင္ေပၚ ေမွာက္ၿပီး ေခါင္းကိုေတာ့ ေဘးကိုအသာေစာင္းကာ လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေျခအစုံကို အစ္ကိုႀကီးက ေဘးကို အသာခ်ဲေပးၿပီး နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေပါင္တစ္ဖက္ကို ခြကာ ဒူးေထာက္ဝင္လာသည္။ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ေပါင္နဲ႔ နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေပါင္တံေလးေတြေလးထိမိေနၿပီ။ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ လက္ေတြက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေက်ာျပင္ကို အသာအယာပြတ္ေပးေနသည္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ နန္းအိအိစိုးရဲ့ တင္ပါးၾကားေပၚမွာလည္း ေတာင့္တင္းမာေက်ာတဲ့ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ပစၥည္းလာတင္ထားၿပီ။ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ လက္ေတြက နန္းအိအိစိုးရဲ့ နို႔ေတြ တင္ပါးေတြကို အသာအယာ ဖ်စ္ညႇစ္ ပြတ္သတ္ေပးေနျပန္သည္။ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ တင္းမာေနတဲ့ အေခ်ာင္းကေတာ့ အထဲကိုမသြင္းေသးဘဲ နန္းအိအိစိုးရဲ့ တင္းပါးၾကားေပၚမွာပဲ အလ်ားလိုက္ ညင္သာစြာ ပြတ္တိုက္ေရြ႕ ရွား ေဆာ့ကစားေနေလသည္။ နန္းအိအိစိုးကေတာ့ အထိအေတြ႕ေတြေၾကာင့္ ရင္ခုန္ေနပါသည္။ စိတ္လည္း လႈပ္ရွားပါသည္။ ဒါေပမဲ့ စိုးရိမ္ ေၾကာက္လန႔္လို႔ေတာ့ မဟုတ္။ ခံစားေနရတာေတြကို သာယာၾကည္ႏူးေနျခင္းသာ။ ေရွ႕ဆက္ၾကဳံရမဲ့ အေတြ႕အၾကဳံသစ္ေတြကို စိတ္ဝင္တစား ေမၽွာ္လင့္ ေစာင့္စားေနျခင္းသာ။
အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ကိုယ္အျပင္ပိုင္းေတြကိုသာ အခ်ိန္အတန္ၾကာ ပြတ္သတ္ေပးေနၿပီးေတာ့ ခဏရပ္လိုက္သည္။ Condom ကို ေဖာက္ေနၿပီဆိုေတာ့ တကယ္စေတာ့မွာေပါ့။ နန္းအိအိစိုးလည္း အဆင္သင့္ ျဖစ္ေနပါၿပီ။ မိမိရဲ့ ဖင္ဝကို gel ေတြ လာလိမ္းေပးခံရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ condom စြပ္ထားတဲ့ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ပစၥည္းက ျဖည္းညႇင္းစြာ ဝင္လာပါသည္။ အစ္ကိုႀကီးက သူ႔ပစၥည္းကို ထိပ္ပိုင္းေလးသား သြင္းသည္။ ၿပီးေတာ့ ျပန္ထုတ္လိုက္ျပန္သည္။ ဒီလို အသြင္းအထုတ္ကို ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္ လုပ္ေပးေနသည္။ အႀကိမ္ေတာ္ေတာ္ေလးရလာေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက အထဲပိုေရာက္ေအာင္သြင္းလာသည္။ နန္းအိအိစိုးကလည္း စိတ္ကိုလုံးဝေျဖေလၽွာ့ထားသလို ကိုယ့္ ကိုယ္အတြင္းပိုင္းက ႂကြက္သားေတြကိုလည္း တတ္နိုင္သေလာက္ ေလ်ာ့ေနေအာင္ လုပ္ေပးထားလိုက္သည္။ အစ္ကိုႀကီးက အသြင္းအထုတ္ကို အထဲပိုဝင္ေအာင္ ထည့္လိုက္ ျပန္ထုတ္လိုက္ မွန္မွန္လုပ္ေပးေနျပန္သည္။ တင္းၾကပ္စြာ ထိေတြ႕ပြတ္တိုက္ၿပီး ဝင္ထြက္ေနတာျဖစ္ေပမဲ့ gel ေတြလည္း အမ်ားႀကီး သုတ္လိမ္းထား႐ုံမက အစ္ကိုႀကီးကလည္း ျဖည္းျဖည္းသက္သာ လုပ္ေပးေနတာ ဆိုေတာ့ နာက်င္မႈ လုံးဝမရွိပါ။ ဒီ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္နဲ႔ ပြတ္တိုက္ ထိေတြ႕ ရတာကိုက နန္းအိအိစိုးအတြက္ေတာ့ သာယာၾကည္ႏူးဖြယ္ ခံစားမႈကို ေပးေနေလသည္။
အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုးကို ေဘးတေစာင္းအေနအထားနဲ႔ ဒူးအစုံကိုေတာ့ ကိုယ္အေရွ႕ဘက္ အသာေကြးေနေအာင္ ျပင္ေပးၿပီး အစ္ကိုႀကီးကလည္း ေဘးမွာ ကိုယ္တေစာင္းေလးဝင္လဲလိုက္သည္။ သူ႔ဒူးေတြ နန္းအိအိစိုး ေကြးထားသလို အလိုက္သင့္ လိုက္ေကြးထားၿပီး ႏွစ္ဦးသားရဲ့ ခႏၶာကိုယ္ေတြကို ပူးကပ္သြားေအာင္ နန္းအိအိစိုးကို ေနာက္ေက်ာဘက္ကေန သိုင္းဖက္လိုက္သည္။ နန္းအိအိစိုး တစ္ကိုယ္လုံးလည္း ေက်ာေပးရက္ အေနအထားနဲ႔ အစ္ကိုႀကီးရင္ခြင္ထဲေရာက္ေနေလၿပီ။ ေဘးတေစာင္းအေနအထားနဲ႔ ဒူးကို အေရွ႕ဘက္ေကြးထားေပးေတာ့ အစ္ကိုႀကီးပစၥည္းက နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေနာက္ေပါက္ကိုထည့္ရတာလည္းအဆင္ေျပသည္။ ျဖည္းညႇင္းစြာ မွန္မွန္ သြင္းထုတ္လုပ္ေနရင္း နန္းအိအိစိုးရဲ့ ဆံေကသာေတြ၊ လည္ပင္း နဲ႔ နားရြက္ေနာက္နားေတြကို အသာအယာ နမ္းေပးေနသည္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ လက္ေတြက နန္းအိအိစိုးရဲ့ တစ္ကိုယ္လုံးကို ပြတ္သတ္ေရြ႕ရွား ေဆာ့ကစားေနသည္။ ေနာက္ဘက္ကို ညႇင္သာစြာ ဆက္ဆံေပးေနသလို တစ္ကိုယ္လုံးကိုလည္း နမ္းခံရ၊ ကိုင္ခံရ၊ ပြတ္သတ္ဖ်စ္ညႇစ္ခံေနရေတာ့ နန္းအိအိစိုး ရင္ခုန္စြာ စိတ္လႈပ္ရွားစြာျဖင့္ အထိအေတြ႕ေတြကို ခံစား သာယာေနသည္။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အရင္တစ္ခါ ေရာက္ဖူးတဲ့ ေနရာ ျပန္ေရာက္ေတာ့မည္ကို သိေနသည္။
အစ္ကိုႀကီးရဲ့ လက္က နန္းအိအိစိုးရဲ့ ေပါင္ၾကားေပၚေရာက္လာၿပီး အသာအယာပြတ္ေပးေနသည္။ Gel ေတြလူးထားတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေလးက နန္းအိအိစိုးရဲ့ အကြဲေၾကာင္းေလးထဲ ျဖည္းညႇင္းစြာ ဝင္လာၿပီး နန္းအိအိစိုးရဲ့ အေစ့ေလးကို ထိတို႔ေဆာ့ကစားတဲ့ အခါမွာေတာ့ နန္းအိအိစိုး ကိုယ္ကို က်ဳံ႕ၿပီး အနည္းငယ္ တြန႔္သြားသည္။
“နာလို႔လား”
“ဟင့္အင္း”
“ေနရခက္တာလား”
အစ္ကိုႀကီးကိုေက်ာေပးထားေပမဲ့ မိမိက အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ရင္ခြင္ထဲမွာ၊ ကိုယ္လုံးႏွစ္ခုကလည္း ေနရာမ်ားစြာ ထိေတြ႕ပူးကပ္ ေနသည္။ မိမိရဲ့ တစ္ကိုယ္လုံးလည္း ကိုင္တြယ္ပြတ္သတ္ခံေနရၿပီး ေနာက္ေပါက္ကိုလည္း အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ပစၥည္းက အသြင္းအထုတ္ မွန္မွန္ႀကီး လုပ္ေပးေနသည္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မိမိရဲ့ အေစ့နဲ႔ သူ႔ပတ္ဝန္းက်င္တဝိုက္ကို တိုက္ရိုက္ ကလိခံရရင္ေတာ့ နန္းအိအိစိုး ေတာင့္ခံနိုင္မည္မဟုတ္။ မိမိက ႏွစ္ခါၿပီးသြားၿပီး အစ္ကိုႀကီးက ေက်နပ္မႈ အဆုံးစြန္ မေရာက္နိုင္ေသးဘူးဆိုရင္လည္း မေကာင္းဘူးလို႔ ေတြးမိလို႔ ေျပာရမွာ နည္းနည္းေတာ့ ရွက္ေပမဲ့ အမွန္အတိုင္း ေျပာလိုက္သည္။
“မဟုတ္ပါဘူး၊ ေနာက္ေကာ၊ ေရွ႕ အဲဒီနားပါ ဆိုေတာ့ ခဏေလးနဲ႔ ထပ္ၿပီးသြားမွာ စိုးလို႔ပါ”

“ဒါဆို position ေျပာင္းေပးလိုက္မယ္”
အစ္ကိုႀကီးက နန္းအိအိစိုး ေနာက္ေပါက္ထဲထည့္ထားတဲ့ သူ႔ပစၥည္းကိုထုတ္ၿပီး နန္းအိအိစိုးကိုလည္း အသာအယာ ေဖးမ၍ ႏွစ္ေယာက္သား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ ျဖစ္ေအာင္ ကိုယ္ကိုအသာလွည့္ေပးလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုႀကီးက ပက္လက္အေနအထား ေျပာင္းအိပ္လိုက္သည္။
“အိအိစိုး၊ ဒူးေထာက္ၿပီး အေပၚတက္ထိုင္လိုက္”
ပက္လက္လဲေလ်ာင္းေနတဲ့ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ကိုယ္ေပၚကို နန္းအိအိစိုး ခြ ဝင္လိုက္ၿပီး မိမိရဲ့ ဒူးေတြကို အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ေဘး တစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီမွာ အသာေထာက္လို႔ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ဗိုက္ေပၚဖြဖြေလး ထိုင္ေနလိုက္သည္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဆိုေတာ့ တင္ပါးေနာက္ နားကိုေတာ့ ေတာင့္တင္းမာေက်ာေနဆဲ အစ္ကိုႀကီး ပစၥည္းက ထိေနသည္။
“ကိုယ္ကို အေနာက္ဘက္ အသာေကာ့ၿပီး လက္ေတြကို ေအာက္မွာေထာက္ထားလိုက္၊ ၿပီးရင္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အေပၚကေန ထိန္းၿပီး ထည့္ၾကည့္၊ gel ေတြလည္းမ်ားမ်ားလိမ္း”
နန္းအိအိစိုး မိမိရဲ့ ဖင္ဝမွာေကာ အစ္ကိုႀကီး ပစၥည္းမွာပါ gel ေတြ ထူထူသုတ္လိမ္းလိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ အစ္ကိုႀကီးဟာကို မိမိ အဝမွာ ေတ့ၿပီး လက္ႏွစ္ဖက္ကိုေတာ့ ေအာက္မွာ ထိန္းထားရင္း အသာအယာ ထို္င္ခ်လိုက္သည္။
“အေနာက္ဘက္ လမ္းေၾကာင္းက အေရွ႕နဲ႔ေတာ့မတူဘူး၊ အေရွ႕ဘက္က တည့္တည့္ဆိုေတာ့ ဘာ ၿပ ႆ နာ မွ မရွိဘူး။ အေနာက္ဘက္ကေတာ့ အေကြ႕ အေစာင္းေလးေတြရွိတယ္။ ဒါေၾကာင့္ မနာေအာင္ ဘယ္ပုံစံေလးနဲ႔ အဆင္ေျပတယ္ဆိုတာ ကိုယ့္ဖာသာကိုယ္ ထိန္းၿပီး သြင္းရင္းနဲ႔ စမ္းၾကည့္လိုက္ေနာ္”
မိမိ အေပၚကေန ထိုင္ခ်လိုက္ေတာ့ ေထာက္ေနသလို ျဖစ္ေနလို႔ အေနအထားေလး အလိုက္သင့္ ျပင္လိုက္ေတာ့ တစ္ဆင့္ အဆင္ေျပေၿပ ဝင္သြားသည္။ ေနာက္တစ္ခါ နည္းနည္း တင္းေနေတာ့လည္း ဟိုလွည့္ ဒီလွည့္နဲ႔ ပိုဝင္သြားျပန္သည္။ ပထမဆုံးအႀကိမ္ ကိုယ္က ဦးေဆာင္ၿပီး ထည့္ရတာဆိုေတာ့ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းပဲ စမ္းၾကည့္သည္။
“အသြင္းအထုတ္ ကို အေႏွးအျမန္၊ အား အတိုးအေလ်ာ့ ႀကိဳက္သလို လုပ္နိုင္တယ္။ အထဲ ဘယ္ေလာက္ထိေရာက္ေအာင္ သြင္းမလဲဆိုတာကို ကိုယ္နဲ႔ အဆင္ေျပသလို လုပ္။ ေနရခက္လို႔ ရပ္ခ်င္ရင္ အခ်ိန္မေရြး ရပ္လို႔ ရတယ္။ အေပၚကေန လုပ္တဲ့ ဒီပုံစံက မိန္းကေလး အေနနဲ႔ full control လုပ္လို႔ရတာေပါ့”
တစ္ခ်က္ခ်င္း အသြင္းအထုတ္ကို အသားက်ေအာင္ စမ္းေနလိုက္သည္။ ဘယ္လိုထည့္မယ္၊ ဘယ္ေလာက္ထိ သြားမယ္ ဆိုတာေတြက ကိုယ့္သေဘာ။ ခုလို ကိုယ္က အေပၚတက္ၿပီး ဆက္ဆံေပးရတာကိုလည္း နန္းအိအိစိုး ေက်နပ္သည္။ တဖက္သားက လုပ္ေပးတာကို ကိုယ္က မွိန္းၿပီး ခံစားရတာမဟုတ္ဘဲ ေႏွးခ်င္ေႏွး၊ ျမန္ခ်င္ျမန္၊ ျပင္းခ်င္ျပင္း၊ ေပ်ာ့ခ်င္ေပ်ာ့၊ ရပ္ခ်င္ရင္ ရပ္လိုက္။ မိမိ စိတ္တိုင္းက်ဆိုေတာ့ ဒီလို ဦးေဆာင္ရတာကို သေဘာက်သည္။ ႏွစ္သက္မိသည္။
“ေနာက္ တစ္ခုရွိေသးတယ္။ ဒီ position မွာ ကိုယ့္ဖာသာ အမ်ိဳးမ်ိဳး လွည့္ေျပာင္းၿပီး စမ္းၾကည့္၊ အခုလို အေနာက္ဘက္ က ဆက္ဆံေနေပမဲ့ အေရွ႕ဘက္ က ခံစားလြယ္တဲ့ ေနရာေတြကိုလည္း သြယ္ဝိုက္ၿပီး ႏွိုးေဆာ္ေပးတဲ့ အေနအထားေလးေတြလည္း ရွိတယ္”
အစ္ကိုႀကီးေျပာတာဟုတ္သည္။ နန္းအိအိစိုး ကိုယ္ေလးကို အေနာက္ေကာ့၊ ဒူးေတြ လက္ေတြကို ေထာက္ထိန္းထား ၿပီး အေပၚကေန ေဆာင့္ေပးေတာ့ မိမိရဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြ၊ အစ္ကိုႀကီးပစၥည္းနဲ႔ ပြတ္တိုက္မႈေတြက မိမိရဲ့ အေရွ႕ဘက္ကိုပါ ေက်နပ္ဖြယ္ရာ ခံစားမႈေတြ ေပးေနပါသည္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ဆိုေတာ့ အစ္ကိုႀကီးလည္း မိမိ ရဲ့ ကိုယ္ခႏၶာေရွ႕ပိုင္း အလွအပေတြကို တဝႀကီးၾကည့္ရင္း ေအာက္ပိုင္းမွာ တင္းတင္းက်ပ္က်ပ္ ပြတ္တိုက္ေပးေနတာကို ေကာင္းေကာင္းႀကီး အရသာခံေနရေပလိမ့္မည္။
နန္းအိအိစိုးရဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြက တျဖည္းျဖည္းျမန္လာသလို ရင္ခုန္တာ၊ စိတ္လႈပ္ရွားတာေတြကလည္း အရွိန္ျမင့္လာသည္။ မိမိရဲ့ အေနာက္ဘက္ကို ဆက္ဆံေနေပမဲ့ အေရွ႕ဘက္ကိုပါ သက္ေရာက္ေနတာ၊ မိမိ ၿပီးေေတာ့မည္ ဆိုတာကို သိသည္။ မိမိအေပၚကေန အသြင္းအထုတ္ ဆက္ဆံေပးေနတာကို ပိုၿပီးျမန္လိုက္သည္။ အားလည္း ပိုထည့္လိုက္သည္။ နည္းနည္း နာေပမဲ့ ဆက္ႏြယ္ေနတဲ့ ခံစားမႈေတြက ေက်နပ္စရာ ေကာင္းလြန္းေတာ့ နန္းအိအိစိုး မရပ္တန႔္ နိုင္ေတာ့။ အစ္ကိုႀကီး ၿပီး မၿပီး လည္း သတိမထားနိုင္ေတာ့။ မနားတမ္း ဆက္တိုက္ အားသြန္ခြန္စိုက္ လႈပ္ရွားေနသည့္အတြက္ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ နန္းအိအိစိုး ခံစားမႈ အထြတ္အထိပ္ကို ေရာက္သြားျပန္သည္။ ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးလွပါသည္။ စိတ္ထဲကလည္း Yes! ဆိုၿပီး ေျပာမိသည္။
ရင္ခုန္တာေတြ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေလ်ာ့သြားေတာ့မွ မိမိေနာက္ေပါက္မွာ တင္းက်ပ္ေနတာလည္း မရွိေတာ့မွန္း သတိထားမိသည္။ အစ္ကိုႀကီးဟာလည္း ေသးသြား ေပ်ာ့သြားၿပီ။ ေတာ္ပါေသးရဲ့။ အစ္ကိုႀကီးလည္း ၿပီးသြားၿပီ။ နန္းအိအိစိုး ဘာကိုမွ မစဥ္းစားေတာ့။ အစ္ကိုႀကီး ရင္ခြင္ထဲဝင္ကာ အစ္ကိုႀကီးကို ဖက္ထားရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။

နန္းအိအိစိုး တေရးနိုးလာေတာ့ မီးေရာင္ မွိန္ပ်ပ်ေလးနဲ႔ အခန္းထဲမွာ မိမိ တစ္ေယာက္တည္း။ ေဘးမွာ အစ္ကိုႀကီး မရွိ။ အိပ္မက္ေတြလားလို႔ ႐ုတ္တရက္ ထင္လိုက္မိေပမဲ့ ဒီအခန္းက မိမိအခန္းမဟုတ္။ ျခဳံထားတဲ့ ေစာင္ပါးေလးေအာက္မွာက မိမိရဲ့ အဝတ္မဲ့ ခႏၶာကိုယ္။ ညဦးပိုင္းက ဆုံၾကဳံခဲ့ရတာေတြ အေတြးထဲ အစီအရီျပန္ေပၚလာသည္။ ျပန္စဥ္းစားလိုက္တာေတာင္ ေက်နပ္စရာ၊ ၾကည္ႏူးစရာ အေတြ႕အၾကဳံေတြ။
မနက္မိုးလင္းေတာ့ breakfast ကို စားပြဲေပၚျပင္ေပးထားလိုက္သည္။ အစ္ကိုႀကီးကို မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရမွာ ခက္ေနသည္။ ခါတိုင္းလည္း အိမ္မွာ မနက္စာကို ကိုယ္အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္ စားေနက်ဆိုေတာ့ ကိစၥမရွိ။ ေန႔လည္စာ အတူစားရမွာ၊ ေဆးခန္းအတူ သြားရမွာေတြအတြက္ နန္းအိအိစိုး စိတ္ပူေနမိေပမဲ့ အစ္ကိုႀကီးကေတာ့ မိမိကို စကားအပိုမေျပာ။ ကိုယ္လုပ္စရာ ရွိတာ ကိုယ္ လုပ္ေနသည္။ မေန႔က ဘာမွာမျဖစ္ခဲ့သလိုပါပဲလား။ ညေန ေဆးခန္းက ျပန္လာ၊ ညစာစားၿပီးေတာ့လည္း ဘာမွမေျပာ။ ဒီအတိုင္း အိမ္ေပၚ တက္သြားသည္။
သိမ္းဆည္းၿပီးလို႔ မိမိအခန္းထဲေရာက္ေတာ့ နန္းအိအိစိုး ကုတင္ေပၚမွာ လဲရင္း အေတြးနယ္ခ်ဲ႕ ေနမိသည္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို မညာတမ္း ဝန္ခံရမယ္ဆိုရင္ ထပ္ၿပီး ၾကဳံခ်င္ပါေသးသည္။ အခုလည္း စိတ္ထဲဟာေနသည္။ တစ္ခုခု လိုေနသလို ျဖစ္ေနသည္။ အရက္၊ ေဆးလိပ္ ပုံမွန္ ေသာက္ေနသူေတြ မေသာက္ရရင္ မေနနိုင္ဘူး ဆိုတာ ဒါမ်ိဳးျဖစ္မည္။ မိမိကလည္း မနက္ ဆိုရင္ ေကာ္ဖီ ျပင္းျပင္းေလး တစ္ခြက္ေလာက္ ေသာက္ရမွ။ အေၾကာင္းတစ္ခုခုေၾကာင့္ မေသာက္လိုက္ရရင္ ေနလို႔ထိုင္လို႔ မေကာင္း။ ခု ညပိုင္းလည္းေရာက္ၿပီ။ ဘာမွလည္း ထူးထူးေထြေထြလုပ္စရာ မရွိေတာ့ မေန႔ညက အေတြ႕အၾကဳံေတြကို ျပန္ေတာင့္တ မိသည္။ လက္ေတြ႕စမ္းခဲ့ ရၿပီး ၿပီ ဆိုေတာ့ ကြန္ျပဴတာဖြင့္ၿပီး ဟိုဟာဒီဟာ ၾကည့္ခ်င္ဖတ္ခ်င္စိတ္လည္းလုံးဝမရွိ။
ခက္တာက အစ္ကိုႀကီးက မိမိကို ဒီေန႔ တစ္ေန႔လုံး အပိုစကားတစ္ခြန္းမွ မေျပာ။ ဒီေလာက္နဲ႔ပဲ ရပ္လိုက္မလို႔လား။ ျဖစ္ခဲ့တာေတြအတြက္ ေနာင္တရေနၿပီလား။ မွားတာေတာ့ မွားခဲ့ၾကၿပီးၿပီ။ ေတြးေနရင္း မမသက္ကို သတိရမိေတာ့ နန္းအိအိစိုး လန႔္သြားပါသည္။ မမသက္နဲ႔ အစ္ကိုႀကီးတို႔ တစ္ဦးကိုတစ္ဦး သိပ္ခ်စ္ၾကမွန္း မိမိသိပါသည္။ မမသက္က မိမိကို သမီးေလးလို၊ ညီမအရင္းလို ခ်စ္ၿပီး အစစ အရာရာ အလိုလိုက္မွန္းလည္း သိပါသည္။ ဒါေပမဲ့ ဒီတစ္ခါ ၾကဳံရတာေတြကို မိမိ မေရွာင္လႊဲနိုင္ခဲ့ပါ။ မိမိကိုယ္တိုင္က ေက်နပ္ၾကည္ျဖဴစြာ လက္ခံခဲ့သည္။
မိမိ အစ္ကိုႀကီးနဲ႔ မမသက္တို႔ ဘဝထဲ ေရာက္တဲ့ အခ်ိန္ကစလို႔ ခုခ်ိန္ထိ မမသက္ကို ဘယ္တုန္းကမွ မေၾကာက္ခဲ့ဖူးပါ။ အစ္ကိုႀကီးကိုေတာ့ နည္းနည္းရွိန္သလို ရွိခဲ့သည္။ အခု ကိုယ္က မဟုတ္တာ လုပ္ခဲ့မိၿပီ ဆိုေတာ့ မမသက္သိမွာကို ေၾကာက္ေနၿပီ။ မမသက္ကို စိတ္ထဲက ေတာင္းပန္မိလိုက္သည္။ အစ္ကိုႀကီးလည္း ဒါေတြ စဥ္းစားေနမည္ထင္သည္။ ဘယ္လိုပဲ မသင့္ေတာ္ဘူးဆိုတာ သိေနေပမဲ့ နန္းအိအိစိုး စိတ္ထဲမွာလည္း အေကာင္းအဆိုး ႏွစ္ဖက္ လြန္ဆြဲေနေလသည္။ အခြင့္အေရးသာ ထပ္ရခဲ့မည္ဆိုလၽွင္ မိမိကျငင္းဆန္နိုင္မည္မဟုတ္ပါ။ ထပ္မံလိုက္ေလ်ာမိမည္သာ။ ဒီ အထိအေတြ႕ ေတြကို မိမိက အထူး သာယာ ေနေပၿပီ။
နန္းအိအိစိုး မွန္ေရွ႕ ရပ္လိုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ ကိုယ္ေပၚမွာ ဘာမွ မက်န္သည္အထိ ဝတ္ထားတာေတြကို တစ္ခုၿပီး တစ္ခု ခၽြတ္လိုက္သည္။ မိမိရဲ့ အဝတ္မဲ့ကိုယ္လုံးေလးကို္ မွန္ထဲ ၾကည့္ေနမိသည္။ အစ္ကိုႀကီး ကိုင္တြယ္ ဖ်စ္ညႇစ္ေပးခဲ့တာေတြ၊ ဖက္ခဲ့ နမ္းခဲ့တာေတြ၊ ဆက္ဆံခဲ့တာေတြ ကို စိတ္ကူးထဲ ျပန္လည္ပုံေဖာ္ေနမိသည္။ ဒီလို ျပန္စဥ္းစားတာေလးကေတာင္ ေတာ္ေတာ္ စိတ္လႈပ္ရွားစရာ၊ ရင္ခုန္စရာ ေကာင္းပါသည္။ ၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္ရပါသည္။ ဘယ္ေလာက္ၾကာသြားမွန္းေတာင္ သတိမထားမိလိုက္ပါ။ နည္းနည္း ေအးစိမ့္လာသလို ျဖစ္သြားလို႔ ညအိပ္ ဝတ္စုံကို ယူဝတ္လိုက္သည္။
မိမိ ရဲ့ mobile ဖုန္းက အသံတစ္ခ်က္ျမည္ၿပီးရပ္သြားသည္။ Missed call ကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အစ္ကိုႀကီးရဲ့ ဖုန္းနံပါတ္။ နန္းအိအိစိုး အရမ္းဝမ္းသာသြားသည္။ ေမၽွာ္ေနတုန္း အစ္ကိုႀကီးက ေခၚေလၿပီ။ နန္းအိအိစိုး လန္းဆန္းတက္ႂကြစြာနဲ႔ အေပၚထပ္ကို မေျပး႐ုံတမယ္ တက္သြားလိုက္ပါေတာ့သည္။

မေန႔က အေနာက္ဘက္ကိုု ဆက္ဆံခံလိုုက္ရတာ ခုုထိ နည္းနည္းနာသလုုိျဖစ္ေနေသးသည္။ အမွန္ေတာ့ အစ္ကိုုႀကီးက မိမိကိုု အေပၚတက္ခိုုင္းၿပီး ကိုုယ့္ဖာသာကိုုယ္ ထိန္းဖိုု႔ လုုပ္ေပမဲ့ ၿပီးခါနီးတဲ့အခါ စိတ္မထိန္းနိုုင္ေတာ့ပဲ အရွိန္တင္ အားစိုုက္လိုုက္မိလိုု႔ ကိုုယ့္ အျပစ္နဲ႔ကိုုယ္ ခံရတာ။ အခုုလိုု နည္းနည္းနာေနေသးတာကလည္း ျဖစ္ခဲ့၊ ခံစားခဲ့ရတာေတြကိုု ေလာေလာလတ္လတ္ ၾကဳံရသလိုု ျပန္လည္သတိရ ခံစားရေစတာမိုု႔ တစ္မ်ိဳးေတာ့ ေကာင္းသည္။ ဒီေန႔ေကာ အစ္ကိုုႀကီးက ဘာလုုပ္မလဲ။ မေန႔က ေဖာေဖာသီသီ သုုံးခဲ့တာေတာင္ KY Gel က တစ္ဗူးပဲ ကုုန္တာဆိုုေတာ့ တစ္ဗူးေတာ့ က်န္ေသးသည္။ ဒါေပမဲ့ ျဖစ္နိုုင္ရင္ အသစ္တစ္မ်ိဳး စမ္းခ်င္သည္။ မေန႔က ၾကဳံခဲ့ရသမၽွွေတြက မေကာင္းလိုု႔မဟုုတ္ပါ။ အားလုုံးက စိတ္ေက်နပ္စရာလုုံးဝေကာင္းေပမဲ့ မိမိရဲ့ ေနာက္ဘက္ကိုုေတာ့ တစ္ရက္ေလာက္ အနားေပးခ်င္သည္။ ခက္တာက အစ္ကိုုႀကီးက မိမိ ေရွ႕ဘက္ကိုု မဆက္ဆံဘူးလိုု႔ မေန႔ကေျပာခဲ့သည္။ ဘာပဲေျပာေျပာ ဦးေဆာင္သူက အစ္ကိုုႀကီးဆိုုေတာ့ သူ႔သေဘာေပါ့ေလ။
ျဖစ္ခဲ့တာေတြ ျပန္စဥ္းစားမိတိုုင္း ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္သလိုု ရွက္လည္းရွက္လွပါသည္။ မိမိရဲ့ အလွအပေတြကိုု အစ္ကိုုႀကီးကိုု ျပရတာ၊ အစ္ကိုုႀကီးက တပ္မက္ျမတ္နိုုးစြာ ဆက္ဆံတာေတြကိုု ဂုုဏ္ယူေက်နပ္သလိုု တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ မိမိရဲ့ အပ်ိဳစင္ ကိုုယ္အလွကိုု ဆန႔္က်င္ဘက္လိင္က အကာအကြယ္မဲ့ အလုုံးစုုံ ျမင္သြားတာ၊ မိမိကိုု ဘယ္တုုန္းကမွ မေတြးမိဖူးတဲ့ ဆက္ဆံနည္းနဲ႔ ကာမအရသာကိုု ေပးသြားတာေတြအတြက္လည္း ေျပာမျပတတ္ေအာင္ ရွက္မိလွပါသည္။ အထိအေတြ႕ေတြကိုု သာယာေတာင့္တလြန္းလိုု႔ ထပ္ ဆက္ဆံခ်င္တာ မွန္ေပမဲ့ မိမိက မိန္းမသားပါ။ ေခါင္းေလးကိုု အသာငုုံ႔ၿပီး အစ္ကိုုႀကီေရွ႕ ဝင္ထိုုင္လိုုက္သည္။
“ေနရထိုုင္ရတာ ဘယ္လိုုေနေသးလဲ”
အစ္ကိုုႀကီးက ေမးလာေတာ့ နန္းအိအိစိုုးက ေခါင္းမေမာ့ပဲ တိုုးညႇင္းစြာ ေျဖလိုုက္သည္။
“နည္းနည္းေလးေတာ့ နာေနတယ္”
“ေအာက္မွာပဲ ေအးေအးသက္သာ နားေနပါေတာ့လား ကေလးရယ္”
“အစ္ကိုုႀကီး သေဘာပါ”
က်ဳံ႕က်ဳံ႕ေလး ထိုုင္ေနတဲ့ နန္းအိအိစိုုးကိုု ကိုုေဇာ္ ၾကည့္လိုုက္သည္။ အေပၚတက္လာတယ္ဆိုုကတည္းက သြားဖူးတဲ့ ဒီခရီးလမ္းကိုု ထပ္ေလၽွာက္ခ်င္တယ္ဆိုုတာ သိလိုုက္ေပမဲ့ ကိုုေဇာ္တစ္ေယာက္ သူ စမ္းခ်င္တာကိုု ဖြင့္ဟဖိုု႔ ခ်ီတုုံခ်တုုံ ျဖစ္ေနရသည္။ ႏွစ္ေယာက္စလုုံး ဘာမွမေျပာဘဲ ခဏတာ တိတ္ဆိတ္ေနရာကေန ကိုုေဇာ္ ကေျပာလိုုက္သည္။
“၉၈ ခုႏွစ္တုုန္းက အေမရိကန္က President Bill Clinton နဲ႔ Monica Lewinsky တိုု႔ ရဲ့ လူေျပာ ေတာ္ေတာ္မ်ားခဲ့တဲ့ affair ကိုု ၾကားဖူးလား”
Bill Clinton ဆိုုတာ ဒီကိုုလာဖူးတဲ့ အေမရိကန္ နိုုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီး Hillary Clinton ရဲ့ ေယာက်္ားမွန္း သိေပမဲ့ အဲဒီ Monica Lewinsky ကိုုေတာ့မသိ။ ၁၉၉၈ ဆိုုေတာ့ မိမိက မူႀကိဳအရြယ္ေတာင္ မရွိေသး။ နန္းအိအိစိုုး ေခါင္းေလးကိုု အသာ ခါျပလုုိက္သည္။
“Bill Clinton ပထမ သက္တမ္းမွာ Monica Lewinsky က ဘြဲ႕ရခါစ အလုုပ္သင္ အေနနဲ႔ အိမ္ျဖဴေတာ္မွာ လာလုုပ္ရင္း Bill Clinton နဲ႔ ဇာတ္လမ္းေလးေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ အဲဒါ ၉၈ မွာ ဟိုုးေလးတေက်ာ္ ျဖစ္ေတာ့ က်မ္းက်ိန္အစစ္ခံတဲ့အခါေရာ၊ လူထုုေတြကိုု ေျဖရွင္းတဲ့ အခါမွာပါ Bill Clinton က သူ႔အေနနဲ႔ Monica နဲ႔ လိင္မႈဆက္ဆံေရး မရွိခဲ့ဘူးလိုု႔ ျငင္းခဲ့တယ္”
“ဘာမွမျဖစ္တာကိုု အဖြခံရတာလား”
“သူက ေရွ႕ေနျဖစ္ဖူးေတာ့ စကားအသုုံးအႏႈန္းကိုု လူလည္က်တာေလ။ သူကေတာ့ မဆက္ဆံဘူး၊ ေကာင္မေလးကိုုပဲ oral sex perform ခိုုင္းတာ”
နန္းအိအိစိုုး အစာနင္သြားသလိုုျဖစ္သြားသည္။ အစ္္ကိုုႀကီးက ဒါအတြက္ လမ္းေၾကာင္းေနတာပါလား။ မလုုပ္ခ်င္ဘူးဆိုုၿပီး ျငင္းရင္လည္း အစ္ကိုုႀကီးက ဘာမွေျပာမွာ မဟုုတ္မွန္းသိသည္။ မေန႔က အစ္ကိုုႀကီးက သူ႔ကိုု ေခါင္းကေန ေျခဖ်ားထိနမ္းၿပီး ေနာက္ဆုုံး မိမိပစၥည္းကိုု နမ္းစုုပ္ရင္း ၿပီးေအာင္ လုုပ္ေပးသြားတာကိုု ခုုထိမေမ့နိုုင္။ အျပန္အလွန္အေနနဲ႔ မိမိကလည္း တုုန႔္ျပန္ ေပးရမွာေပါ့ေလ။ ဒါေပမဲ့ မိမိက သိပ္တက္ႂကြျပေနလိုု႔မျဖစ္။ သိပ္ရြတယ္လိုု႔ အထင္မခံခ်င္။ ေတြ႕ၾကဳံခံစားရတာေတြကိုု ႏွစ္သက္ သာယာလြန္းလိုု႔ မေရွာင္လႊဲနိုုင္ ျဖစ္ေနရတာ။ ခုုလိုု ေျပာၾကရ၊ ဆက္ဆံရတာေတြကိုုလည္း အလြန္ရွက္မိပါသည္။ တိုုးတိုုးေလးပဲ ျပန္ေျပာလိုုက္သည္။
“ဘယ္လိုုလုပ္ေပးရမွန္းမွ မသိတာ”
ေခါင္းေလးငုုံေနဆဲ နန္းအိအိစိုုးကိုု ကိုုေဇာ္ၾကည့္လုုိက္သည္။ မလုုပ္ခ်င္ဘူး၊ မလုုပ္ရဲဘူးလိုု႔ ေျပာတာမဟုုတ္။ မလုုပ္တတ္ဘူး ဆိုုေတာ့ သင္ေပးရမွာက ကိုုယ့္တာဝန္ေပါ့။

ကိုုေဇာ့္ကိုု သက္ က ပါးစပ္နဲ႔ လုုပ္ေပးရင္ ကိုုေဇာ္ ၾကာၾကာေတာင့္မခံနိုုင္ဘဲ ၿပီးသြားတာ ျမန္ေလ့ရွိတာမိုု႔ ကိုုေဇာ့္အေနနဲ႔ တျခားအမ်ိဳးသမီး တစ္ေယာက္ေယာက္ ဆိုုရင္ အခ်ိန္ပိုုၾကာေလမလားဆိုုတာကိုု စမ္းၾကည့္ခ်င္ေနတဲ့ စိတ္ကူးေလး ျဖစ္ေနတာၾကာၿပီ။ မမေမသူနဲ႔ ၾကဳံဆုုံတာေတြ မ်ားလာ၊ မမေမသူကလည္း မသိမသာ လမ္းဖြင့္ေပးသလိုုမ်ိဳုးေလးေတြ ရွိလာေတာ့ တခ်ိန္ခ်ိန္ ေတြ႕ၾကရ မယ္လိုု႔ ေမၽွာ္လင့္မိခဲ့ေပမဲ့ ခုုေတာ့ မထင္မွတ္ဘဲ နန္းအိအိစိုုး ေလး ျဖစ္ေနသည္။ ငယ္ရြယ္ႏုုပ်ိဳလြန္းၿပီး အေတြ႕အၾကဳံ မရွိတဲ့သူဆိုုေတာ့ မိမိကပဲ ဦးေဆာင္ရမည္။
ထိုုင္ေနတဲ့ နန္းအိအိစိုုးေရွ႕ ကိုုေဇာ္ ဒူးေထာက္လိုုက္သည္။ နန္းအိအိစိုုးရဲ့့ ေျခခ်င္းဝတ္နားကိုု လက္နဲ႔ အသာဆုုပ္ကိုုင္ၿပီး နန္းအိအိစိုုးရဲ့ ျဖဴေဖြးႏူးညံ့တဲ့ ေျခဖမိုုးအစုုံကိုု ျမတ္ႏုုိးတပ္မက္စြာ နမ္းစုုပ္လုုိက္သည္။ အေရာင္နီနီရဲရဲေလး ဆိုုးထားတဲ့ နန္းအိအိစိုုးရဲ့ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကိုု လၽွာဖ်ားေလးနဲ႔ အသာအယာ လိုုက္လ်က္ေပးသည္။ ေခ်ာေခ်ာလွလွ မိန္းကေလးရဲ့ ေျခအစုုံကိုု နမ္းစုုပ္ရတာကိုု ကိုုေဇာ္ႏွစ္သက္သာယာမိသည္။ ေနာက္ မိမိက နန္းအိအိစိုုး ေရွ႕ ဒီလိုုဒူးေထာက္ၿပီး သူမရဲ့ ေျခဖမိုုး၊ ေျခေခ်ာင္းေလးေတြကိုု နမ္းစုုပ္ေပးၿပီး သူမကိုုမိမိက ႏွိမ့္ခ်ဆက္ဆံေပးတဲ့ သေဘာေလးက နန္းအိအိစိုုး စိတ္ထဲ ျဖစ္ေနမဲ့ စိုုးရိမ္ပူပန္မႈေတြ၊ တင္းၾကပ္ေနမႈေတြ၊ ရွက္ရြံ့တြန႔္ဆုုတ္မႈေတြကိုု ေလ်ာ့ပါးသြားေစေပလိမ့္မည္။
အစ္ကိုုႀကီးက မိမိေရွ႕ ဒူးေထာက္၊ ေျခအစုုံကိုု ကိုုင္ၿပီး နမ္းစုုပ္ေပးေတာ့ နန္းအိအိစိုုး အ့ံၾသတုုန္လႈပ္ျခင္း လုုံးဝမရွိေတာ့။ မေန႔က အစ္ကိုုႀကီးက မိမိ ေျခအစုုံကိုု ေနရာလပ္မက်န္ နမ္းေပးေတာ့ သာယာမိသည္။ အစ္ကိုုႀကီးက ခဏေလးနမ္းၿပီး ေနာက္တစ္ေနရာ ဆက္နမ္းေတာ့ အားမလိုုအားမရေတာင္ ျဖစ္မိသည္။ ႏႈတ္ကလည္း ဒီေနရာေလးေတြကိုု ၾကာၾကာနမ္းေပးပါလိုု႔ ေျပာမထြက္ရဲခဲ့ပါ။ ဒီေန႔ေတာ့ ပါးစပ္ကမေျပာေပမဲ့ အမူအရာနဲ႔ျပေပးဖိုု႔ စိတ္ကူးရလိုုက္သည္။ နန္းအိအိစိုုး က သူ႔ေျခအစုုံကိုု ေရွ႕ကိုု အနည္းငယ္ ဆန႔္ေပးလိုုက္ၿပီး ေခါင္းကိုု ေနာက္ဘက္ အသာေမာ့ကာ မ်က္လုုံးေလး မွိတ္ၿပီး မွိန္းေနလိုုက္သည္။ အသက္ကိုုလည္း ျပင္းျပင္းရႉထုုတ္ေနလိုုက္သည္။ အစ္ကိုုႀကီးကလည္း သေဘာေပါက္ပါသည္။ နန္းအိအိစိုုး ႏွစ္သက္မွန္းသိေတာ့ ေျခအစုုံကိုု အေတာ္ၾကာေအာင္ နမ္းေပးစုုပ္ေပးလ်က္ေပးတာေတြလုုပ္ေနသည္။ ဆက္ၿပီးေတာ့ နန္းအိအိစုုိး ေျခသလုုံးသားေလးေတြကိုု ပါးနဲ႔ပြတ္ေပးၿပီး ႏွာေခါင္းနဲ႔ေကာ ပါးစပ္နဲ႔ပါ နမ္းျပန္သည္။ မိမိက တခ်ိန္လုုံး ေလးစား ရိုုေသခဲ့ရသူက ခုုေတာ့ မိမိေျခရင္းမွာ။ မိမိရဲ့ ေျခအစုုံကိုုနမ္းေပးခဲ့သည္။ အဲဒါကိုု မိမိက ထူးထူးျခားျခား အရသာ ေတြ႕ေနမိသည္။ ႐ုုပ္ပိုုင္းဆိုုင္ရာ ထိေတြ႕ဆက္ဆံရာက ရရွိလာတဲ့ စိတ္လႈပ္ရွားသာယာမႈသာမက၊ အစ္ကိုုႀကီးက ႏွိမ့္ခ်စြာျဖင့္ မိမိကိုု ၾကင္ၾကင္နာနာ ယုုယုုယယ ဆက္ဆံေပးလုုိ့ စိတ္ပိုုင္းဆိုုင္ရာအရ ကိုုယ္က အထက္ကေနရတဲ့ ခံစားမႈကပါ အရမ္းကိုုေက်နပ္စရာ ေကာင္းလွပါသည္။ မိမိကလည္း ဘာျဖစ္ျဖစ္ ျပန္လုုပ္ေပးရဖုုိ့ရန္ ဝန္မေလးေတာ့ပါ။
နန္းအိအိစိုုးရဲ့ ညအိပ္ဝတ္စုုံေလးက တျဖည္းျဖည္း အေပၚကိုု မတက္သြားသလိုု အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ အနမ္းေတြကလည္း ေျခရင္းကေန အထက္ကိုု တက္လာသည္။ နန္းအိအိစိုုးရဲ့ ျဖဴေဖြးႏူးညံ့တဲ့ ေပါင္အတြင္းသားေလးေတြကိုု ပြတ္သတ္နမ္းလ်က္ ေပးေနျပန္သည္။ အစ္ကုုိႀကီးအနမ္းေတြက အေပၚပုုိင္းကိုု နည္းနည္း ထပ္ၿပီးတက္လာေတာ့ အစ္ကိုုႀကီး ေခါင္းပိုုင္းက နန္းအိအိစိုုး ညအိပ္ဝတ္စုုံနဲ႔ ထိမိတိုုက္မိေတြ ျဖစ္ေနသည္။ အစ္ကိုုႀကီးကိုု အားနာသလိုု ျဖစ္မိျပန္သည္။ မေန႔ကေတာ့ ရွက္တာ၊ စိတ္လႈပ္ရွားလြန္းတာ၊ နည္းနည္းေၾကာက္ေနတာေတြနဲ႔ တစ္ႀကိမ္တစ္ခါမၽွ မၾကဳံဖူးတဲ့ သာယာၾကည္ႏူးဖြယ္ အေတြ႕အၾကဳံ အသစ္္ေတြေၾကာင့္ အစ္ကိုုႀကီး လုုပ္သြားတာေတြအားလုုံးကိုု မိန္းေမာ ခံစား ေမ်ာပါသြားခဲ့သည္။
ခုုေတာ့ မိမိနဲ႔ အစ္ကိုုႀကီးတုုိ့ ၾကားမွာရွိတဲ့ မ်ားစြာေသာ အတားအဆီးေတြ၊အကန႔္ေတြက တစ္ရက္တည္းနဲ႔ လြင့္ပါးေပ်ာက္ကြယ္ သြားခဲ့ၿပီးၿပီပဲ။ ရွက္ေပမဲ့ မိမိရဲ့ လွပတဲ့ ကိုုယ္လုုံးေလးကိုု အစ္ကိုုႀကီးက ႏွစ္သက္ျမတ္နိုုးစြာ နမ္းေပးေနေတာ့ ေက်နပ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈက ပိုုပါသည္။ နန္းအိအိစိုုး မိမိရဲ့ တင္ပါးေလးေတြကိုု အသာႂကြၿပီး ညအိပ္ဝတ္စုုံကိုု ခါးအေပၚထိ မတင္လိုုက္သည္။ ေအာက္ကိုု နည္းနည္းေလ်ာၿပီး ထုုိင္လိုုက္သည္။ ၿပီးေတာ့ မိိမိရဲ့ ေပါင္တစ္ဖက္ကိုုလည္း အစ္ကိုုႀကီး ပခုုံးေပၚတင္ထားလုုိက္သည္။ အစ္ကိုုႀကီး စိတ္တိုုင္းက် ၾကည့္ပါေတာ့။ နမ္းပါေတာ့ လိုု႔ စိတ္ထဲက ေျပာမိသည္။

မေန႔ကလိုု အာ႐ုုံုုျပန႔္လြင့္စရာ အေတြးေတြ လုုံးဝမရွိပါ။ တျခားအရာေတြ မစဥ္းစားေတာ့ပါ။ မိမိရဲ့ စိတ္ခံစားမႈအားလုုံးကိုု အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ ဆက္ဆံေပးေနမႈ တစ္္ခုုတည္းမွာပဲ စူးစိုုက္ၿပီး အရသာခံစား ေနလိုုက္သည္။ သက္ေတာင့္သက္သာ ထိုုင္ေနရင္း စိုုစြတ္ေႏြးေထြး ႏူူးညံ့တဲ့ အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ လၽွာ၊ ႏႈတ္ခမ္းအစုုံေတြက မိမိ ကိုု္ယ္ကိုု နမ္းေပး၊ စုုပ္ေပး၊ လ်က္ေပးေနတာေတြကိုု သာယာၾကည္ႏူးေနမိသည္။ အထိအေတြ႕တိုုင္းက ေကာင္းမြန္တဲ့ ခံစားမႈကိုုေပးေပမဲ့ တခ်ိဳ႕ ေနရာေတြက ပိုုၿပီးထိမိတာ၊ တစ္ကိုုယ္လုုံးကိုု စိမ့္သြားေအာင္ခံစားရတာေလးလည္းၾကဳံတဲ့အခါ အဲဒီေနရာကေန ခ်က္ခ်င္း မေရႊ႕သြားေအာင္ မိမိလက္အစုုံက သူ႔အလိုုလိုု အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ ေခါင္းကိုုဖိကိုုင္ထားမိသည္။ အဲဒီအခါ အစ္ကိုုႀကီးက မိမိလက္ ေလၽွာ့မေပးမခ်င္း အဲဒီတစ္ေနရာကိုုပဲ နမ္းစုုပ္ေပးရသည္။ ေက်နပ္ေလာက္ၿပီဆိုုမွ ဖိထားတဲ့လက္ေလး အသာမေပးလုုိက္ရင္ ေနာက္တစ္ေနရာေျပာင္း နမ္း စုုပ္ ေပးသည္။ ကိုုယ္လိုုသလိုု ထိန္းလိုု႔ရတဲ့အျပင္ ကာမစည္းစိမ္ကိုုလည္း ဘာမွျပန္လုုပ္ေပးစရာ မလိုုဘဲ အျပည့္အဝ ခံစားေနရေတာ့ အစ္ကိုုႀကီးက ပါးစပ္နဲ႔ ဆက္ဆံေပးတာကိုု အရမ္းႏွစ္သက္မိသည္။ တျဖည္းျဖည္းအရွိန္ျမင့္လာၿပီး ေနာက္ဆုုံးေတာ့ နန္းအိအိစိုုးလည္း ခံစားမႈအဆုုံးစြန္ကိုု ေရာက္သြားျပန္ပါသည္။ ခဏေတာ့ အရသာခံ နားေနလိုုက္အုုန္းမည္။
နန္းအိအိစိုုး ေရခ်ိဳးၿပီး ကုုတင္ေပၚထိုုင္ေစာင့္ေနခ်ိန္ေတာ့ ရင္ေတြခုုန္ၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားေနသည္။ အစ္ကိုုႀကီး ေရခ်ိဳးခန္းဝင္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာသြားၿပီ။ မိမိအလွည့္ဆိုုေတာ့ သန႔္သန႔္ရွင္းရွင္းနဲ႔ အဆင္ေျပေအာင္ ေသခ်ာလုုပ္ေနတာပဲ ျဖစ္မည္။ ေရခ်ိဳုးခန္းတံခါးဖြင့္သံ ၾကားေတာ့ နန္းအိအိစိုုး ေခါင္းငုုံထားမိသည္။ အစ္ကိုုႀကီး အလွည့္ၿပီးေတာ့ ကိုုယ့္အလွည့္ေရာက္တဲ့အခါလည္း မႏြဲ႕စတမ္းေပါ့။ ေဘးနားေရာက္လာတဲ့ အစ္ကိုုႀကီးက နန္းအိအိစိုုး ပါးႏွစ္ဖက္ကိုု အသာကိုုင္ၿပီး နန္းအိအိစိုုးရဲ့ ဆံေကသာေလးေတြကိုု ဖြဖြေလးနမ္းလိုုက္သည္။ ငုုံ႔ေနတဲ့ နန္းအိအိစိုုးမ်က္ႏွာကိုု အသာမလိုုက္ၿပီး မ်က္လုုံးခ်င္း ဆုုံလိုုက္သည္။ အစ္ကိုုႀကီးမ်က္လုုံးေတြက နန္းအိအိစိုုးကိုု ေရွ႕ဆက္မသြားခ်င္ရင္ ရပ္လုုိက္ပါလိုု႔ ေျပာေနသေယာင္ ထင္ရသည္။ တခ်ိန္တည္းမွာပဲ အစ္ကိုုႀကီး အၾကည့္ထဲမွာ မိမိကိုု လိုုလားေတာင့္တစြာ အသနားခံ ေတာင္းဆိုုေနတယ္လိုု႔ ခံစားမိသည္။ မိမိပစၥည္းကိုုေတာင္ အစ္ကိုုႀကီးက ၿပီးေအာင္ နမ္းစုုပ္ေပးခဲ့တာပဲေလ။ ကိုုယ္ကလည္း အစ္ကိုုႀကီးဟာကိုု ျပန္တုုန႔္ျပန္ေပးရမွာေပါ့။ ဒါေပမဲ့ အစ္ကိုုႀကီးက မိမိကိုု ပါးစပ္နဲ႔ ၿပီးေအာင္ ဆက္ဆံေပးခဲ့လိုု႔ မိမိက အျပန္အလွန္ တုုန႔္ျပန္ေပး႐ုုံ သက္သက္ေတာ့ မဟုုတ္ပါ။ မိမိကုုိယ္တုုိင္ကိုုက အစ္ကိုုႀကီးဆႏၵ၊ အစ္ကိုုႀကီးလိုုခ်င္တာကိုု ျဖည့္ဆည္းေပးခ်င္တဲ့ စိတ္က ပိုုပါသည္။ မိမိေၾကာင့္ အစ္ကိုုႀကီး ေက်နပ္သာယာမႈရမည္ဆိုုလၽွင္ မိမိကလည္း ေပ်ာ္ရႊင္ ၾကည္ႏူးမိပါမည္။
နန္းအိအိစိုုး ဘာမွ ထပ္မစဥ္းစားေတာ့ပါ။ ရွက္တာ၊ ေၾကာက္တာ၊ စိုုးရိမ္တာေတြ ေဘးဖယ္လိုုက္သည္။ ေခါင္းကိုု အသာၿငိမ့္ျပလိုုက္ၿပီး အစ္ကိုုႀကီးကိုု ေရွ႕ဆက္ခြင့္ ေပးလုုိက္သည္။ အစ္ကိုုႀကီးက နန္းအိအိစိုုးကိုု အသာဖက္၍ ကုုတင္ေပၚ လွဲအိပ္လိုုက္သည္။ နန္းအိအိစုုိးကိုု ရင္ခြင္ထဲ ထည့္ထားၿပီး နန္းအိအိစိုုး ဆံပင္ေလးေတြကိုု အသာပြတ္ေပးေနသည္။ ေက်ာျပင္ကိုုလည္း အသာပြတ္ေပးေနသည္။
“အိအိစိုုး၊ အဆင္မေျပလိုု႔ ဆက္မသြားခ်င္တဲ့ ခံစားမႈေပၚလာရင္ အစ္ကိုုႀကီးကိုု ဘာမွ ငဲ့စရာ၊ အားနာစရာ မလိုုဘူး။ ခ်က္ခ်င္း နားလုုိက္လိုု႔ရတယ္”
အစ္ကိုုႀကီးကလိုုခ်င္ေပမဲ့ နန္းအိအိစိုုးကိုု အေလးထားၿပီးေျပာေနသည္။ မလုုပ္ဖူးေပမဲ့၊ လြယ္တဲ့ကိစၥ မဟုုတ္ေပမဲ့ နန္းအိအိစိုုးက ဆုုံးခန္းတိုုင္သြားဖိုု႔ ဆုုံးျဖတ္ၿပီးသား။ နန္းအိအိစုုိးက အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ ရင္ဘတ္နားတဝိုုက္ ဖြဖြေလး လိုုက္နမ္းလိုုက္သည္။ နမ္းေနရင္း ေဘးခ်င္းယွဥ္အေနအထားကေန ကိုုယ္လုုံးကိုု တျဖည္းျဖည္းခ်င္း လွည့္သြားေတာ့ ေနာက္ဆုုံး နန္းအိအိစိုုးရဲ့ကိုုယ္ေအာက္ပိုုင္းက အစ္ကိုုႀကီး အေပၚပိုုင္းဘက္ကိုု ေရာက္သြားၿပီး နန္းအိအိစိုုး ေခါင္းပိုုင္းကေတာ့ အစ္ကိုုႀကီး ခါးေအာက္ပိုုင္းကိုု ဆက္လက္ခ်ီတက္ဖိုု႔ ဦးတည္ထားေနၿပီ။ႏႈတ္ က ဘာမွေျပာစရာမလုုိဘဲ မိမိက OK ေနပါတယ္ဆိုုတာကိုု အမုူအယာနဲ႔ပဲ ျပလိုုက္သည္။
“အကုုန္လုုံး လည္း ပါးစပ္ထဲ ထည့္ဖိုု႔မလိုုဘူး။ လက္နဲ႔ ပါးစပ္တြဲၿပီး အဆင္ေျပသလိုု သြားလိုု႔ရတယ္”
ေတာ္ပါေသးရဲ့ လိုု႔ နန္းအိအိစိုုး စိတ္ထဲေျပာမိသည္။ အစ္ကိုုႀကီး ပစၥည္း တစ္ေခ်ာင္းလုုံးကိုု ဘယ္လိုု ပါးစပ္ထဲ ထည့္ရမလဲ ဆိုုၿပီး စိုုးရိမ္စိတ္ေလးေတာ့ ရွိေနတာ။
“ၿပီးခါနီးတဲ့အခါ အျပင္ထုုတ္ေပးပါ့မယ္၊ ခုုမွ စစမ္းတာဆိုုေတာ့ အက်င့္မရွိရင္ ပါးစပ္ထဲဆိုု အဆင္ေျပမွာမဟုုတ္ဘူး”
အစ္ကိုုႀကီးက တတ္နိုုင္သေလာက္ မိမိအတြက္ စဥ္းစားေပးတာပဲ။ ဒီေလာက္ဆိုုေတာ့ မိမိအဖိုု႔ ၿပ ႆ နာ သိပ္မရွိနိုုင္ေလာက္ေတာ့ဘူးလိုု႔ ထင္ပါသည္။

အစ္ကိုုႀကီးက ခါးမွာ ပတ္ထားတဲ့ တဘက္ကိုု ေျဖေလၽွွာ့လိုုက္သည္။ မေန႔က ရွက္တာ၊ ေၾကာက္တာေတြမ်ားေနေတာ့ ဘာမွ ေသေသခ်ာခ်ာ မၾကည့္မိခဲ့။ ခုုမွ အစ္ကိုုႀကီး ပစၥည္းကိုု အနီးကပ္ ေတြ႕ရေတာ့သည္။ တင္းမာေနေပမဲ့ အစြမ္းကုုန္ေတာ့ ေထာင္မတ္မေနေသးပါ။ ေနာက္ အစ္ကိုုႀကီးဟာက သိပ္မေသးေပမဲ့ အရမ္းလည္း မႀကီးလွပါ။ သာမာန္ အေနေတာ္ အရြယ္အစားပဲ ျဖစ္သည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း မေန႔က မိမိေနာက္ေပါက္က သက္သာတာျဖစ္မည္။ စာအုုပ္ေတြထဲ ဖတ္ဖူးသလိုု ဆိုုဒ္ႀကီး ျဖစ္ေနလုုိ့ကေတာ့ ေတာ္ေတာ္နာမည္။ အစ္ကိုုႀကီးက နန္းအိအိစိုုးရဲ့ ရွည္လ်ားနက္ေမွာင္ ေျဖာင့္စင္းတဲ့ ဆံေကသာေတြကိုု အသာအယာ ပြတ္သပ္ေပးေနသည္။ နန္းအိအိစိုုးလည္း အစ္ကိုုႀကီးပစၥည္းကိုု အသာဆုုပ္ကိုုင္လိုုက္ကာ လက္တစ္ဖက္က အစ္ကိုုႀကီးနဲ႔ ဥႏွစ္လုုံးကိုု ကိုုင္ၿပီး ေနာက္တစ္ဖက္က အေခ်ာင္းကိုု ဆုုပ္ကာ ဖြဖြေလး ႏွိပ္ေပးလိုုက္တဲ့အခါ အစ္ကုုိႀကီး အသက္ရႉသံ နည္းနည္းျပင္းလာသည္။ ေၾသာ္၊ ဒီေနရာေတြက အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ ခံစားမႈ အဓိကေနရာေတြပါလား။ ႏူးညံ့တဲ့ မိမိရဲ့ လက္အစုုံနဲ႔ အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ ပစၥည္းကိုု ကိုုင္တြယ္ႏွိပ္နယ္ေပးတာေတာင္ အစ္ကိုုႀကီးက သာယာေနသည္။ ခုု အနီးကပ္ျမင္ရ၊ ကိုုင္တြယ္ရတဲ့ အခါက်ေတာ့လည္း ထူးထူးျခားျခား ေၾကာက္စရာ ရြံစရာ ဘာမွမရွိပါ။ အစ္ကိုုႀကီးကိုု ဒီထက္ သာယာၾကည္ႏူး ေပ်ာ္ရႊင္ရေအာင္ လုုပ္ေပးခ်င္ပါသည္။ နန္းအိအိစိုုး ေနာက္တစ္ဆင့္ တက္ဖိုု႔ အားတင္းလုုိက္သည္။ အသက္ကိုု ျပင္းျပင္းရႉလုုိက္သည္။ အစ္ကိုုႀကီးကလည္း ရိပ္မိပါသည္။
“ ပါးစပ္ထဲမွာေတာ့ တံေတြးေတြ မ်ားမ်ား ရွိေအာင္ လုုပ္ထားေပး။ ဒါမွပြတ္တိုုက္တဲ့ အခါ ေခ်ာေခ်ာေမြ႕ေမြ႕ေလးျဖစ္မွာ။ သြားနဲ႔လည္း မကိုုက္္မိေအာင္ သတိထားေနာ္”
အစ္ကိုုႀကီးက အစုုပ္ေတာ့ခံခ်င္ေပမဲ့ နာမွာေတာ့ အေၾကာက္သား။ ဒီလိုုေျပာလိုု႔ နန္းအိအိစိုုး အစ္ကိုုႀကီးပစၥည္းကိုု ကိုုက္ၿပီး ေဆာ့ကစားခ်င္စိတ္ေလးေတာင္ ေပၚလာသည္။ ဒါေပမဲ့ ဒီေန႔ေတာ့ မျဖစ္နိုုင္ေသးပါ။ စစခ်င္း သိပ္အဆန္းထြင္ခ်င္လိုု႔မျဖစ္ပါ။ အစ္ကိုုႀကီး ေျပာသလိုုပဲ ပါးစပ္ထဲ စိုုစြတ္ေနေအာင္ လုုပ္ၿပီး အစ္ကိုုႀကီးပစၥည္းရဲ့ ထိပ္ပိုုင္းကိုုငုုံလိုုက္ေတာ့ အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ ခႏၶာကိုုယ္က ဆတ္ကနဲ တြန႔္သြားသည္။ အစ္ကိုုႀကီးက ေမၽွာ္လင့္ ေတာင့္တေနသည္ မဟုုတ္ပါလား။ နန္းအိအိစိုုး အပိုုေတြဘာမွထပ္မစဥ္းစားေတာ့ပဲ ငုုံထားတဲ့ အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ ထိပ္ပိုုင္းကိုု ႏႈတ္ခမ္းအစုုံနဲ႔ အခ်က္က်က် စုုပ္ေပးေနလုုိက္သည္။ ၾကားထဲမွာ စုုပ္တာကိုု ခဏရပ္ၿပီး မိမိရဲ့ လၽွာဖ်ားေလးနဲ႔လည္း လ်က္ေပးလိုုက္ လုုပ္ေပးသည္။ အစ္ကိုုႀကီးက အသာမိန္းေနၿပီး ညည္းသံေလး သဲ့သဲ့ ထြက္လာတာဆိုုေတာ့ မိမိ လုုပ္ေပးေနတာေတြကိုု အားရႏွစ္သက္ေနတယ္ဆိုုတာ ေသခ်ာသည္။
ငယ္ရြယ္ႏုုပ်ိဳ ေခ်ာေမာလွတဲ့ နန္းအိအိစိုုးရဲ့ ႏူးည့ံတဲ့ လက္ေလးေတြနဲ႔ မိမိ ပစၥည္းကိုု အကိုုင္ခံလုုိက္ရတာနဲ႔ ကိုုေဇာ္ ရင္ခုုန္သံေတြျမန္လာျပန္သည္။ စိုုစြတ္ေႏြးေထြးရဲ့ ႏႈတ္ခမ္းအစုုံေလးနဲ႔ ငုုံစုုပ္ေပးတာ၊ လၽွာဖ်ားေလးနဲ႔ လ်က္ေပးတာေတြခံရေတာ့ ေက်နပ္စရာေကာင္းလြန္းလိုု႔ မ်က္လုုံးေလးေတြကိုု အသာမွိတ္ၿပီး အရသာခံေနလိုုက္သည္။
ထိပ္ပိုုင္းေလာက္ကိုု စုုပ္ေပးလုုိက္၊ လ်က္လိုုက္ လုုပ္ေနတာ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာလာေတာ့ နန္းအိအိစိုုးလည္း နည္းနည္းအသားက်လာသည္။ တစ္ေခ်ာင္းလုုံး မဟုုတ္ေပမဲ့ တစ္ဝက္ေက်ာ္ေလာက္ကိုု ပါးစပ္ထဲ အသြင္းအထုုတ္ လုုပ္ၿပီး ႏႈတ္ခမ္းနဲ႔ စုုပ္ေပးသည္။ လၽွွာနဲ႔လည္း လ်က္ေပးသည္။ အစ္ကိုုႀကီးပစၥည္းကိုု မ်ားမ်ားပြတ္တိုုက္ေပးမွ အစ္ကိုုႀကီးက ခံစားမႈ အဆုုံးစြန္ကိုု ေရာက္မွာဆိုုေတာ့ နန္းအိအိစိုုးက တတ္နိုုင္သေလာက္ စုုပ္ေပး၊ နမ္းေပး၊ လ်က္ေပး လုုပ္ေနသည္။ အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ ခႏၶာကိုုယ္ လႈပ္ရွားတုုန႔္ျပန္ေနပုုံ၊ တိုုးညင္းစြာထြက္ေပၚလာတဲ့ အသံေတြကိုု ၾကည့္႐ုုံ၊နားေထာင္႐ုုံနဲ႔ မိမိ ဆက္ဆံေပးေနတာကိုု ေကာင္းေကာင္းႀကီး ခံစားေနမွန္းသိသည္။ အစ္ကိုုႀကီးက ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မၿပီးနိုုင္ေသးေတာ့ နန္းအိအိစိုုး နည္းနည္းေတာ့ ေမာလာသလိုုရွိသည္။
အစ္ကိုုႀကီးက ပက္လက္ အေနအထားကေန ကိုုယ္ကိုုေဘးတေစာင္း ျဖစ္ေအာင္အသာလွည့္လုုိက္ေတာ့ နန္းအိအိစိုုးလည္း အလိုုက္သင့္ ျဖစ္ေအာင္ တေစာင္းေလးေျပာင္းေနလုုိက္သည္။ အစ္ကိုုႀကီးက နန္းအိအိစုုိးကုုိယ္ေပၚ ပတ္ထားတဲ့ တဘက္ကိုုေျဖရင္း နန္းအိအိစိုုး ရဲ့ တင္ပါးေလးေတြကိုုကိုုင္ကာ နန္းအိအိစိုုးကိုုယ္ေအာက္ပိုုင္းကိုု မ်က္ႏွာနားေရာက္ေအာင္ ဆြဲယုူလုုိက္သည္။ နန္းအိအိစိုုး ရဲ့ ေပါင္တံေလးကိုု အသာမၿပီး နန္းအိိအိစိုုး ေပါင္ၾကားထဲ ေခါင္းဝင္ကာ နန္းအိအိစိုုးရဲ့ ပစၥည္းကိုု အသာစုုပ္နမ္းလိုုက္သည္။ လက္တစ္ဖက္ကလည္း နန္းအိအိစိုုးရဲ့ တင္ပါးကိုု ကိုုင္ကာ ဖ်စ္ညႇစ္ေပးေနသည္။
နန္းအိအိစိုုးက အစ္ကိုုႀကီး ပစၥည္းကိုု အားရပါးရ တစ္ခ်က္စုုပ္လုုိက္ၿပီးတာနဲ႔ အစ္ကိုုႀကီးကလည္း နန္းအိအိစိုုးကိုု တစ္ေခါက္စုုပ္ေပးသည္။ အစ္ကိုုႀကီးစုုပ္ၿပီးေတာ့ နန္းအိအိစိုုးက လၽွာနဲ႔ အျပားလိုုက္ အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ တစ္ေခ်ာင္းလုုံးကိုု လ်က္ေပးလုုိက္ျပန္ေတာ့ အစ္ကိုုႀကီးကလည္း ရွည္လ်ားစြာ ျပန္လ်က္ေပးျပန္သည္။ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္ စုုပ္ေပးလုုိက္၊ နမ္းလုုိက္ လ်က္လုုိက္ဆိုုေတာ့ နန္းအိအိစိုုး လည္း အနားရတဲ့အျပင္ မိမိ ကလည္း အရသာ ခံစားရသည္။ အစပိုုင္းေတာ့ နန္းအိအိစိုုးလုုပ္သလိုု အစ္ကိုုႀကီးက ျပန္လုုပ္ေပးေပမဲ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ မတူေတာ့။ ကိုုယ္ ေကာင္းမယ္ထင္သလိုု ျပန္ဆက္ဆံေပးၾကသည္။ အေႏွးအျမန္၊ အေပ်ာ့အျပင္းကစ မတူေတာ့။ အဲဒီလိုုက ပိုုေပ်ာ္စရာေကာင္းသည္။ ကစားနည္းတစ္ခုုကိုု ႏွစ္ေယာက္သား အတူ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ကစားေနသလိုုပါပဲ။
ဒီကစားနည္းက အမွတ္တြက္မယ္ဆိုုရင္ နန္းအိအိစိုုး ရႈံးလိမ့္မည္။ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုုေတာ့ အစ္ကိုုႀကီးက အေက်ာေပးၿပီး အရင္အစုုပ္ခံတာေတာင္ ခံစားမႈ အထြတ္အထိပ္ကိုု အရင္ေရာက္တာက နန္းအိအိစိုုးျဖစ္ေနသည္။ ဒါေပမဲ့ ဒါကၿပိဳင္ပြဲမဟုုတ္၊ တစ္ေယာက္ကိုု တစ္ေယာက္ သာယာေက်နပ္မႈကိုု ခံစားရေအာင္ အျပန္အလွန္လုုပ္ေပးေနၾကတာ။ ကိုုယ္ကၿပီးအရင္ၿပီးသြားေပမဲ့ အသာ လဲေလ်ာင္းရင္း အစ္ကိုုႀကီးကိုု ျဖည္းျဖည္းခ်င္းစုုပ္ေပးေနလိုုက္သည္။ လူကေတာ့ ၾကည္ႏူးဖြယ္ ခံစားရထားတာဆိုုေတာ့ အားေတာ့ နည္းနည္းေလ်ာ့ေနသည္။ စုုပ္ေပးေနရင္း လက္ကိုုတြဲသုုံးလုုိ့ရတယ္လိုု႔ အစ္ကိုုႀကီးေျပာတာ သတိရမိလိုု႔ ပါးစပ္က ထိပ္ပိုုင္းကိုု ျဖည္းျဖည္းမွန္မွန္စုုပ္ေပးရင္း အရင္းပိုုင္းကိုုေတာ့ မိမိရဲ့ လက္နဲ႔့ သြက္သြက္ေလး ပြတ္တိုုက္ေပးေနလိုုက္သည္။
“အိအိစိုုး၊ ပါးစပ္ကေန ထုုတ္ထားလိုုက္ေတာ့”
နန္းအိအိစုုိးလည္း ပါးစပ္နဲ႔ စုုပ္ေပးေနတာကိုု ရပ္လိုုက္ၿပီး လက္နဲ႔ပဲ အစ္ကိုုႀကီးရဲ့ အေခ်ာင္း တစ္ေခ်ာင္းလုုံးကိုု ဆုုပ္ကိုုင္ကာ ခပ္ျမန္ျမန္ေလး ဆက္တိုုက္ ပြတ္တိုုက္ေပးေနေတာ့ သိပ္မၾကာခင္မွာပဲ အစ္ကိုုႀကီးလည္း ခံစားမႈ အဆုုံးစြန္ကိုုေရာက္လိုု႔ အရည္ပ်စ္ခၽြဲခၽြဲ ေတြပန္းထုတ္လာသည္။ အစ္ကိုုႀကီးကိုုယ္မွာ ေပေနတာေတြ၊ မိမိလက္မွာ ေပသြားတာေတြကိုု နန္းအိအိစိုုး တစ္ရႉးစကၠဴ ေတြနဲ႔ သုုတ္လုုိက္သည္။
သက္ ပါးစပ္နဲ႔ လုုပ္ေပးရင္ ခဏေလးနဲ႔ ၿပီးသြားလုုိ့ တျခားတစ္ေယာက္နဲ႔ စမ္းခ်င္ေနတာၾကာၿပီ။ စိတ္ထဲက မမေမသူနဲ႔ ဆုုံျဖစ္မယ္ထင္ေနေပမဲ့ မေမၽွာ္လင့္ပဲ နန္းအိအိစိုုးနဲ႔ ျဖစ္သြားသည္။ ပိုုငယ္၊ ပိုုႏုု၊ ပိုုေခ်ာေမာလွပတဲ့ နန္းအိအိစိုုးက ပါးစပ္နဲ႔ ဆက္ဆံေပးတာေတာင္ အၾကာႀကီးေနမွ ၿပီးသြားသည္။ ကိုုေဇာ္ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ အေျဖရွာခ်င္ေနတဲ့ ကိစၥတစ္ခုုကေတာ့ ေအာင္ျမင္စြာ ၿပီးဆုုံးသြားပါၿပီ။ နန္းအိအိစုုိးကိုု ရင္ခြင္ထဲ ဆြဲသြင္းေခၚယူကာ တင္းတင္းၾကပ္ၾကပ္ ဖက္ထားရင္း တုုိးတုုိးေလး ေျပာလိုုက္သည္။
“ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အိအိစိုုးရယ္”

ႏွစ္ည ဆက္တိုုက္ အစ္ကိုုႀကီးနဲ႔ ထဲထဲဝင္ဝင္ ဆက္ဆံခဲ့ရၿပီးၿပီ။ အစ္ကိုုႀကီးကိုု ရွွိုးတုုိးရွန႔္တန႔္ မျဖစ္ေတာ့။ မိုုးလင္းတဲ့အခါ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုုင္ဖိုု႔လည္း မဝံ့မရဲ မျဖစ္ေတာ့။ တစ္ေယာက္ကိုု တစ္ေယာက္ ဘာမွ မေျပာျဖစ္ေပမဲ့ အစ္ကိုုႀကီးကိုု ျမင္တာနဲ႔ ၾကဳံခဲ့ လုုပ္ခဲ့တာေတြ စိတ္ထဲ အလိုုလိုုျပန္ေပၚလာသည္။ ကိုုယ့္ခႏၶာကိုုယ္ကိုု တကယ္ထိကိုုင္ခံေနရသလိုု ျဖစ္ေနသည္။ ေက်နပ္ သာယာ တဲ့ ခံစားမႈလည္း ရေနသည္။ ဒီေန႔က တနလၤာ။ အစ္ကိုုႀကီး ေဆး႐ုုံ ပုုံမွန္ျပန္သြားသည္။ ေဆးခန္းကလည္း ညထိ။ မနက္ျဖန္ညေနဆိုုရင္ မမသက္ ျပန္လာမည္။ မမသက္ ျပန္ေရာက္ရင္ ဘယ္လိုု ဆက္ စခန္းသြားရမည္ကိုု နန္းအိအိစိုုး မေတြးဝံ့ပါ။ မမသက္ကိုု စဥ္းစားမိလိုုက္သည္ႏွင့္ နန္းအိအိစိုုး စိတ္ေလးမိသည္။ မမသက္ကိုု အရမ္းအားနာသည္။ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုုင္ရမွာလည္း ေၾကာက္သည္။ ဒါေပမဲ့ ဒါေတြကိုု အလြန္အမင္းသာယာေနမိၿပီ။ အခြင့္အေရးရတုုန္းေတာ့ ျငင္းပယ္နိုုင္စြမ္းမရွိပါ။ ဒီတစ္ညေတာ့ အခ်ိန္ရေသးသည္။ ေနာက္တစ္ရက္ကိစၥ ေနာက္ေန႔ေရာက္မွ စဥ္းစားေတာ့မည္။
ညေန ေဆးခန္းသြားခါနီး နန္းအိအိစိုုး အဝတ္အစားလဲဖိုု႔ မွန္ေရွ႕ရပ္လိုုက္သည္။ ကိုုယ္ေပၚမွာရွိတဲ့ အဝတ္ေတြအကုုန္လုုံးကိုု တစ္ထည္ခ်င္းခၽြတ္လိုုက္သည္။ အစ္ကိုုႀကီး ျမတ္နိုုးတပ္မက္စြာ နမ္း စုုပ္ ဆက္ဆံခဲ့သည့္ မိမိကိုုယ္လုုံးေလးကိုု အရသာခံၾကည့္မိသည္။ အဝတ္ဗီရိုုကိုုဖြင့္လုုိက္ၿပီး sexy lingerie အနက္ေရာင္ ကိုု ထုုတ္လိုက္သည္။ ဇာေတြမ်ားမ်ားပါၿပီး ပါးပါးေသးေသးေလး။ အထဲေတြကိုု ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေဖာက္ၿပီး ျမင္ရသည္။ Panties က အေနာက္ဘက္မွာ ဆိုုရင္ တင္ပါးအလယ္ၾကားနားတဝိုုက္ေလာက္ပဲဖုုံးၿပီး က်န္ေဘးေတြမွာဘာမွမရွိေတာ့ မိမိ တင္ပါးျဖဴျဖဴေလးက ဒီအတိုုင္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားေပၚေနသည္။ အေရွ႕ဘက္ကေတာ့ အလယ္မွာ ဇာပါးပါးေလးဆုုိေတာ့ မိမိရဲ့ အေမြးႏုုႏုုပါးပါးေလးေတြကိုု ေကာင္းေကာင္းျမင္ေနရသည္။
Bra ကလည္း ေသးေသးေလး။ နန္းအိအိစိုုးရဲ့ နို႔ေတြက မႀကီးလွေပမဲ့ တစ္ဝက္သာသာေလာက္သာ အုုပ္မိၿပီး အေပၚပိုုင္းကေတာ့ အျပင္ထြက္ေနသည္။ အလယ္မွာက ဇာနဲ႔ဆိုုေတာ့ နိုု႔သီးေခါင္းေသးေသးေလးေတြကလည္း အတိုုင္းသား ထင္းေနသည္။
နန္းအိအိစိုုး ကိုုးတန္း၊ ဆယ္တန္း ကိုုယ္ပိုုင္ ေက်ာင္းမွာ ေဘာ္ဒါေနတုုန္းက ကုုတင္ေဘးခ်င္းကပ္ အတူေနၿပီး အရမ္းခင္ခဲ့တဲ့ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္း တစ္ေယာက္ ရွိသည္။ အထက္တန္းေက်ာင္းသူဘဝတုုန္းကေတာ့ အတူစား၊ အတူစာက်က္။ ခုုလိုု တစ္ေယာက္တစ္ၿမိဳ႕ ေနၾကတဲ့အခါမွာလည္း အဆက္အသြယ္ လုုံးဝမျပတ္။ ဟိုုအေၾကာင္း ဒီအေၾကာင္း တိုုင္ပင္ေျပာဆိုုဖက္။ နန္းအိအိစိုုး ၁၈+ site ေတြဝင္ၾကည့္ျဖစ္တာလည္း သူ႔ေက်းဇူးေၾကာင့္။ သူလမ္းညႊန္ေပးလိုု႔ အဝင္ေကာင္းၿပီး အစ္ကိုုႀကီး မိသြားေတာ့ ခုုလိုု ဘယ္လိုုမွ မေတြးမိဖူးတာေတြ ၾကဳံေတြ႕ခဲ့ရသည္။ သူကေတာ့ ဘာလုုပ္လုုပ္ နန္းအိအိစိုုးကိုု အသိေပးတာမ်ားသည္။ ရည္းစားထားတာေကာ၊ သူ႔ခ်စ္သူနဲ႔ ဆက္ဆံၿပီးတာေကာ၊ ဘယ္လိုု အရသာရွိၿပီး ခံစားလိုု႔ေကာင္းတာေတြထိ စုုံစုုံလင္လင္ အေသးစိတ္ေျပာျပသည္။ အဲဒီအေၾကာင္းေတြေၾကာင့္ရယ္၊ ကိုုယ္ကိုုယ္တိုုင္ အင္တာနက္ထဲဝင္ရွာၿပီး ေတြ႕မိ ၾကည့္မိတာေတြေၾကာင့္ရယ္ ေပါင္းမိေတာ့ လက္ေတြ႕ ၾကဳံခ်င္တဲ့စိတ္က နန္းအိအိစိုုးစိတ္ထဲ ကိန္းေအာင္းေနတာၾကာၿပီ။ ဆန႔္က်င္ဖက္ လိင္နဲ႔ တစ္ခါမွ မေတြ႕ဖူးေတာ့ အရမ္းရွက္ေၾကာက္ေပမဲ့ အစ္ကိုုႀကီးနဲ႔ မထင္မွတ္ပဲ ပတ္သက္ခြင့္ရလုုိက္တဲ့အခါ အစ္ကိုုႀကီးကိုု နဂိုုရွိရင္းစြဲ ရိုုေသေလးစား ေၾကာက္ရြံ့မႈေတြေၾကာင့္ရယ္၊ ကိုုယ့္ဘဝရဲ့ ေက်းဇူးရွင္အျဖစ္ ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္တာရယ္၊ ကိုုယ္ လူမသိေအာင္ခိုုးလုုပ္၊ လူသိမခံဝံ့တဲ့ ကိစၥ အစ္ကိုုႀကီးသိသြားေတာ့ ထူပူထိပ္လန႔္ၿပီး မျငင္းနိုုင္၊ မ႐ုုန္းရဲနဲ႔ အစ္ကိုုႀကီး ဦးေဆာင္တဲ့ေနာက္ပါသြားၿပီး ဒီလိုုအေျခေနထိ ေရာက္သြားခဲ့ၾကၿပီ။ ဒါေပမဲ့ နန္းအိအိစိုုး ေနာင္တလုုံးဝမရပါ။ ျဖစ္ခဲ့တာေတြအားလုုံးအတြက္ ထူးထူးျခားျခား ေက်နပ္သာယာပါသည္။ ဒါေပမဲ့ နန္းအိအိစိုုး ခုုလိုု အစ္ကိုုႀကီးနဲ႔ ပတ္သက္မိတာေတြကိုု အဲဒီသူငယ္ခ်င္းကိုု ေျပာျပဖိုု႔ေတာ့ စိတ္ကူး လုုံးဝမရွိပါ။ ဒီကိစၥက ဘယ္သူမွ သိသြားလိုု႔မျဖစ္။ သိသြားလိုု႔လည္း ဘယ္သူမွ အက်ိဳး လုုံးဝမရွိနိုုင္တဲ့ အေၾကာင္းေတြ မဟုုတ္ပါလား။
သူငယ္ခ်င္းက ယိုုးဒယားနယ္စပ္ၿမိဳ႕ မွာေနတာဆိုုေတာ့ ဟိုုဘက္ကမ္း ကူးၿပီး shopping ထြက္ရင္း နန္းအိအိစိုုးအတြက္ ဝယ္ပိုု႔ေပးခဲ့လုုိ့ ရခဲ့တာ။ ဒီမွာရွိမရွိေတာ့မသိ။ ရွိရင္ေတာင္ ကိုုယ္ဖာသာကိုု္ယ္ေတာ့ ရွာမဝယ္ရဲပါ။ ေမြးေန႔လက္ေဆာင္ဆုုိၿပီး ပိုု႔ေပးလာတာ ဒီအတိုုင္းသိမ္းထားခဲ့ရသည္။ ဝတ္ဖိုု႔ အခြင့္မၾကဳံခဲ့ပါ။ ဒီညေတာ့ အစ္ကိုုႀကီးအတြက္ ထုုတ္ဝတ္ျဖစ္ၿပီ။ မတူညီတဲ့ မထင္မွတ္တဲ့ ဒီဇိုုင္းေလးျဖစ္ေအာင္ အေပၚမွာေတာ့ လုုံးဝကိုု လုုံလုုံျခဳံျခဳံရွိတဲ့ အျဖဴေရာင္ ေခါင္းစြပ္၊လည္ေထာင္ လက္ရွည္အက်ႌကိုု ဝတ္လိုုက္ၿပီး အျပာေရာင္ထဘီ ထူထူေလးကိုုဝတ္လိုုက္သည္။ ဖိနပ္က အဝါေရာင္ကတၱီပါ အပါးေလး။ အျပင္ဘက္ကၾကည့္ေတာ့ ရိုုးရိုုးယဥ္ယဥ္။ အေပၚတစ္လႊာ ခၽြတ္လိုုက္ရင္ surprise!
တနလၤာေန႔ဆိုုေတာ့ ေဆးခန္းအေရာက္ ေဒၚေမသူ အသိမ္းပါပဲ။ ဒီေန႔ေတာ့ နန္းအိအိစိုုး ရပ္ေစာင့္မေနေတာ့ပါ။ ေဆးခန္းထဲတန္းဝင္သြားလိုုက္သည္။ အစ္ကိုုႀကီးနဲ႔ ေဒၚေမသူတုုိ့ကိုု အာလာပသလႅာပ ေျပာဖိုု႔ လြတ္ထားေပးလိုုက္သည္။ စိတ္ပူစရာမလိုုပါ။ ဒီေန႔အတြက္ အစ္ကိုုႀကီး စိတ္အာ႐ုုံ အကုုန္လုုံးက မိမိဆီမွာဆိုုတာကိုု နန္းအိအိစိုုး စိတ္ခ်ၿပီးသား။ ေဆးခန္းထဲေတာ့ ပုုံမွန္ ကိုုယ္လုုပ္စရာရွိတာ ကိုုယ္လုုပ္ၾကသည္။ နန္းအိအိစိုုးတစ္ေယာက္ အိမ္ေစာေစာျပန္ခ်င္တဲ့ ဒီေန႔ညမွ လူနာေတြက ပိုုမ်ားေနလိုု႔ ေဆးခန္းပိတ္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်ေနၿပီ။။ အစ္ကိုုႀကီးက အိမ္အျပန္မွာ အစဥ္အလာမပ်က္ ေဆး႐ုုံကိုု တစ္ခ်က္ အေျခအေနဝင္ၾကည့္လိုုက္ေသးသည္။ မိုုးခ်ဳုပ္ေနၿပီဆိုုေတာ့ ဒီအတိုုင္း နားလိုုက္ရေလမလားလိုု႔ နန္းအိအိစိုုး စိတ္ထင့္သြားေပမဲ့ အိမ္ျပန္ေရာက္လိုု႔ ကားေပၚက ပစၥည္းေတြခ်ၿပီး ႏွစ္ေယာက္သား မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုုင္မိလိုုက္တာနဲ႔ အစ္ကိုုႀကီးမ်က္ႏွာေပၚက အၾကည့္ရဲ့ အဓိပၺာယ္ကိုု နန္းအိအိစိုုး ေကာင္းေကာင္း နားလည္ပါသည္။ ဒီတစ္ညေတာ့ လုုိက္ေလ်ာေပးပါအုုန္းလိုု႔ နန္းအိအိစိုုးကိုု ေတာင္းဆိုုေနတဲ့အၾကည့္။ နန္းအိအိစိုုးက လုုံလုုံျခဳံျခဳံေလး ဝတ္ထားၿပီး ခပ္တည္တည္ေလး ေနေနတာဆိုုေ…